سینما بعد از استریم نمرد؛ نسل Z دوباره به سینمای کوچک برمی‌گردد

بازتاب– سال‌ها تصور می‌شد استریم سالن‌های کوچک سینما را به حاشیه خواهد برد؛ اما گزارش تازه گاردین از رشد دوباره سینماهای مستقل در آمریکا حکایت دارد. بخش قابل توجهی از مخاطبان این سالن‌ها جوان‌اند و برای فیلم‌هایی می‌آیند که می‌توانستند در خانه ببینند. آنچه می‌خرند فقط بلیت فیلم نیست؛ انتخاب انسانی، جمع تماشاگر و تجربه‌ای است که الگوریتم پلتفرم قادر به بازسازی کامل آن نیست.

بر اساس داده‌هایی که گاردین از شبکه سینماهای هنری نقل کرده، تعداد سینماهای مستقل پس از همه‌گیری رشد کرده و بخش بزرگی از مخاطبان آنها زیر ۴۵ سال‌اند.

چرا نسل دیجیتال به سالن آنالوگ می‌رود؟

پلتفرم مزیت غیرقابل انکاری دارد، هزاران عنوان با چند کلیک. اما همین فراوانی یک مشکل ایجاد می‌کند؛ انتخاب دشوارتر می‌شود.

سینمای مستقل برعکس، تعداد کمی فیلم را با یک منطق مشخص انتخاب می‌کند. مخاطب بخشی از تصمیم را به برنامه‌ریز سالن واگذار می‌کند. این همان کاری است که فروشگاه تخصصی کتاب یا صفحه موسیقی در عصر آمازون و اسپاتیفای انجام می‌دهد.

سالن‌هایی که موفق شده‌اند معمولاً فقط فیلم نمایش نمی‌دهند. جلسه گفت‌وگو، نسخه ۳۵ میلی‌متری، جشنواره موضوعی و برنامه‌های جمعی، سینما را به مکان اجتماعی تبدیل می‌کند. در این مدل، نتفلیکس رقیب مستقیم نیست؛ بلکه تجربه متفاوتی ارائه می‌شود.

درس برای سینمای ایران

بخش بزرگی از بحث سینمای ایران روی تعداد فیلم و فروش گیشه متمرکز است. اما سینمای کوچک محلی، سینماتک و برنامه‌های موضوعی می‌توانند برای مخاطبی که فیلم تجاری اصلی را نمی‌خواهد بازار تازه بسازند.

لزومی ندارد هر سالن با پرفروش‌ترین کمدی کشور رقابت کند. سالن‌هایی که فقط یک صفحه بزرگ‌تر از تلویزیون خانه ارائه می‌کنند آسیب‌پذیرند؛ سالن‌هایی که انتخاب، اجتماع و مناسک تماشا می‌سازند، چیزی عرضه می‌کنند که دانلودشدنی نیست.