شکست کره جنوبی در برنامه “افزایش نرخ تولد”
بسیاری از زنان در کره جنوبی با به تعویق انداختن ازدواج و بچهدار شدن خود، نرخ تولد این کشور را به یکی از کمترینها در سراسر جهان مبدل کردهاند.
دولت سئول به تازگی اعلام کرد که آخرین اقدامات خود را برای جلوگیری از کاهش نرخ تولد در کره جنوبی به کار گرفته است اما منتقدان میگویند سیاستهای دولت تقریبا هیچ تاثیری برای مقابله با علل اساسی این معضل شدید ندارد.
بسیاری از شرکتهای کرهای به دلیل ترس از آن که زنان فرزنددار به میزان استانداردِ تعیین شده در کل کشور، وقت برای کارشان صرف نکنند، همچنین به دلیل اجتناب از پرداخت حقوق به زنان در زمان مرخصی قانونی زایمان از استخدام مادران خودداری میکنند.
یکی از این کارمندان زن که خود را “اشلی پارک” معرفی کرده از تجربه خود در این زمینه گفته است. او که با سوابق عالی تحصیلی، انگلیسی بینقص و همکاری عالی با همکارانش کار خود را به عنوان یک بازاریاب در یک شرکت داروسازی آغاز کرده بود، زمانی که باردار شد، هیچ یکی از این امتیازات برای کارفرمایش اهمیت نداشت.
به گفته “پارک” کارفرمایش مستقیما به او گفته بود که در این شرکت جایی برای یک زن با فرزندش وجود ندارد و او باید زودتر استعفا دهد.
تمام زنانی که در این شرکت مشغول به کار بودند یا مجرد بودند یا فرزندی نداشتند و تقریبا همگی زیر ۴۰ سال سن داشتند.
زمانی که اشلی پارک از استعفا خودداری میکند، کارفرمایش او را به طور کامل در محل کارش نادیده گرفته و حتی او را تهدید میکند در صورتی که استعفا ندهد، همسرش را که در همان شرکت مشغول به کار بوده، اخراج میکند.
پس از شش ماه مبارزه در نهایت پارک مجبور به استعفا میشود و با تولد دخترش، تبدیل به زنی خانهنشین میشود، چرا که هیچ شرکتی حاضر به استخدام او نیست.
او در این ارتباط میگوید: من برای سالها تحصیل کردم تا در زمانی که نرخ بیکاری جوانان بسیار بالا بود، بتوانم شغلی به دست آورم. اما اکنون در ۲۷ سالگی خانهنشین شدهام و از این رو به فکر راهاندازی حرفهای برای خود هستم.
او به این موضوع نیز اشاره میکند که دولت همچنان زنان را به فرزندآوری تشویق میکند اما با چنین شرایطی چگونه این امر امکان پذیر است؟
به گزارش ایسنا، نرخ باروری کره جنوبی- تعداد فرزندهایی که یک زن در طول زندگی خود به دنیا میآورد- در سه ماهه سوم سال ۲۰۱۸ میلادی با رسیدن به رقم ۰.۹۵ برای نخستین بار به کمتر از یک رسیده و از رقم ۲.۱ که برای حفظ ثبات مورد نیاز است، بسیار دور شده است.
در نتیجه روندی که با نام “اعتصاب تولد” در زنان شناخته میشود، جمعیت یازدهمین اقتصاد جهان که هماکنون بیش از ۵۱ میلیون برآورد شده از سال ۲۰۲۸ میلادی شروع به سقوط خواهد کرد.
دلایل بسیاری از گزاف بودن هزینههای فرزندپروری، بالا بودن نرخ بیکاری جوانان، ساعات کار طولانی، محدود بودن مراکز مراقبتی و مهدکودکها گرفته تا مشکلات شغلی پیشروی مادران شاغل برای این معضل در کره جنوبی شناخته شده است.
حتی در صورتی که مادران شاغل بتوانند شغل خود را حفظ کنند، مسئولیتهای دو برابری کار خارج از خانه و کارهای خانه بر دوش آنها قرار میگیرد.
از سوی دیگر یک نظرسنجی دولتی نشان میدهد ۸۵ درصد از مردان از ایده کار کردن زنان به طور کلی حمایت میکنند اما هنگامی که از آنان در مورد کار کردن همسران خودشان سوال میکنند، این آمار به ۴۷ درصد کاهش مییابد.
نرخ استخدام در زنان متاهل و مردان متاهل کرهای نیز بسیار متفاوت است. این آمار به ترتیب ۵۳ درصد و ۸۲ درصد تخمین زده شده است.
نتایج یک نظرسنجی دیگر نیز حاکیست نزدیک به سه چهارم از زنان ۲۰ تا ۴۰ ساله در کره جنوبی ازدواج را امری غیرضروری میدانند و این امر منجر به کاهش شدید نرخ تولد میشود.
به همین علت دولت کره جنوبی از سال ۲۰۰۵ میلادی سرمایهگذاری هنگفت ۱۲۱ میلیارد دلاری برای بهبود نرخ تولد از طریق تشویق جوانان به ازدواج و فرزندآوری کرده است که البته با موفقیت همراه نبوده است.
اخیرا دولت این کشور از آغاز اقداماتی جدید در این زمینه خبر داد که شامل افزایش یارانه فرزندان به ۲۷۰ دلار در ماه و مجوز کمتر شدن ساعات کاری والدینی که کودکان زیر هشت سال دارند به میزان روزانه یک ساعت است.
مراکز مراقبتی و مهدکودکهای بیشتری نیز ساخته خواهد شد. همچنین مردانی که فرزند دارند میتوانند از این پس به جای سه روز از ۱۰ روز مرخصی با حقوق برخوردار شوند.
اما بسیاری از این قوانین لازمالاجرا نیستند و در صورتی که کارفرمایان از ارائه این مزایا به کارمندان خود سر باز زنند با هیچ گونه جریمهای مواجه نخواهند شد.
انجمن زنان شاغل کره اعلام کرده که سیاستهای دولت بر این فرض ساده که اگر به مردم پول بیشتری بدهیم آنها نیز فرزندان بیشتری خواهند آورد، استوار است. اما دولت سئول باید ابتدا به تبعیض جنسیتی در محل کار و بار سنگین کار خارج و داخل خانه بر دوش زنان توجه کند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، روزنامه میانه روی “کُریا تایمز” نیز با طرح این پرسش که آیا چنین سیاستهای “بیروح” دولت میتواند در دنیای واقعی بدون آن که با عوامل اصلی بی رغبت شدن زنان به ازدواج و فرزندآوری توجهی کند تغییراتی را ایجاد کند، نوشت: تا زمانی که شرایط سخت پیشروی زنان کرهای تغییر نکند، هیچ میزان از یارانه نمیتواند زنان را متقاعد کند که فرزندآوری تصمیمی درست خواهد بود.
