آیا اضطراب ارثی است؟

بنابر بررسی‌های محققان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، بر روی 151 مادر و کودکان‌شان، معلوم شد فرزندان مادران بارداری که در دومین سه ماهه بارداری خود متحمل اضطراب شده‌اند، در برابر اضطراب، مقاومت کمتری دارند. اضطراب بیش از حد مادر به قلب کودکان نیز صدمه زده و البته احتمال دارد این کودکان بعدها دچار مشکلات رفتاری هم بشوند.

محققان دانشگاه کالیفرنیا در بررسی‌های خود متوجه شده‌اند کودکان مادرانی که رویدادهای اضطراب‌آور متعددی را از سر گذرانده‌اند، نسبت به عوامل استرس‌زا، حساس‌تر و واکنشی‌تر هستند و بهبودی‌شان، زمان بیشتری می‌برد. همچنین اضطراب روی قلب‌شان اثر گذاشته و بعدها بیش از همسالان خود در خطر ابتلا به افسردگی و یا مشکلات رفتاری قرار می‌گیرند.

محققان ابتدا روی زنان باردار- با درآمد کم تا متوسط- تحقیق کردند و مقدار اضطراب‌های آنها ناشی از مشکلاتی چون بیماری، مسائل مالی خانه، مشکلات حقوقی و یا خانوادگی را سنجیدند. سپس به بررسی قلب و سطح اضطراب کودکان این زنان، در ۶ ماهگی پس از تولد، پرداختند. آنها متوجه شدند کودکان زنانی که اضطراب بسیاری را تجربه کردند، در برابر عوامل استرس زا، به شدت مضطرب می‌شدند.

البته در تحقیقی دیگر نیز مشخص شده است که اضطراب مردها نیز روی میزان تحمل کودکان‌شان اثر نامطلوبی می‌گذارد.

این محققان می‌گویند خوشبختانه چنانچه این کودکان آسیب‌دیده در چند ماه اول زندگی خود در محیطی آرام و تسکین دهنده قرار گیرند، سطح اضطراب در آنها در حد معناداری کاهش خواهد یافت.

فراهم‌کردن محیطی آرام برای زنان باردار و یا حداقل برای کودکان پس از تولد، می‌تواند اثرات منفی اضطراب را در کودکان کاهش داده و آنها در آینده توانایی بیشتری در کنترل احساسات‌شان داشته باشند.