در روز سیوششم جنگ رمضان چه گذشت؟ | ۱۵ فروردین ۱۴۰۵
در سیوششمین روز از تقابل نظامی میان کشورمان و ائتلاف آمریکا–اسرائیل، صحنه نبرد شاهد تشدید همزمان عملیاتهای میدانی، افزایش فشار بر زیرساختهای حیاتی و گسترش دامنه تنشها به سطح منطقهای و بینالمللی بود؛ روزی که هم در آسمان و هم در زمین، نشانههایی از ورود جنگ به فاز پیچیدهتر به چشم میخورد.
تحولات میدانی؛ از رهگیریهای پدافندی تا حملات نقطهزن
در جبهه داخلی، سامانههای پدافند هوایی ایران بار دیگر در کانون توجه قرار گرفتند. بنا بر اعلام منابع رسمی، یک موشک کروز در آسمان استان مرکزی رهگیری و منهدم شد و همزمان، یک پهپاد MQ1 نیز در حریم هوایی اصفهان ساقط شد؛ رخدادهایی که نشاندهنده تداوم نبرد در لایههای هوایی و جنگ تکنولوژیک میان طرفین است.
در جنوب غرب کشور نیز گزارشهایی از ناکامی عملیات هوابرد آمریکا منتشر شد. بر اساس این گزارشها، سه فروند بالگرد بلکهاوک که قصد نفوذ و فرود در حوالی یاسوج را داشتند، با واکنش شدید نیروهای ایرانی مواجه شده و ناچار به عقبنشینی شدند.
در سوی مقابل، ایران دامنه حملات خود را به فراتر از مرزها گسترش داد. منابع نظامی از هدف قرار گرفتن محل استقرار فرماندهان و نیروهای فنی آمریکایی در جزیره بوبیان کویت با ترکیبی از موشکهای بالستیک و پهپادهای انتحاری خبر دادند. همزمان، موج تازهای از عملیات به اجرا درآمد که طی آن، اهدافی در عمق اراضی اشغالی از جمله دیمونا، نقب، بئرالسبع و راماتگان هدف قرار گرفت.
نقش نیروهای همپیمان؛ گسترش جبهههای درگیری
در امتداد این تحولات، گروههای همپیمان ایران نیز به تشدید فشار بر مواضع اسرائیل و آمریکا ادامه دادند. حزبالله لبنان اعلام کرد طی ۲۴ ساعت، دهها عملیات علیه مواضع نظامی در شمال اسرائیل انجام داده است. همزمان، مقاومت اسلامی عراق از حمله پهپادی به یک پایگاه هوایی در اردن که میزبان نیروهای آمریکایی است، خبر داد؛ نشانهای از گسترش جغرافیای درگیریها.
حملات متقابل؛ زیرساختهای غیرنظامی در تیررس
در سوی دیگر میدان، حملات جنایتکارانه آمریکا و اسرائیل به داخل خاک ایران با تمرکز بر زیرساختها و برخی مراکز غیرنظامی ادامه یافت. گزارشها حاکی از هدف قرار گرفتن طیفی از نقاط از جمله مراکز آموزشی، صنعتی و بندری در استانهای مختلف است.
در این میان، حمله به منطقه ویژه پتروشیمی ماهشهر از مهمترین رویدادهای روز بود که به اختلال گسترده در شبکه برق صنایع این منطقه انجامید. همچنین اصابت پرتابههایی در نزدیکی نیروگاه اتمی بوشهر، ضمن وارد آوردن خسارات محدود، نگرانیهای بینالمللی را برانگیخت؛ بهگونهای که مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی بار دیگر نسبت به خطرات هدف قرار دادن تأسیسات هستهای هشدار داد.
ابعاد انسانی جنگ؛ افزایش تلفات و فشار بر نظام درمانی
همزمان با تداوم حملات، هزینههای انسانی جنگ نیز رو به افزایش است. به ادعای برخی رسانه ها، برآوردهای نهادهای بینالمللی از کشته شدن بیش از ۱۹۰۰ نفر در ایران، از جمله زنان و کودکان، و زخمی شدن دهها هزار نفر حکایت دارد.
در این میان، کادر درمان نیز از تبعات جنگ در امان نماندهاند. گزارشها از جانباختن دستکم ۲۴ نفر از نیروهای امدادی و درمانی در حین خدمترسانی خبر میدهد. همچنین برخی مراکز درمانی، از جمله یک بیمارستان تخصصی در تهران، هدف حمله قرار گرفته و تخلیه شدهاند.
گسترش دامنه تنشها به خارج از مرزها
تحولات روز سیوششم بهروشنی نشان داد که جنگ، ابعادی فراتر از مرزهای ایران یافته است. گزارشهایی از وقوع انفجار در امارات و کویت منتشر شد و در سرزمینهای اشغالی نیز چندین شهر از جمله تلآویو و حیفا هدف حملات موشکی قرار گرفتند.
در یکی از مهمترین این حملات، تأسیسات صنعتی مرتبط با صنایع شیمیایی در اسرائیل آسیب دید و همزمان برخی مراکز حساس نظامی نیز هدف قرار گرفتند. حتی در اروپا نیز، گزارشهایی از وقوع انفجار در یک مرکز مرتبط با اسرائیل در هلند منتشر شد؛ نشانهای از سرریز شدن تنشها به خارج از خاورمیانه.
پیامدهای اقتصادی و سیاسی؛ فشار بر بازارها و صفبندی دیپلماتیک
در حوزه اقتصادی، آثار جنگ بهسرعت در بازارهای منطقهای و جهانی نمایان شده است. توقف فعالیت برخی صنایع کلیدی در حوزه خلیج فارس، افزایش قیمت انرژی در کشورهایی مانند ترکیه و اختلال در زنجیره تأمین تسلیحاتی آمریکا، از جمله این پیامدهاست.
در سطح سیاسی نیز شکافها عمیقتر شدهاند. در حالی که مقامات آمریکایی از تداوم مسیر دیپلماتیک سخن میگویند، مقامهای ایرانی نسبت به تبعات حمله به زیرساختهای حساس هشدار دادهاند. همزمان، برخی کشورها از جمله نروژ، رویکرد آمریکا را مورد انتقاد قرار داده و آن را «جنگی انتخابی» توصیف کردهاند.
افزون بر این، هشدار بیش از ۱۰۰ حقوقدان بینالمللی درباره احتمال ارتکاب جنایت جنگی در حملات به اهداف غیرنظامی، بعد تازهای به مناقشه بخشیده است.
جنگی که عمیقتر میشود
روز سیوششم جنگ، بیش از هر زمان دیگری نشان داد که این درگیری در حال ورود به مرحلهای فرسایشی، چندلایه و غیرقابل پیشبینی است. از یکسو، افزایش برد و دقت حملات، عمق جغرافیایی نبرد را گسترش داده و از سوی دیگر، فشار بر زیرساختها و غیرنظامیان، هزینههای انسانی و اقتصادی را به شکل قابل توجهی افزایش داده است.
