لباسی که برای حفظ جان ضروری است!/ عکس

در دانشکده های تک تیراندازی ارتش آمریکا، دانشجویان پیش از حضور در آزمونی به نام (Ghillie Wash) چندین هفته را به ساخت لباس استتار خود اختصاص می دهند.

جدا از اسلحه، لباس استتار یا لباس گیلی (Ghillie Suit) یک تک تیرانداز احتمالا مهم‌ترین وسیله ای است که وی به همراه دارد و برای استتار و پنهان کاری از آن استفاده می کند.

لباس استتار نوعی استتار مصنوعی است که تک تیرانداز از مواد مختلف در ساخت آن استفاده می کند تا با محیط اطراف خود هماهنگ شده و از دید دشمن پنهان شود. در میدان نبرد، ممکن است مواردی مانند شاخ و برگ گیاهان به لباس استتار اضافه شوند تا شناسایی تک تیرانداز دشوارتر شود.

به گزارش عصر ایران، در دانشکده های تک تیراندازی ارتش آمریکا، دانشجویان پیش از حضور در آزمونی به نام (Ghillie Wash) چندین هفته را به ساخت لباس استتار خود اختصاص می دهند.

در این آزمون لباس استتار دانشجویان در برابر موادی مانند گل، آب، و شن قرار می گیرد تا از حالت نو و تازه بودن خارج شده و برای نبردهای آینده آماده شود.

پاتریک آلبرایت، عکاس ارتش، به تازگی عکس هایی را از آزمون گیلی 35 دانشجو در دانشکده تک تیراندازی ارتش آمریکا در فورت بنینگ در جورجیا ثبت کرده است که دشواری این آزمون را هرچه بیشتر نشان می دهد.

طی آزمون، دانشجویان از نظر روانی و جسمانی به چالش کشیده می شوند تا برای سختی هایی که به عنوان یک تک تیرانداز در آینده با آنها مواجه خواهند شد، آماده شوند. در حقیقت، تک تیراندازی یکی از سخت‌ترین و خطرناک‌ترین مشاغل در ارتش آمریکا محسوب می شود.

همچنین، این رویداد استقامت و دوام لباس استتار تک تیرانداز را آزمایش کرده و از این که آیا فردی که آن را پوشیده است می تواند به طور موثر خود را با محیط اطراف ترکیب کند اطمینان حاصل می شود. این مساله نه تنها برای موفقیت ماموریت، بلکه بقای تک تیرانداز نیز اهمیت دارد.

یک لباس استتار نو و تمیز می تواند به قیمت از دست رفتن جان تک تیرانداز در میدان نبرد تمام شود.

لباس استتار بیش از یک قرن است که به عنوان ابزاری مهم برای تک تیراندازهای نظامی استفاده می شود.

این لباس ریشه در اسکاتلند دارد و توسط شکارچیان و خدمتکاران آنها به عنوان نوعی ابزار استتار استفاده می شد. این لباس غیر معمول برای نخستین بار توسط تیراندازان اسکاتلندی طی جنگ بوئر دوم در میدان نبرد استفاده شد. همان واحد اسکاتلندی، نخستین واحد تک تیراندازی ارتش بریتانیا را طی جنگ جهانی اول شکل دادند. پس از آن، لباس استتار توسط دیگر ارتش های جهان نیز بکار گرفته شد.

اگرچه بروزرسانی هایی در این لباس صورت گرفته اند، اما مفهوم پایه لباس استتار تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است.

با استفاده از یک لباس استتار به خوبی طراحی شده، تک تیرانداز می تواند در فاصله ای نزدیک از نیروهای دشمن قرار بگیرد بدون این که توسط آنها تشخیص داده شود.

لباس استتار موجب می شود تا تک تیرانداز احساس نامرئی بودن داشته باشد. اما پوشش گیاهی و استتار تنها قسمتی از این داستان است. انتخاب مسیر و حرکت عامل کلیدی دیگری است که یک تک تیرانداز را به استادی در زمینه استتار و پنهان کاری تبدیل می کند.

لباس استتار همانند رنگ آمیزی صورت، پرده های کاذب، و مخفیگاه ها فقط ابزار است. این دانش تک تیرانداز از محیط زیست و محیط پیرامون خود، درک وی از چگونگی بکار گرفتن ابزارهایی که در اختیار دارد، و تیراندازی بی نظیرش است که وی را به نیرویی کشنده و مهارناپذیر تبدیل می کند.