همزمان با سفر رئیسجمهور به کرمانشاه، تفاهمنامه ساخت کارخانه قند و شکر سالار باختر با حمایت مالی بانک صادرات ایران و با هدف ایجاد ۳۵۰۰ فرصت شغلی مستقیم و غیرمستقیم به امضا رسید؛ گامی مهم در مسیر رونق تولید و ممانعت از خامفروشی محصولات کشاورزی در غرب کشور.
در نخستین سفر رسمی دونالد ترامپ در دور دوم ریاستجمهوری، مقصد نه متحدان سنتی آمریکا در اروپا یا همسایگان نزدیک، بلکه منطقه خاورمیانه بود؛ منطقهای که حالا نهتنها میدان دیپلماسی و امنیت، بلکه به نظر میرسد سکوی پرتابی برای توسعه کسبوکارهای خانوادگی او نیز شده است. سفری که طبق تحلیل رسانههای آمریکایی، تلاقی آشکاری میان ریاستجمهوری، سرمایهگذاری شخصی و تعاملات چندلایه سیاسی-اقتصادی پدید آورده است.
پس از هفت سال کشمکش حقوقی و تقابل نهادی، ایران سرانجام به کنوانسیون پالرمو پیوست؛ تصمیمی که فراتر از یک اقدام حقوقی، نشانهای روشن از تغییر قطبنمای سیاستگذاری کشور در قبال نظم مالی جهانی است. در زمانی که هزینههای انزوا، فشارهای بانکی و هشدار متحدان به نقطه بحران رسیده بود، مجمع تشخیص با همراهی رهبری و پیگیری دولت چهاردهم، گامی برداشت که میتواند آغاز فصل جدیدی از تعامل، شفافیت در ساختار اقتصادی و سیاسی کشورمان باشد.
در حالی که گلولهها در مرزهای هند و پاکستان هنوز کاملاً خاموش نشدهاند، یک بار دیگر سایه جنگ هستهای بر فراز جنوب آسیا گسترده شد؛ نه با تهدیدهای مستقیم، بلکه با اشارات ضمنی، نشستهای اضطراری و سیگنالهای هستهای. بحران اخیر شاید به درگیری تمامعیار ختم نشد، اما بهطرز نگرانکنندهای نشان داد که چطور یک اشتباه، یک سوءتفاهم یا یک تصمیم شتابزده میتواند دنیا را به پرتگاه فاجعهای بیبازگشت نزدیک کند.
درحالیکه هزاران نیروی متخصص و باسابقه در انتظار ورود به عرصه مدیریت بازار سرمایه هستند، انتصاب بیسابقه خواهرزادهی مدیرعامل بانک تجارت در هیأتمدیره شرکت کارگزاری این بانک، موجی از انتقادها درباره رواج انتصابات خانوادگی و نقض شایستهسالاری به راه انداخته است.
در چهارمین دور از مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا که در مسقط برگزار شد، واقعگرایی دیپلماتیک بر هیاهوی رسانهای چیره گشت. گرچه مواضع اعلامی واشنگتن با لحنی تهدیدآمیز آغاز شد، اما آنچه در عمل رخ داد، حاکی از تمایل دو طرف برای عبور از اختلافات و حفظ مسیر گفتوگو بود؛ مسیری که اگرچه پرچالش است، اما به نظر می رسد نشانههایی از امید در دل خود دارد.
در حالی که واشنگتن بار دیگر لحن تهدید را جایگزین زبان دیپلماسی کرده، اظهارات ویتکاف درباره توقف کامل غنیسازی اورانیوم در ایران نهتنها بازگشتی به سیاستهای شکستخورده دوران بوش است، بلکه نشان میدهد ایالات متحده هنوز حاضر نیست واقعیتهای میدانی، حقوق مسلم ایران و خطوط قرمز تهران را درک کند. مسیری که به نظر می رسد اگر ادامه یابد، بیش از آنکه به توافق ختم شود، به بنبستی تازه خواهد انجامید.
در حالی که مذاکرات صلح اوکراین در بنبست سیاسی و نظامی گرفتار شده، استیو ویتکاف، نماینده ویژه ترامپ، با نقض پروتکلهای دیپلماتیک در سه دیدار پیاپی با ولادیمیر پوتین از مترجمان کرملین استفاده کرده است — اقدامی که از دید دیپلماتهای آمریکایی، نه تنها سطح شفافیت مذاکرات را تضعیف کرده بلکه احتمال تحریف پیامها و سوءبرداشتهای خطرناک را افزایش داده است.
در میانه بحرانهای زنجیرهای خاورمیانه، توافق اخیر میان ایالات متحده و جنبش انصارالله یمن برای توقف حملات به کشتیهای آمریکایی در دریای سرخ، بهمثابه تنفسی موقت در فضای پرتنش منطقه تعبیر شده است؛ توافقی که نه تنها معادلات امنیتی دریای سرخ را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه میتواند به عنوان ابزاری پنهان برای تعدیل تنشهای تهران–واشنگتن و مهار روایت اسرائیلی از ناامنی منطقهای عمل کند.
با بازگشت سیاست فشار حداکثری از سوی دولت ترامپ، صادرات نفت ایران به چین ـ که حیات اقتصادی جمهوری اسلامی به آن گره خورده ـ به آزمون تازهای برای اعتبار تحریمهای آمریکایی تبدیل شده است؛ صادراتی که از دل شبکهای پیچیده از نفتکشهای پنهان، اسناد جعلی و معاملات زیرزمینی جان میگیرد و با وجود هشدارهای کاخ سفید، همچنان ادامه دارد.
در حالیکه خیابانهای شمال تهران غرق در نور است، شهروندان شهرستانهای اطراف پایتخت با خاموشیهای بیبرنامه و فرساینده مواجهاند؛ قطعیهایی که تنها برق را نمیبرند، بلکه عدالت را خاموش میکنند. آیا در سایه مدیریت مرکزگرایانه، روشن ماندن میدان ونک مهمتر از زندگی در قرچک و پاکدشت شده است؟
در حالی که روابط راهبردی میان آذربایجان و اسرائیل به شکلی بیسابقه علنی شده، تلاشها برای پیوستن باکو به «پیمان ابراهیم» وارد فاز تازهای شده است؛ ابتکاری آمریکایی–اسرائیلی که هدف آن گسترش محور تلآویو در قفقاز جنوبی و ایجاد اهرم فشار جدید علیه ایران تلقی میشود. آذربایجان نیز در ازای این همراهی، امیدوار است ممنوعیت کمکهای نظامی مستقیم آمریکا لغو شود.
در حالی که فروردینماه بهدلیل تعطیلات نوروزی معمولاً زمان کمفروغی برای نظام بانکی کشور بهشمار میرود، بانک پارسیان در نخستین ماه از سال ۱۴۰۴ توانست عملکردی متفاوت و موفق را رقم بزند؛ بهگونهای که درآمدهای عملیاتی بانک از مرز ۴ هزار میلیارد تومان عبور کرد و تسهیلات مرابحه و ارزی، سهم قابلتوجهی در تحقق این درآمدها داشتند.
در حالیکه پسر دونالد ترامپ، از فشار دولت پنهان برای تضعیف برنامه سیاست خارجی پدرش پرده برداشت و نئوکانها را به بدنامکردن چهرههای ضدجنگ متهم کرد، ناگهان زنجیرهای از تحولات در کابینه امنیت ملی آمریکا به راه افتاد؛ از تعویق مذاکرات ایران و آمریکا تا برکناری مشاور امنیت ملی و انتصاب ناگهانی مارکو روبیو. تحولات تازه در دولت ترامپ، بار دیگر شبح سالهای پرتنش ۲۰۱۶ و روزهای متناقض کاخ سفید را زنده کرده است؛ دورانی که اختلافات در اتاق بیضی بیشتر به جدالهای دانشجویی میماند تا تصمیمسازی برای پرتنشترین پروندههای جهانی.
در میانه چالشهای جهانی با سیاستهای تجاری دونالد ترامپ، ایران با پیشنهادی بیسابقه و جاهطلبانه وارد میدان شده است: عرضه اقتصاد تحریمزدهاش بهعنوان فرصتی یکهزار میلیارد دلاری برای سرمایهگذاری آمریکا؛ پیشنهادی که میتواند فصل تازهای در روابط تهران–واشنگتن رقم بزند و سرنوشت مذاکرات هستهای را دگرگون کند.
در حالیکه هنوز اثرات تعرفههای تازهوضعشده دونالد ترامپ بر واردات چین در شاخصهای اقتصادی آمریکا آشکار نشده، دادههای حملونقل بینالمللی از وقوع یک شوک اقتصادی قریبالوقوع خبر میدهند. موج کاهش تجارت میان پکن و واشنگتن، با افت شدید رزروهای کشتیرانی و جابهجایی مسیرهای واردات، میتواند اقتصاد آمریکا را بهزودی با پیامدهایی سنگین مواجه کند.
با وجود ریزش چشمگیر نرخ دلار در هفتههای اخیر، بازار کالا و خدمات در ایران به این تغییر واکنشی نشان نداد. قیمتها نهتنها پایین نیامد، بلکه در مواردی حتی افزایش یافت. اقتصاد ایران گرفتار پدیدهای به نام «چسبندگی قیمتی» است؛ زخمی کهنه بر پیکر بازار که کاهش نرخ ارز را بیاثر میکند و سفره مردم را همچنان کوچک نگه میدارد.
انفجار مهیب در بندر شهید رجایی، یکی از پرترددترین گلوگاههای تجاری ایران، نه تنها دهها کشته و صدها مجروح بر جای گذاشت، بلکه سایهای از ابهام بر آینده صادرات و واردات کشور انداخت. در حالی که مقامها از تلاش برای بازسازی سریع میگویند، ابعاد واقعی خسارت و چالشهای پیش رو هنوز روشن نشده است.
در حالی که ایران و آمریکا سومین دور مذاکرات هستهای خود را آغاز کردند، اختلافات عمیق بر سر حق غنیسازی اورانیوم و آینده برنامه هستهای تهران، این گفتوگوها را وارد مرحلهای حساس و پرمخاطره کرده است؛ مرحلهای که میتواند مسیر دیپلماسی یا تنش را برای سالهای آینده تعیین کند.
امضای تفاهمنامهای جدید میان وزارت آموزشوپرورش و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، موجی از نگرانیها را در میان برخی فعالان اجتماعی و کاربران فضای مجازی برانگیخته است؛ تفاهمنامهای که با هدف توسعه همکاریهای فرهنگی و اجتماعی امضا شد، اما از نگاه منتقدان، میتواند دریچهای به سوی نظامیسازی فضای آموزشی و تهدیدی برای امنیت روانی دانشآموزان و استقلال نهاد مدرسه باشد.
در حالی که تورم و فشارهای اقتصادی همچنان بر دوش خانوادههای کمبرخوردار سنگینی میکند، دولت با تمدید طرح «یسنا» گامی تازه در مسیر حمایت از مادران باردار و دارای فرزند زیر دو سال برداشته است؛ طرحی که با پرداخت نقدی و کالایی به بیش از دو میلیون زن ایرانی، تلاش دارد امنیت غذایی نسل آینده را تضمین کند.
در حالی که تهران و واشنگتن تلاش میکنند اختلافات هستهای را پشت میز مذاکره حلوفصل کنند، تلآویو سناریوی حمله محدود به تأسیسات اتمی ایران را در دستور کار قرار داده است؛ اقدامی که میتواند قطار دیپلماسی را از ریل خارج کرده و منطقه را وارد مرحلهای تازه از تنش کند. این تصمیم در شرایطی مطرح میشود که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، همچنان بر مسیر مذاکره تأکید دارد و هشدار داده هر گزینهای غیر از دیپلماسی، برای ایران «بسیار بد» خواهد بود.
در حالی که روابط کانادا و ایالات متحده در سایه سیاستهای پرتنش واشینگتن دستخوش تزلزل شده، نتایج یک نظرسنجی تازه نشان میدهد شمار قابلتوجهی از کاناداییها ایده عضویت کشورشان در اتحادیه اروپا را جذاب و قابل تأمل میدانند؛ پیشنهادی دور از ذهن که گرچه با موانع حقوقی و اقتصادی روبهروست، اما از منظر برخی کارشناسان، خیلی هم خارج از چهارچوب نیست.
مذاکرات هستهای ایران و آمریکا به نقاط حساس رسیده است. تصمیمات امروز تیم مذاکره کننده میتواند مسیر سیاسی و اقتصادی کشور را برای سالهای آینده رقم بزند. اکنون پرسش این است که چگونه میتوان به توافقی دست یافت که ضمن حفظ منافع ملی، گشایشی ملموس و واقعی در اقتصاد و جایگاه بینالمللی ایران ایجاد کند؟
به دنبال دور اول مذاکرات جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در عمان، دو طرف روز شنبه 30 فروردین برای دومین بار در رم بهصورت غیرمستقیم و با میانجیگری عمان به میز مذاکره بازگشتند. این گفتوگوها که با هدف کاهش اختلافات و طراحی چارچوبی تازه برای احیای مذاکرات هستهای انجام شد، بارقههایی از امید در فضای سرد دیپلماسی تهران و واشنگتن ایجاد کرده است.
در حالی که هنوز یک ماه از آغاز سال 1404 نگذشته است، برخی از واردکنندگان خودرو در اقدامی خودسرانه، قیمتهای جدید و افزایشی محصولات خود را اعلام کرده و طرحهای فروش جدیدی را معرفی کردهاند. این تحولات در حالی رخ میدهد که طبق قوانین موجود، هرگونه تغییر قیمت باید با تأیید ستاد تنظیم بازار و مستندات قانونی انجام شود. اما این سوال مطرح میشود که چرا نهادهای نظارتی در برابر این اقدامات غیراصولی واکنش جدی نشان نمیدهند و آیا این افزایش قیمتها، سرآغاز یک بحران جدید در بازار خودرو نخواهد بود؟
بحران روابط اسرائیل و آمریکا به ویژه در موضوع برنامه هستهای ایران، این روزها به یکی از مهمترین مباحث در سیاستهای خارجی تبدیل شده است. فاش شدن اطلاعاتی درباره جلوگیری رئیسجمهور دونالد ترامپ از حمله اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران، به طور جدی سوالاتی را درباره توازن قدرتها در کاخ سفید و تأثیر گروههای مختلف بر تصمیمات رئیسجمهور آمریکایی مطرح کرده است.
در حالیکه تغییر ساعات رسمی کشور به بهانه مدیریت بحران انرژی مجدد نقل محافل و رسانه ها شده است، بررسی تجربههای داخلی و بینالمللی نشان میدهد که این سیاست نهتنها کارایی مشخصی در صرفهجویی انرژی ندارد، بلکه میتواند پیامدهای اجتماعی، روانی و اقتصادی گستردهای بهدنبال داشته باشد. مسئله فقط تغییر زمان رسمی نیست؛ بلکه نشانهای است از یک مدل سیاستگذاری متزلزل که بیش از آنکه بر داده و تحلیل تکیه داشته باشد، تابع تصمیمهای مقطعی است.
مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا در عمان در حالی «مثبت» توصیف شده که هر دو طرف با چالشها و امتیازدهیهایی وارد میدان شدهاند. این گفتوگوها نه تنها بازتابی از تغییرات در معادلات داخلی دو کشور است، بلکه بار دیگر پای بازیگران منطقهای مانند اسرائیل را نیز به میان کشیده است. اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: کدام طرف اهرم فشار بیشتری دارد و سرنوشت این مذاکرات به کدام سو خواهد رفت؟
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری که خود را «پادشاه معاملهگری» مینامد، حالا پس از بیثباتسازی اقتصاد آمریکا و آغاز جنگ تجاری با چین، بار دیگر در مرکز پرسشهایی قرار گرفته است که اساس توانمندیهای او در مذاکره را زیر سؤال میبرد؛ مردی که معامله با او نه بر پایه منافع ملی، بلکه بر اساس چاپلوسی و سود شخصی شکل میگیرد.
آمریکا برای نجات ین وارد بازار شد؛ چرا ضعف پول ژاپن مشکل واشنگتن هم شد؟ 
خلع سلاح حماس در برابر عقبنشینی اسراییل؛ گره اصلی طرح تازه اداره غزه 
همه راهها به هرمز میرسد؛ معاملهای که میتواند جنگ را مهار کند 
توقف حملات، نه آتشبس؛ کشورهای خلیج فارس به ترمز جنگ ایران و آمریکا تبدیل شدند؟ 
عارف خط قرمز گذاشت/ وزرا اختلاف نکنند یا درباره اختلافها حرف نزنند؟ 
جنگ فناوری آمریکا و چین دیگر فقط بر سر تراشههای پیشرفته نیست؛ واشنگتن حالا به سراغ قطعاتی رفته که ستون فقرات ارتباطی دیتاسنترهای هوش مصنوعی را میسازند.
دکتر مسعود پزشکیان، رییس جمهور در گفتوگویش با مردم که بهزودی پخش میشود به شایعه استعفا صریحا پاسخ داد.