کبری امینسعیدی، بازیگر، شاعر، نویسنده و فیلمساز ایرانی که با نام هنری شهرزاد شناخته میشد، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
شهرزاد متولد ۱۸ آذر ۱۳۲۹ در تهران بود و با ایفای نقش «سهیلا فردوس» در فیلم قیصر (مسعود کیمیایی، ۱۳۴۸) وارد سینما شد. او بعدها در فیلمهای مطرحی چون داشآکل، طوقی، بلوچ، تنگنا و «صبح روز چهارم» نیز حضور داشت و به عنوان یکی از چهرههای برجسته سینمای پیش از انقلاب شناخته شد.
وی علاوه بر بازیگری، از نخستین زنان فیلمساز در ایران به شمار میرفت و در سال ۱۳۵۶ فیلم بلند «مریم و مانی» را کارگردانی کرد؛ اثری که قهرمان آن زن بود و از نمونههای کمنظیر سینمای پیش از انقلاب محسوب میشود. شهرزاد همچنین دستی در شعر داشت و چند مجموعه شعر از او به چاپ رسیده بود.
خبرآنلاین نوشت: طبق اعلام صفحه اینستاگرام منتسب به او، شهرزاد پس از تحمل سالها بیماری، روز ۲۷ مرداد ۱۴۰۴ چشم از جهان فروبست.
صدا نقش بسيار مهمي در سعادت يا شقاوت يك بازيگر دارد. سالها وقتي سهيلافردوس فيلم قيصر را نگاه ميكردم زيبايي بينظير آن زن و صداي دلنشين او برايم بسيار تحسين برانگيز بود تا اينكه با ديدن “مستند شهرزاد” با زني مواجه شدم كه از لحاظ صدا و تصوير كوچكترين شباهتي با آن سهيلافردوس افسانه اي فيلم قيصر نداشت مثلا وقتي مصاحبه اش با همايون ارشادي را ديدم از شدت تعجب دهانم وا مانده بود كه خدايا چطور ممكنه اين پيرزن ژنده پوش پرهياهو با چهره اي پير و درهم شكسته كه سيگار از لاي انگشتانش دور نميشد با آن صداي تو ذوق زن همان سهيلافردوس خوش صداي باوقار اشرافي باشد كه بدون هيچ گونه جبهه گيري خيلي متشخص و آمرانه در حضور قيصر نشسته بود و به چرنديات او گوش ميكرد؟!!! به هر حال خدا هيچ چيز كامل به بندگانش نميدهد اگه قرار بود صداي ناب ژاله كاظمي هم از آن سهيلافردوس باشد زيادي در حقش پارتي بازي ميشد اما باز به جرات ميتونم بگم كه خدا آنقدر كه در حق زيبايي كبري سعيدي لطف كرد در حق صدايش خيلي كم گذاشت كه اگر كبري سعيدي حالا نه در صداي حد ژاله كاظمي اما حداقل صدايي بهتر از صداي خودش داشت شايد اينهمه فقر و فلاكت رو تجربه نميكرد و زندگي بهتري داشت.