برق اضافه برای کارخانهها؛ چند ساعت تولید صنایع نجات پیدا میکند؟
توانیر از اختصاص ۴۰۰ مگاوات برق بیشتر به صنایع خبر داده است؛ تصمیمی که میتواند بخشی از محدودیت تولید را کاهش دهد. اما برای سنجش اثر واقعی آن باید دانست این برق در چه ساعتهایی، برای چه مدتی و میان کدام صنایع توزیع میشود. عدد ۴۰۰ مگاوات بدون این جزئیات، هنوز پاسخ کاملی به نگرانی تولیدکنندگان نیست.
بازتاب– مدیرعامل توانیر روز ۲۸ تیر اعلام کرد بر اساس توافق مشترک وزارت نیرو و وزارت صنعت، معدن و تجارت، حدود ۴۰۰ مگاوات برق بیش از سهمیه قبلی در اختیار صنایع قرار میگیرد.
هدف اعلامشده، کاهش محدودیتهای بخش صنعت، حمایت از تولید و حفظ اشتغال است. توانیر گفته تأمین برق صنایع بزرگ، از جمله کارخانههای فولادی، در چارچوب برنامه مدیریت مصرف دنبال خواهد شد.
۴۰۰ مگاوات زیاد است یا کم؟
بدون دانستن خط پایه نمیتوان پاسخ دقیقی داد. اگر صنعتی پیشتر چند هزار مگاوات محدودیت داشته باشد، اضافهشدن ۴۰۰ مگاوات فقط بخشی از شکاف را جبران میکند. اگر محدودیت کمتر باشد، همین مقدار میتواند اثر قابلتوجهی داشته باشد.
عامل دوم زمان است. ۴۰۰ مگاوات توان، با ۴۰۰ مگاواتساعت انرژی تفاوت دارد. برای محاسبه مقدار واقعی برق تحویلی باید مشخص شود این توان چند ساعت در شبانهروز و چند روز در هفته در دسترس خواهد بود.
اگر ۴۰۰ مگاوات برای یک ساعت تأمین شود، ۴۰۰ مگاواتساعت انرژی فراهم میکند؛ اگر شبانهروزی و به مدت یک هفته ادامه یابد، نتیجه کاملاً متفاوت خواهد بود.
توقف خط تولید فقط به اندازه برق ازدسترفته هزینه ندارد
در صنایع پیوسته، قطع برق میتواند زیانی فراتر از کاهش چند ساعت تولید ایجاد کند. خاموش و روشنکردن کوره، توقف خط، دورریز مواد، استهلاک تجهیزات و زمان لازم برای بازگشت به ظرفیت عادی، هزینه جداگانهای دارد.
به همین دلیل، صنعتگران معمولاً بیش از میزان برق، بر قابلیت پیشبینی آن تأکید میکنند. کارخانهای که از برنامه محدودیت خود چند روز زودتر مطلع باشد، میتواند شیفت کاری، تعمیرات و تحویل سفارش را تنظیم کند. خاموشی ناگهانی حتی با مدت کمتر، ممکن است خسارت بیشتری ایجاد کند.
آیا میتوان خسارت صنایع را دقیق محاسبه کرد؟
تشکلهای صنعتی ارقام بزرگی را درباره خسارت محدودیت انرژی مطرح میکنند، اما این برآوردها باید به تفکیک صنعت و با روش محاسبه روشن منتشر شوند.
کاهش ظرفیت اسمی صادرات با زیان قطعی یکسان نیست. برای محاسبه خسارت واقعی باید فروش ازدسترفته، موجودی انبار، امکان جبران تولید در روزهای بعد، قیمت جهانی، هزینه مواد اولیه و میزان تقاضای واقعی در نظر گرفته شود.
بنابراین استفاده از ارقام چندمیلیارددلاری در تیتر، بدون قید «برآورد تشکل صنعتی»، میتواند مخاطب را به اشتباه بیندازد.
برق بیشتر به کدام صنایع میرسد؟
پرسش مهم دیگر، نحوه توزیع ۴۰۰ مگاوات است. صنایع فولاد، سیمان، معدن، خودرو، دارو، غذا و نساجی نیازهای یکسانی ندارند.
برخی صنایع مصرف برق بالایی دارند، اما تعداد شاغلان مستقیم آنها محدودتر است. برخی دیگر مصرف کمتری دارند، ولی زنجیره بزرگی از اشتغال و تأمین کالاهای ضروری به آنها وابسته است.
وزارتخانههای نیرو و صمت باید معیارهای تخصیص را اعلام کنند:
- میزان اشتغال
- اهمیت کالا برای بازار داخلی
- تعهد صادراتی
- حساسیت فنی خط تولید
- سرمایهگذاری صنعت در نیروگاه اختصاصی
- میزان همکاری قبلی در مدیریت مصرف
نیروگاههای خودتأمین چقدر کمک کردهاند؟
در سالهای اخیر از صنایع بزرگ خواسته شده بخشی از برق مورد نیاز خود را از طریق نیروگاههای اختصاصی یا تجدیدپذیر تأمین کنند. ارزیابی سیاست فعلی باید نشان دهد چه مقدار ظرفیت وعدهدادهشده وارد مدار شده و کدام پروژهها با تأخیر مواجهاند.
همچنین باید روشن شود صنایعی که در ساخت نیروگاه سرمایهگذاری کردهاند، در زمان کمبود برق تا چه اندازه امکان استفاده از برق تولیدی خود را دارند.
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.