بازی تکراری در روزهای واپسین رئیسجمهور
وقتی همه روسای جمهور در پایان کار گلهمند نداشتن اختیار لازماند و به مردم گزارش دزدی و شنود و مانند آن میدهند، وقتی همه یادمان میاندازند که "اوضاع خراب است" و هیچ راهی برای شناسایی عوامل این ناکارآمدی یا مسبب و مسببان آن نیست، چگونه میتوان بازی کسالتآور لعن روسای جمهور (از همه طیفها) را در پایان هر دوره تحمل کرد و دوباره از انتخاباتی جدید سخن گفت؟













دیگران می خوانند