هزینههای سنگین دندانپزشکی، پوشش محدود بیمه و ظرفیت ناکافی مراکز درمانی تأمین اجتماعی، بسیاری از بیمهشدگان کمدرآمد را با انتخابی تلخ روبهرو کرده است؛ پرداخت هزینههای سنگین در بخش خصوصی یا کشیدن دندانی که هنوز امکان ترمیم دارد.
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از رویداد۲۴، درمان دندان برای بخشی از کارگران، بازنشستگان و خانوارهای کمدرآمد به یکی از دشوارترین هزینههای درمانی تبدیل شده است. در حالی که هزینههایی مانند عصبکشی، روکش، جراحی و پروتز در مراکز خصوصی افزایش یافته، ظرفیت مراکز درمانی تأمین اجتماعی برای ارائه خدمات دندانپزشکی نیز پاسخگوی حجم بالای مراجعهکنندگان نیست.
صفهای طولانی برای خدمات محدود
در استان تهران، میلیونها نفر تحت پوشش تأمین اجتماعی قرار دارند، اما تعداد مراکز درمان مستقیم این سازمان محدود است. این مسئله بهویژه در مناطق حاشیهای و شهرهای اطراف تهران، دسترسی بیمهشدگان به خدمات درمانی را دشوارتر کرده است.
گزارشهای میدانی از برخی درمانگاههای تأمین اجتماعی نشان میدهد مراجعهکنندگان از ساعات ابتدایی صبح در صف میایستند و در مواردی به دلیل تکمیل ظرفیت، بدون دریافت خدمات به خانه بازمیگردند.
یکی از مراجعهکنندگان میگوید پزشکان مراکز تأمین اجتماعی با وجود شلوغی تلاش میکنند به بیماران کمک کنند، اما کمبود پزشک، تجهیزات و ظرفیت پذیرش باعث شده امکان ارائه خدمات به همه مراجعهکنندگان وجود نداشته باشد.
هزینه ۲۲ میلیونی برای نجات یک دندان!
یکی از بیماران درباره تجربه خود از هزینههای درمان دندان میگوید پس از معاینه مشخص شده که به عصبکشی و روکش نیاز دارد، اما هزینهای که از مراکز خصوصی دریافت کرده، حدود ۲۲ میلیون تومان بوده است.
او میگوید: «با دو فرزند و هزینههای زندگی، پرداخت چنین مبلغی برای یک دندان برایم امکانپذیر نیست. به همین دلیل ترجیح میدهم همان دندانی را که قابل ترمیم است، بکشم.»
البته هزینه خدمات دندانپزشکی در بخش خصوصی به عواملی مانند نوع درمان، پزشک، محل ارائه خدمت و وضعیت دندان بستگی دارد و رقمهای اعلامشده از سوی بیماران را نمیتوان بهعنوان تعرفه ثابت در نظر گرفت.
«وقتی پول نداریم، تنها راه کشیدن دندان است»
مشکل فقط به عصبکشی و روکش محدود نمیشود. هزینه ایمپلنت و پروتز نیز برای بسیاری از خانوارهای کمدرآمد سنگین است.
یکی از مراجعهکنندگان سالمند میگوید چند دندان خود را از دست داده و اکنون دندان دیگری نیز شکسته است، اما توان مالی برای درمان یا جایگزینی آن را ندارد. به گفته او، وقتی امکان پرداخت هزینههای ترمیم و پروتز وجود نداشته باشد، کشیدن دندان به تنها گزینه باقیمانده تبدیل میشود.
تأخیر در پرداخت حقوق؛ مانع دیگری برای درمان
در این میان، مشکلات معیشتی نیز شرایط را دشوارتر کرده است. یکی از کارگران مراجعهکننده به درمانگاه میگوید برای درمان دندان خود به جراحی نیاز دارد، اما حتی پرداخت هزینههای چند میلیونی این عمل برایش ممکن نیست؛ چرا که حقوقش با تأخیر پرداخت شده و هزینههای ضروری زندگی نیز روی هم انباشته شده است.
او میگوید در چنین شرایطی ناچار است درد دندان را تحمل کند تا شاید حقوقش پرداخت شود و بتواند هزینه درمان را تأمین کند.
زنگ خطر برای سلامت دهان خانوارهای کمدرآمد
مجموع این روایتها نشان میدهد مشکل دندانپزشکی تنها به قیمت بالای خدمات محدود نمیشود. کمبود ظرفیت مراکز درمانی، محدود بودن خدمات تحت پوشش و هزینههای جانبی مانند رفتوآمد، مرخصی از کار و از دست دادن درآمد روزانه نیز فشار مضاعفی بر بیماران وارد میکند.
در چنین شرایطی، به تعویق انداختن درمان میتواند وضعیت دندان را وخیمتر کند و درمانی که در ابتدا با یک ترمیم ساده قابل انجام بوده، در ادامه به عصبکشی، روکش، جراحی یا حتی کشیدن دندان نیاز پیدا کند.
برای بسیاری از کارگران و بیمهشدگان کمدرآمد، مسئله دیگر انتخاب بین روشهای مختلف درمان نیست؛ مسئله این است که آیا اساساً توان حفظ دندان خود را دارند یا نه.
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.