داستان مارک مراد، دانشجوی ۲۰ ساله نابینای مصری، در ساعات اخیر به یکی از خبرهای انسانی و فناوری جذاب رسانههای بینالمللی تبدیل شده است.
او اپلیکیشنی مبتنی بر هوش مصنوعی به نام ScribeMe ساخته که با استفاده از دوربین تلفن یا عینک هوشمند، محیط اطراف را برای کاربران نابینا توصیف میکند و اکنون هزاران نفر در حدود ۱۴۰ کشور از آن استفاده میکنند.
به گزارش بازتاب_ ایده پروژه از تجربه شخصی او شکل گرفت. مارک و خواهرش کارن هر دو به دلیل یک بیماری نادر عصب بینایی، بینایی خود را بهتدریج از دست دادند. مارک هنگام تحصیل متوجه شد نرمافزارهای صفحهخوان قادر نیستند نمودارها، اشکال و معادلات درسهایی مانند فیزیک و شیمی را به شکل مناسبی توضیح دهند. پس از آنکه از توسعهدهندگان خارجی پاسخ مناسبی نگرفت، برنامهنویسی را با آموزشهای اینترنتی یاد گرفت و تا سال ۲۰۲۳ نسخه اولیه برنامه خود را ساخت.
ScribeMe اکنون فقط متن را نمیخواند. کاربر میتواند دوربین را به محیط بگیرد و درباره اشیا، فاصله آنها، مغازهها، لباس یا مسیر حرکت سؤال کند. برنامه از ۲۰ زبان از جمله عربی پشتیبانی میکند و با عینکهای هوشمند Meta نیز کار میکند تا دست کاربر برای استفاده از عصای سفید آزاد بماند.
یکی از تجربههای جالب مربوط به کارن ۱۶ ساله است. او در سفر خانوادگی به کنیا توانسته با توضیحات لحظهای اپلیکیشن درباره حیوانات، فاصله آنها و رفتارشان، تصویری ذهنی از سافاری داشته باشد. رویترز گزارش کرده این تجربه برای او حسی شبیه «دوباره دیدن» ایجاد کرده است.
برنامه در نسخه پایه رایگان است و امکانات بیشتر با اشتراک عرضه میشوند. هیچ فناوری هوش مصنوعی البته جای بینایی واقعی را نمیگیرد و توصیف ماشینی نیز ممکن است اشتباه داشته باشد، بنابراین در موقعیتهای حساس نباید تنها منبع تصمیمگیری باشد.
اما موفقیت ScribeMe یک نکته مهم دارد؛ سازنده آن دقیقاً همان مشکلی را حل کرده که خودش هر روز تجربه میکند. این پیوند میان تجربه شخصی و فناوری، داستان یک اپلیکیشن را به روایتی بسیار بزرگتر درباره کاربرد عملی هوش مصنوعی تبدیل کرده است.
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.