انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا تنها صحنه رقابت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها نبود؛ هوش مصنوعی نیز به یکی از بازیگران اصلی پشت پرده کارزارهای سیاسی تبدیل شد. از تولید ویدئوهای ساختگی و تبلیغات هدفمند گرفته تا تلاش برای تغییر پاسخ چت‌بات‌ها درباره نامزدها، فناوری‌های جدید مرز میان اطلاع‌رسانی، تبلیغات و دستکاری افکار عمومی را کمرنگ‌تر کرده‌اند. تازه‌ترین داده‌ها نشان می‌دهد بیش از ۱۸۷ میلیون دلار صرف پخش آگهی‌های سیاسی ساخته‌شده یا تغییریافته با هوش مصنوعی شده است؛ رقمی که تنها بخش آشکار تحول بزرگ‌تری در سیاست آمریکا را نشان می‌دهد.
به گزارش بازتاب، انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا را می‌توان یکی از مهم‌ترین آزمون‌های سیاسی هوش مصنوعی مولد دانست؛ فناوری‌ای که پیش‌تر بیشتر در تولید محتوا و خدمات دیجیتال شناخته می‌شد، این بار در مقیاسی گسترده وارد عرصه تبلیغات و ارتباطات انتخاباتی شد.
در برخی تبلیغات این دوره، نامزدهای سیاسی در موقعیت‌هایی به تصویر کشیده شدند که هرگز در واقعیت رخ نداده بود. تصویر، صدا و حرکات چهره آن‌ها به کمک ابزارهای هوش مصنوعی بازسازی شده و گاه برای تمسخر یا تخریب رقیب به کار رفته بود.
در این شرایط، حتی تبلیغاتی که ساختگی بودن آن‌ها آشکار است، می‌توانند با ایجاد تداعی‌های منفی یا پیوند دادن یک نامزد به موضوعی جنجالی، بر برداشت مخاطبان تأثیر بگذارند.
جهش تبلیغات هوش مصنوعی؛ ۱۸۷ میلیون دلار برای ۲۸۹ آگهی
بر اساس گزارش ۲۹ اکتبر پروژه رسانه‌ای دانشگاه وسلیان آمریکا، در چرخه انتخاباتی ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۸۹ آگهی سیاسی شناسایی شده که تمام یا بخشی از محتوای آن‌ها با هوش مصنوعی تولید یا اصلاح شده است.
هزینه انتشار این تبلیغات از ۱۸۷ میلیون دلار فراتر رفته است. این رقم هزینه ساخت فناوری یا تولید آگهی‌ها نیست، بلکه مخارج پخش و توزیع تبلیغات شناسایی‌شده را منعکس می‌کند.
نکته قابل‌توجه، تفاوت چشمگیر میان دو جریان اصلی سیاسی آمریکاست. طبق همین داده‌ها، ۸۲ درصد آگهی‌های شناسایی‌شده متعلق به نامزدها یا گروه‌های جمهوری‌خواه بوده و بیش از ۹۰ درصد هزینه تبلیغات مبتنی بر هوش مصنوعی، معادل حدود ۱۶۹ میلیون دلار، از سوی مجموعه‌های جمهوری‌خواه یا همسو با آن‌ها پرداخت شده است.
این اختلاف نشان‌دهنده استفاده گسترده‌تر جریان جمهوری‌خواه از این نوع تبلیغات در نمونه بررسی‌شده است؛ هرچند به‌تنهایی چیزی درباره میزان اثرگذاری آن‌ها بر نتیجه انتخابات ثابت نمی‌کند.
پژوهشگران تأکید کرده‌اند که ارقام واقعی احتمالاً بالاتر است، زیرا بسیاری از آگهی‌ها بدون اشاره به استفاده از هوش مصنوعی منتشر می‌شوند و تشخیص برخی دستکاری‌های دیجیتال دشوار است.
انقلاب پنهان در ستادهای انتخاباتی
در حالی که ویدئوهای جعلی بیشتر توجه رسانه‌ها را جلب کرده‌اند، تغییر مهم‌تری در بخش‌های کمتر دیده‌شده کارزارهای انتخاباتی رخ داده است. هوش مصنوعی به ابزاری برای تحلیل اطلاعات، تهیه پیام‌های تبلیغاتی، خلاصه‌سازی گزارش‌ها و سازمان‌دهی فعالیت‌های ستادها تبدیل شده است.
بررسی انجمن مشاوران سیاسی آمریکا نشان می‌دهد ۸۳ درصد متخصصان سیاسی شرکت‌کننده در یک نظرسنجی، دست‌کم هفته‌ای یک بار از ابزارهای هوش مصنوعی در فعالیت حرفه‌ای خود استفاده می‌کنند. این نسبت در سال قبل ۵۹ درصد بود.
چنین رشدی نشان می‌دهد استفاده از هوش مصنوعی دیگر یک مزیت فناورانه استثنایی نیست و به‌تدریج به بخشی از فعالیت عادی ستادهای انتخاباتی تبدیل شده است.
برای ستادهای کوچک‌تر، این فناوری می‌تواند هزینه برخی فعالیت‌ها را کاهش دهد و امکان تولید محتوا یا تحلیل اطلاعات را با نیروی انسانی محدود فراهم کند.
در مقابل، ستادهای بزرگ‌تر می‌توانند با ترکیب داده‌های انتخاباتی، سامانه‌های ارتباطی و ابزارهای تحلیل هوشمند، پیام‌های خود را برای گروه‌های مختلف رأی‌دهندگان تنظیم کنند.
با این حال، توانایی تولید سریع و انبوه پیام الزاماً به معنای اقناع مؤثرتر رأی‌دهندگان نیست. کیفیت اطلاعات، اعتماد مخاطب و نحوه استفاده از فناوری همچنان عوامل تعیین‌کننده‌اند.
میدان تازه نبرد؛ چه کسی پاسخ چت‌بات‌ها را کنترل می‌کند؟
شاید مهم‌ترین تحول انتخابات ۲۰۲۶ در جایی رخ داده باشد که اساساً شبیه یک تبلیغ انتخاباتی نیست: صفحه گفت‌وگوی کاربران با هوش مصنوعی.
تا همین چند سال پیش، ستادهای انتخاباتی تلاش می‌کردند با بهینه‌سازی وب‌سایت‌ها، محتوای خود را در صدر نتایج موتورهای جست‌وجو قرار دهند. اکنون هدف تازه‌ای شکل گرفته است؛ اینکه وقتی یک رأی‌دهنده از چت‌بات درباره بهترین نامزد سؤال می‌کند، پاسخ ارائه‌شده تا حد امکان با روایت موردنظر ستاد هماهنگ باشد.
این رویکرد با عنوان «بهینه‌سازی برای موتورهای مولد» یا GEO شناخته می‌شود.
خبرگزاری رویترز در گزارشی در ۲۶ اکتبر فاش کرد که مشاوران سیاسی در آمریکا در حال طراحی راهبردهایی برای تأثیرگذاری بر پاسخ ابزارهایی مانند ChatGPT، Gemini و Claude هستند.
یکی از اسناد بررسی‌شده توسط رویترز، راهبرد پیشنهادی برای کارزار مایک مینوگ، نامزد جمهوری‌خواه فرمانداری ماساچوست، بود.
در این طرح پیشنهاد شده بود صدها صفحه محتوایی درباره سیاست‌های نامزد ایجاد شود، اطلاعات او در منابع مورد استناد چت‌بات‌ها بازتاب پیدا کند و پاسخ سامانه‌های هوشمند به پرسش‌های انتخاباتی به‌طور مستمر ارزیابی شود.
هدف چنین فعالیت‌هایی تأثیرگذاری بر نحوه معرفی، مقایسه و احتمالاً توصیه نامزدها توسط هوش مصنوعی است.
البته ارائه این راهبرد به یک ستاد، به معنای اجرای کامل یا موفقیت‌آمیز آن نیست. با وجود این ظهور چنین خدماتی نشان می‌دهد رقابت سیاسی در حال گسترش از صفحه جست‌وجو به متن پاسخ‌های تولیدشده توسط ماشین است.
روزنامه‌های ظاهراً مستقل؛ تبلیغات سیاسی در لباس خبر
نگرانی‌ها زمانی جدی‌تر می‌شود که محتوای سیاسی به شکلی منتشر شود که ظاهراً هیچ ارتباطی با تبلیغات انتخاباتی ندارد.
رادیوی عمومی ملی آمریکا، NPR، در تحقیق منتشرشده در ۳۰ اکتبر از شناسایی شبکه‌ای شامل ۳۷ وب‌سایت خبر داد که بسیاری از آن‌ها به تبلیغ نامزدهای عمدتاً دموکرات می‌پرداختند.
بخشی از این شبکه خود را در قالب رسانه‌های خبری محلی معرفی می‌کرد. اما بررسی محتوای آن‌ها نشان داد برخی تقریباً تمام مطالبشان را به معرفی و برجسته‌کردن یک نامزد اختصاص داده‌اند.
اهمیت این موضوع زمانی آشکار شد که خبرنگاران NPR دریافتند چت‌بات ChatGPT در تعدادی از پاسخ‌های انتخاباتی خود به چنین وب‌سایت‌هایی استناد کرده است.
در آزمایش این رسانه، از میان ۳۷ پاسخ بررسی‌شده، در ۱۹ مورد دست‌کم یکی از مطالب شبکه یادشده به‌عنوان منبع مورد استناد قرار گرفت.
این بررسی محدود به مجموعه مشخصی از پرسش‌ها بود و نمی‌توان نتایج آن را به تمام پاسخ‌های هوش مصنوعی تعمیم داد. همچنین مسئولان و وابستگی سازمانی شبکه وب‌سایت‌ها به‌طور قطعی شناسایی نشده بودند.
با این وجود، ماجرا یک آسیب‌پذیری مهم را آشکار می‌کند: محتوایی که با ظاهری خبری و مستقل منتشر می‌شود، ممکن است از طریق استناد چت‌بات‌ها اعتبار بیشتری نزد مخاطب پیدا کند.
در واقع، خطر جدید صرفاً تولید خبر جعلی نیست؛ بلکه تبدیل محتوای تبلیغاتی به بخشی از پاسخ ظاهراً بی‌طرفانه هوش مصنوعی است.
چت‌بات‌ها چقدر قابل اعتمادند؟
افزایش استفاده از ابزارهای هوشمند برای دریافت اطلاعات انتخاباتی، پرسش مهم دیگری را مطرح می‌کند: آیا این سامانه‌ها می‌توانند اطلاعات دقیق، به‌روز و بی‌طرفانه ارائه دهند؟
پژوهش مؤسسه گفت‌وگوی استراتژیک، منتشرشده در سپتامبر ۲۰۲۶، عملکرد شش سامانه مطرح هوش مصنوعی را در پاسخ‌گویی به پرسش‌های انتخاباتی بررسی کرد.
این تحقیق که شامل ۲۴۰۰ پرسش و پاسخ بود، نشان داد سیستم‌ها همچنان در ارائه اطلاعات دقیق درباره قوانین و فرآیندهای رأی‌گیری با ضعف‌هایی روبه‌رو هستند.
بررسی نتایج نشان می‌دهد حدود ۲۹ درصد پاسخ‌ها به پرسش‌های پایه انتخاباتی به زبان انگلیسی، نادرست، ناقص یا قدیمی بوده‌اند. عملکرد این ابزارها در پرسش‌های اسپانیایی‌زبان نیز ضعیف‌تر گزارش شده است.
با این حال، تصویر کاملاً منفی نیست. پژوهش دیگری از مرکز برنان برای عدالت نشان داده که چت‌بات‌های مطرح در بسیاری از آزمایش‌ها توانسته‌اند در برابر ادعاهای نادرست و نظریه‌های توطئه انتخاباتی مقاومت کنند.
بنابراین، هوش مصنوعی نه لزوماً ابزاری برای انتشار اطلاعات غلط است و نه منبعی که بتوان بدون بررسی به تمام پاسخ‌های آن اعتماد کرد.
قانون‌گذاران از فناوری عقب مانده‌اند؟
گسترش تبلیغات مبتنی بر هوش مصنوعی، بحث درباره مرز آزادی بیان و مقابله با فریب انتخاباتی را در آمریکا تشدید کرده است.
طبق اطلاعات کنفرانس ملی مجالس ایالتی آمریکا، تا اکتبر ۲۰۲۶، تعداد ۳۱ ایالت قوانینی برای تنظیم استفاده از دیپ‌فیک در پیام‌های سیاسی تصویب کرده بودند.
برخی ایالت‌ها انتشار گونه‌های مشخصی از محتوای فریبنده را در دوره‌های نزدیک به انتخابات محدود کرده‌اند؛ برخی دیگر نیز استفاده از برچسب‌های افشاگرانه را الزامی می‌دانند.
اما تفاوت قوانین ایالتی، دشواری تشخیص محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و ملاحظات مربوط به آزادی بیان، ایجاد قواعد هماهنگ را پیچیده کرده است.
از سوی دیگر، همه کاربردهای هوش مصنوعی در تبلیغات سیاسی لزوماً فریبنده نیستند. اصلاح کیفیت تصویر، طراحی گرافیک یا تولید محتوای طنز را نمی‌توان بدون توجه به زمینه و هدف، با جعل سخنان یک نامزد یکسان دانست.
چالش قانون‌گذاران نیز دقیقاً در همین مرزبندی نهفته است: چگونه می‌توان جلوی فریب عمدی رأی‌دهندگان را گرفت، بدون آنکه استفاده مشروع از فناوری یا بیان سیاسی به‌طور نامتناسب محدود شود؟
آینده انتخابات؛ رقابت بر سر حقیقت
انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ نشان داد رقابت سیاسی در آمریکا وارد مرحله‌ای شده که در آن فناوری نه‌تنها ابزار انتقال پیام، بلکه بخشی از سازوکار تولید و اعتباربخشی به اطلاعات است.
در این فضای تازه، ستادهای انتخاباتی می‌کوشند هم بر آنچه رأی‌دهندگان در شبکه‌های اجتماعی می‌بینند تأثیر بگذارند و هم بر اطلاعاتی که هنگام پرسش از هوش مصنوعی دریافت می‌کنند.
با این همه، هنوز شواهد کافی برای تعیین سهم مستقل هوش مصنوعی در تغییر آرای عمومی یا نتیجه نهایی انتخابات وجود ندارد. حجم بالای هزینه تبلیغات، به‌تنهایی نشانه موفقیت سیاسی نیست.
مسئله اصلی برای انتخابات آینده، به‌ویژه رقابت ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸، فراتر از شمار ویدئوهای جعلی خواهد بود.
پرسش مهم این است که آیا رأی‌دهندگان می‌توانند میان خبر مستقل، تبلیغات هدفمند و پاسخ‌هایی که از منابع جانبدارانه تغذیه شده‌اند تمایز قائل شوند؟
اگر در گذشته رقابت‌های انتخاباتی بر سر تسلط بر رسانه‌ها و افکار عمومی بود، اکنون میدان تازه‌ای نیز به آن اضافه شده است: رقابت بر سر اینکه هوش مصنوعی واقعیت سیاسی را چگونه برای مردم روایت کند.
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمی‌شود و دیدگاه‌های حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما می‌تواند شروع یک گفت‌وگوی سازنده باشد.