معاون اول رئیسجمهوری هشدار داده است وزرا و مدیرانی که اختلافات درون دولت را به افکار عمومی بکشانند، ممکن است از مسئولیت خود کنار گذاشته شوند. همزمان رئیسجمهوری از شبکه اطلاعرسانی دولت خواسته فعالتر باشد. کنار هم قرارگرفتن این دو موضع، این پرسش را مطرح می کند که دولت چگونه میتواند هم منسجم بماند و هم درباره اختلافهای مؤثر بر زندگی مردم شفاف باشد؟
بازتاب– محمدرضا عارف گفته است اختلافنظرهای میان دستگاههای اجرایی باید در جلسات دولت و زیر نظر رئیسجمهوری حل شود و کشاندن این اختلافها به فضای عمومی میتواند با برخورد و حتی عزل همراه باشد. این سخنان پس از دورهای مطرح شده که مسئولان دستگاههای مختلف در موضوعاتی مانند انرژی، قیمتگذاری، بودجه و نحوه اجرای برخی طرحها روایتهای متفاوتی ارائه کردهاند.
اصل هماهنگی در کابینه موضوع غیرعادیای نیست. شهروندان و فعالان اقتصادی نمیتوانند هر روز بر اساس گفتههای متناقض دو وزیر یا دو سازمان تصمیم بگیرند. اختلاف علنی و حلنشده میتواند بازارها را آشفته کند و مسئولیت تصمیم نهایی را نیز نامشخص نگه دارد.
اما درخواست برای انسجام زمانی محل مناقشه میشود که به سکوت درباره اختلافهای واقعی منجر شود؛ اختلافهایی که ممکن است بر قیمت بنزین، خاموشی برق، بودجه درمان، اینترنت یا حمایتهای معیشتی اثر بگذارند.
اختلاف سیاستی با نزاع شخصی یکسان نیست
همه اختلافها ارزش عمومی یکسانی ندارند. مشاجره شخصی دو مدیر ضرورتی برای انتشار ندارد، اما اختلاف کارشناسی درباره هزینه و پیامد یک سیاست میتواند مستقیماً با منافع عمومی مرتبط باشد. به طور مثال اگر وزارت نیرو معتقد باشد کاهش خاموشی بدون اصلاح قیمت انرژی ممکن نیست و وزارت دیگری پیامد تورمی آن را خطرناک بداند، جامعه حق دارد بداند تصمیم نهایی بر پایه چه ارزیابیای گرفته شده است.
پنهانماندن فرایند تصمیمگیری، ممکن است تصویری از وحدت ایجاد کند؛ اما وقتی نتیجه سیاست شکست بخورد، مشخص نخواهد بود چه نهادی هشدار داده و چه کسی مسئول نادیدهگرفتن آن بوده است.
دولت خود خواستار اطلاعرسانی فعال است
مسعود پزشکیان همزمان تأکید کرده است شبکه اطلاعرسانی دولت باید فعالتر شود. سخنگوی دولت نیز پیشتر درباره ضرورت اصلاح شیوه اطلاعرسانی و پاسخگویی رسانهای سخن گفته بود.
اطلاعرسانی فعال فقط به معنای انتشار سخنرانی و گزارش افتتاح پروژه نیست. دولت زمانی شفاف تلقی میشود که علت تغییر تصمیم، هزینه اجرای طرح، گزینههای کنار گذاشتهشده و مسئولیت دستگاهها را نیز توضیح دهد.
جامعه لزوماً انتظار ندارد همه مذاکرات داخلی کابینه پخش شود، اما انتظار دارد پس از تصمیم، بداند چرا یک گزینه انتخاب شده و گزینه دیگر کنار گذاشته شده است.
اگر مدیران فقط اجازه داشته باشند روایت نهایی و هماهنگشده را تکرار کنند، اختلاف کارشناسی ممکن است از مسیر رسمی تصمیمگیری نیز حذف شود.
مدیری که میداند بیان مخالفت میتواند موقعیتش را تهدید کند، ممکن است در جلسه داخلی نیز محافظهکارتر شود. نتیجه چنین فرایندی میتواند سیاستهایی باشد که ظاهراً اجماع کامل دارند اما از آزمون نقد جدی عبور نکردهاند.
هشدار معاون اول میتواند تلاشی برای پایاندادن به آشفتگی پیامها و چندصدایی نامنظم دولت باشد؛ مشکلی که در ماههای اخیر بارها افکار عمومی را سردرگم کرده است.
اما کابینه یکصدا نباید به دولتی کماطلاعرسان تبدیل شود. جامعه بیش از آنکه نیازمند شنیدن اختلاف شخصی مدیران باشد، نیازمند دانستن منطق و هزینه تصمیمهای آنان است. مرز میان انضباط و پنهانکاری، دقیقاً در همین نقطه قرار دارد.
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.