تولید نانوساختارهای سرامیکی از جنس دندان و صدف دریایی!

محققان کشور موفق به تولید نانوساختاری های سرامیکی شدند که در صنایع مختلف داروسازی، پتروشیمی، ژن درمانی و … کاربرد دارند.

فاطمه مهندس، محقق طرح سنتز و شناسایی انواع نانو ساختارهای اکسیدی و سرامیکی و برگزیده نوزدهمین جشنواره جوان خوارزمی در گفتگو با مهر اظهار کرد: در این طرح از روش های بهینه شده و اقتصادی و بدون استفاده از قطعات وارداتی برای تهیه نانوساختار ها استفاده کردیم.

وی با بیان اینکه در این راستا از مواد دور ریز بهره بردیم، خاطرنشان کرد: در این پروژه، نانوساختار سرامیکی از ضایعات و مواد دور ریزی مانند دندان انسان، مرجان ها و صدف دریایی، پوسته تخم مرغ و … استفاده کردیم.

وی با بیان اینکه استفاده از این نانوساختارها کاربردهای فراوانی دارد، گفت: امروزه استفاده از چنین نانوساختارهایی در صنایع مختلف از جمله حوزه انرژی و سلول های خورشیدی، اپتوالکترونیک، نیمه هادی ها، کاتالیزورها و مصارف پزشکی مانند داروسازی، ژن درمانی و ترمیم آسیب های دندانی و استوانی مورد توجه قرار گرفته است.

پژوهشگر پسا دکتری دانشگاه صنعتی شریف افزود: ترکیبات اکسیدی و سرامیکی فلزات در ابعاد نانومتری اعم از صفر بعدی، یک بعدی، دوبعدی و سه بعدی در مقایسه با حالت توده ای خود به دلیل افزایش نسبت سطح به حجم دارای خواص ویژه ای هستند.

مهندس افزود: با توجه به وسعت حوزه کاربردی نانوساختارهای اکسیدی و سرامیکی، روش های شیمیایی و فیزیکی مختلفی به منظور کنترل اندازه ذرات و مورفولوژی این ترکیبات توسعه یافته است.

به گفته این محقق، از میان این روش ها، روشهای شیمیایی تخریب حرارتی پیش ماده های آلی – فلزی موجب تهیه نانوساختارهایی با ذرات متراکم و جدا از هم می شود.

وی خاطر نشان کرد: از طرفی، استفاده از عوامل فعال سطحی (سورفکتانت) نیز به جدایش ذرات از یکدیگر کمک شایانی می کند. در این طرح، ابتدا پیش ماده های آلی- فلزی تهیه و سپس مشخصه یابی می شوند. در مرحله بعد، پیش ماده های آلی – فلزی طی فرآیند تخریب حرارتی در حالت جامد یا در حضور حلال، هیدروترمال/سولوترمال، امواج مافوق صوت و ماکروویو تبدیل به نانوساختارهای اکسیدی و سرامیکی می شود.

«طرح سنتز و شناسایی انواع نانو ساختارهای اکسیدی و سرامیکی» رتبه سوم پژوهش های بنیادی در گروه فناوری های شیمیایی نوزدهمین جشنواره جوان خوارزمی توسط فاطمه مهندس کسب کرد.

این طرح با همکاری دانشگاه کاشان و صنعتی شریف توسط دکتر عبدالرضا سیم چی و دکتر مسعود صلواتی نیاسری به سرانجام رسیده است.