رفتار انصاریان نتیجه عدم تعیین خط قرمز‌ها بود

با شروع برنامه و در همان قسمت‌های ابتدایی، احساس می‌شد که همه چیز قرار است به هنجارشکنی و جنجال ختم شود و البته مسئولیت این امر خطیر (؟!) بیشتر بر عهده علی انصاریان باشد. از آوردن نام یکی از خوانندگان لس­ آنجلسی توسط یکی از مهمانان برنامه گرفته تا شوخی‌های هتاکانه با مسئولین مملکتی و از تمسخر فلان بازیگر و خواننده گرفته تا دست انداختن یکدیگر جلوی دوربین به بهانه تلفظ اشتباه اسم یک سرمربی خارجی.

خط قرمز و مرز این اقدامات کجاست و آیا تعیین و تبیین شده است؟ و اصولا چه نهاد و سازمانی باید آن را مشخص کند؟ اگر حد و مرز‌ها به درستی مشخص و تدوین نشده باشد، آن وقت نتیجه همین می‌شود که یک فوتبالیست سابق را جلوی دوربین بنشانند و دستش را باز بگذارند تا هر چه دلش می‌خواهد بگوید و همه را ریشخند کند و قهقهه بزند و ریسه برود تا مگر بیننده از سر کنجکاوی هم شده به تماشای برنامه بنشیند.

علی انصاریان و مجید یاسر ممکن است بازیگران خوبی باشند (با کمی اغماض البته)، اما لزوما مجریان توانمند و قابلی نه. مجری گری یک هنر و تخصص است که آموزش ها، فراگیری‌ها و الزامات خود را می‌طلبد و برای ورود به این عرصه مهم، فقط گشاده رویی، لودگی، حرافی و … کفایت نمی‌کند.