برنامه جهانی مبارزه با ایدز در ایران، حیازُدایی است!
درست آذر ماه سال گذشته بود كه در همايش روز جهاني ايدز، پيام بان كي مون دبير كل وقت سازمان ملل توسط گري لوئيس، هماهنگكننده برنامه سازمان ملل در ايران به مناسبت اين روز قرائت شد.
در بخشي از اين پيام آمده بود: «کشورهای جهان به اتفاق آرا متعهد شدهاند در راستاي دستيابي به اهداف توسعه پايدار كه در سپتامبر به تصويب رسيد، به همهگيري ايدز تا سال 2030 خاتمه دهند» و در همان همايش ضمن تقدير از جمهوري اسلامي به عنوان كشوري پيشرو در منطقه غرب آسيا و شمال افريقا كه در بين 24 كشور به عنوان مجري برنامه ALL IN انتخاب شده، برنامه فوق را خاص نوجوانان اعلام كرده و خدمات لازم در زمينه آموزش پيشگيري ايدز براي آنها را تلاش جهاني جهت خاتمه دادن به ايدز تا سال 2030 دانست.
واضح است كه نقشه اصلي اين برنامهها بدون آگاهي و رضايت والدين است چرا كه در آموزشهاي پيشگيري از ايدز، اين نكته كه لازم است دانشآموزان در اين زمينه آگاهي پيدا كنند تا دچار بيماري نشوند، به آموزشدهندگان القا و باورانده ميشود و در اين صورت، نسخهاي را كه غرب رو به اضمحلال اخلاقي لازم است براي خودش بپيچد، قصد دارد در كشور ما با وجود باورهاي اصيل و ارزشمند اسلامي پياده كند.
و دقيقاً همين جاست كه دقت و هوشياري والدين را براي مطالبهگري آموزش معيارها و اخلاق اسلامي در مدارس، ميطلبد آن هم با طرح اين سؤال كه: لزوم آگاهيبخشي درباره ايدز كه نگاه جنسيتي به دانشآموزان ميبخشد، چرا در بخش آموزش كشور گنجانده شده؟
آيا حيازدايي در اين وسعت، فقط براي نگراني! مجامع جهاني از ابتلاي كودكان و نوجوانان كشورمان، به اين بيماري است يا اهداف جنسيتي آنها به راحتي تحت پوشش اين نوع آموزش، بدون هزينهاي براي سازمان ملل در حال اجرايي شدن است؟
منبع: روزنامه اصولگرای جوان
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
دیدگاههای حاوی الفاظ نامناسب، توهین، تهمت یا افترا منتشر نمیشوند.