بیوک سیلو ۱۹۹۹؛ سدان چهاردر روبازی که به تولید انبوه نرسید

بیوک سیلو (Cielo) یک خودروی مفهومی تک‌نمونه بود که در سال ۱۹۹۹ معرفی شد. این خودرو با طراحی جف ولاسکو، بر پایه همان معماری مورد استفاده در سدان میان‌سایز بیوک رگال ساخته شد و ایده‌ای متفاوت از یک خودروی چهاردر روباز را به نمایش گذاشت.

سیلو با هدف ترکیب راحتی و امنیت یک سدان سنتی با تجربه رانندگی روباز طراحی شده بود. این خودرو در زمانی معرفی شد که بیوک تلاش می‌کرد تصویر محافظه‌کارانه و سالخورده برند را تغییر دهد.

سقف چهارپنلی با عملکرد صوتی

مهم‌ترین ویژگی بیوک سیلو، سقف چهارپنلی آن بود. این سامانه با فرمان صوتی فعال می‌شد و می‌توانست در مدت ۳۰ ثانیه جمع شود. پنل‌های سقف روی ریل‌هایی حرکت می‌کردند و در فضای پشت صندلی عقب، داخل محفظه بار قرار می‌گرفتند. در توضیحات فنی این طرح، به سه پنل سخت متحرک و دو رول‌بار ثابت نیز اشاره شده است. جمع‌شدن سقف، فضای صندوق عقب را محدود می‌کرد؛ اما امکان رانندگی روباز را در قالب یک سدان چهاردر فراهم می‌ساخت.

کابین مجهز به فناوری‌های نوآورانه

فضای داخلی سیلو با پوشش جیر طراحی شده بود. این خودرو همچنین به نمونه‌ای اولیه از کیسه‌های هوای جانبی برای سرنشینان عقب مجهز بود. بخش دیگری از تجهیزات آن به سامانه‌های فعال‌شونده با فرمان صوتی اختصاص داشت. باز و بسته‌کردن درها، کنترل سقف جمع‌شونده و تنظیم سیستم سرگرمی و تهویه از جمله قابلیت‌های پیش‌بینی‌شده برای این خودرو بودند. نشانگرها و ادوات کنترلی کابین نیز تا زمان نیاز از دید پنهان می‌ماندند.

پیشرانه سوپرشارژ و سرنوشت طرح مفهومی

نیروی محرکه بیوک سیلو از یک موتور ۳.۸ لیتری V6 سوپرشارژ جنرال موتورز تأمین می‌شد. این پیشرانه با یک گیربکس چهارسرعته اتوماتیک همراه بود و قدرت آن ۲۴۰ اسب‌بخار اعلام شده بود.

در سال ۲۰۰۰، بیوک کانسپت دیگری با نام رگال سیلو معرفی کرد که ظاهری نزدیک‌تر به یک محصول آماده تولید داشت و سقف چهارپنلی نمونه اولیه را حفظ کرده بود. در آن زمان، گمانه‌زنی‌هایی درباره تولید محدود این خودرو مطرح شد، اما چنین نسخه‌ای هرگز به بازار راه پیدا نکرد.

بیوک سیلو ۱۹۹۹ نیز در حد یک خودروی مفهومی باقی ماند و به تولید انبوه نرسید؛ با این حال، ترکیب بدنه چهاردر روباز، سقف متحرک هوشمند و پیشرانه سوپرشارژ، آن را به یکی از طرح‌های متفاوت بیوک در اواخر دهه ۱۹۹۰ تبدیل کرد.