پیش از «بله» گفتن، انگیزه واقعی ازدواج را بشناسید.
آرزو نوروزی، روانشناس، با بیان اینکه افراد پیش از ازدواج میتوانند انگیزه واقعی خود را برای ازدواج بشناسند، گفت: شناخت انگیزههای درونی و آگاهی از دلایل واقعی ازدواج، گامی اساسی برای رهایی از انتظارات غیرواقعی و شکلگیری یک پیوند پایدار است.
اولین قدم؛ پرسش از خود
وی افزود: اولین قدم این است که فرد از خودش بپرسد «من چرا میخواهم ازدواج کنم و انتظار دارم ازدواج چه چیزی را در زندگی من تغییر دهد؟» گاهی ما به خود آدم مقابل علاقه داریم و میخواهیم با او زندگی بسازیم، اما گاهی بیشتر به چیزی علاقهمندیم که فکر میکنیم ازدواج برایمان فراهم میکند؛ مانند امنیت، تأیید خانواده، استقلال یا رهایی از تنهایی .
پنج نیاز اساسی و محدودیت ازدواج
این روانشناس با اشاره به تئوری انتخاب و پنج نیاز اساسی شامل بقا، عشق و تعلق، قدرت، آزادی و تفریح گفت: ازدواج میتواند در برآوردهشدن بعضی از این نیازها نقش داشته باشد، اما هیچ رابطهای نمیتواند بهتنهایی مسئول تأمین همه نیازهای ما باشد. وی خاطرنشان کرد: یک سؤال مهم این است که «اگر قرار نبود با ازدواج از شرایط فعلی فرار کنم، باز هم این آدم را برای ساختن زندگی مشترک انتخاب میکردم؟» پاسخ به این سؤال میتواند به شناخت انگیزهها کمک کند .
انگیزه سالم برای ازدواج
نوروزی درباره انگیزههای ازدواج سالم و واقعبینانه گفت: انگیزه سالم برای ازدواج صرفاً عاشق بودن نیست؛ بلکه تمایل به ساختن یک زندگی مشترک با فردی مشخص است که با او از نظر ارزشها، سبک زندگی و اهداف مهم، تناسب نسبی داریم. اینکه بخواهیم عشق و تعلق را تجربه کنیم، رشد کنیم، مسئولیتها را تقسیم و در کنار یکدیگر آینده بسازیم، میتواند انگیزههای معناداری باشد، اما باید تفاوت بگذاریم بین «میخواهم با این آدم زندگی بسازم» و «میخواهم این آدم زندگی من را نجات بدهد». در حالت اول با یک انتخاب مشارکتی روبهرو هستیم؛ در حالت دوم ممکن است از طرف مقابل انتظار داشته باشیم مسئول حل مسائل شخصی ما باشد .
به گفته این روانشناس، ازدواج سالم قرار نیست همه مشکلات را از بین ببرد؛ قرار است فرصتی برای ساختن یک زندگی مشترک فراهم کند که در آن، هر دو نفر سهم خودشان را در کیفیت رابطه میپذیرند.
تشخیص تصمیم آگاهانه از فشارهای اجتماعی
نوروزی با اشاره به اینکه میتوان فهمید تصمیم به ازدواج از روی علاقه و آمادگی است، نه فشار خانواده یا جامعه، گفت: یکی از نشانهها این است که فرد بتواند انتخاب خودش را توضیح دهد؛ نه فقط با جملههایی مثل «سنم دارد میرود بالا»، «خانوادهام اصرار دارند» یا «همه دوستام ازدواج کردهاند». فشار اجتماعی میتواند تصمیمگیری را تحت تأثیر قرار دهد، بهخصوص وقتی فرد احساس میکند اگر ازدواج نکند، از دیگران عقب میماند یا ارزش کمتری دارد .
وی ادامه داد: علاقه و آمادگی به این معنا نیست که فرد هیچ تردید یا نگرانیای نداشته باشد؛ تصمیمهای مهم معمولاً با مقداری اضطراب همراه هستند. مسئله این است که آیا فرد میتواند آزادانه انتخاب کند، درباره نگرانیهایش حرف بزند و حتی امکان «نه گفتن» را برای خودش در نظر بگیرد؟ از منظر تئوری انتخاب، مسئولیتپذیری یعنی فرد سهم خودش را در انتخاب بپذیرد؛ نه اینکه صرفاً برای راضی نگهداشتن دیگران تصمیم بگیرد و بعد مسئولیت پیامدها را به گردن آنها بیندازد .
به گزارش ایسنا، وی در پایان گفت: انگیزه سالم برای ازدواج از دل خودشناسی بیرون میآید، نه از فشار اطرافیان و نه از ترس تنهایی. فردی که میتواند انتخاب خود را با کلمات خودش توضیح دهد، درباره تردیدهایش صادقانه حرف بزند و امکان «نه گفتن» را هم برای خود در نظر بگیرد، گام نخست را برای یک زندگی مشترک پایدار برداشته است؛ زیرا هیچ رابطهای بهتنهایی نمیتواند مسئول تأمین همه نیازهای انسان باشد .











نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.