پرش به محتوای اصلی

بدترین زمان‌ها و مکان‌ها برای طرح مشکلات زوجین / از ۲۰ دقیقه اول ورود به خانه تا گفت‌وگو در رختخواب

کد خبر 1243022
بدترین زمان‌ها و مکان‌ها برای طرح مشکلات زوجین

طرح مسائل حساس و گفت‌وگو درباره اختلافات در زندگی مشترک، یکی از چالش‌برانگیزترین مراحل ارتباط میان زوجین است که اگر بدون رعایت اصول روان‌شناختی و زمان‌بندی مناسب انجام شود، به جای حل مسئله، به تنش‌های بیشتر دامن می‌زند؛ مهارتی که شناخت زمان طلایی و قواعد علمی آن نقش تعیین‌کننده‌ای در تحکیم بنیاد خانواده دارد.

عاطفه عربی، روان‌شناس، با بیان اینکه بهترین زمان و مکان برای طرح مسائل سخت چه موقع است، گفت: ۲۰ تا ۳۰ دقیقه اول ورود هر یک از زوجین به خانه برای گفت‌وگو نامناسب است و داشتن هوش هیجانی کمک می‌کند تا خستگی یا خشم همسر را تشخیص دهیم. بهترین زمان هنگامی است که هر دو طرف آرام و بدون خستگی باشند و مکان مناسب نیز محیطی خصوصی و بدون حواس‌پرتی‌هایی مانند تلفن همراه است.

«حق وقفه»؛ مکث الزامی در اوج تنش

این روان‌شناس در گفت‌وگو با ایسنا تصریح کرد: رعایت قواعد گفت‌وگو و داشتن «حق وقفه» یا مکث الزامی است. هنگام بروز علائم فیزیولوژیک تنش مانند بالارفتن ضربان قلب یا انقباض فک، فرد باید اعلام کند که به ۲۰ دقیقه زمان برای آرام‌سازی نیاز دارد. در این فاصله نباید به نشخوار فکری پرداخت و پس از بازگشت نیز بحث نباید به رختخواب کشیده شود.

عربی زمان‌هایی مانند اوج خشم، خستگی، گرسنگی، ورود مهمان یا ارسال پیام‌های طولانی در پیام‌رسان‌ها را از بدترین فرصت‌ها برای طرح مسائل حساس دانست.

جملات من‌محور به جای سرزنش

عربی درباره استفاده از جملات من‌محور به جای سرزنش اظهار کرد: با این روش از شروع‌های تند فاصله گرفته و گفت‌وگو را با شروعی نرم پیش می‌بریم. برای نمونه، به‌جای گفتن «تو اصلاً به من توجه نمی‌کنی»، درست این است که بگوییم «وقتی شب‌ها سرگرم گوشی هستیم، احساس تنهایی می‌کنم؛ ارتباط دوطرفه‌مان برایم مهم است، امکان دارد هر شب ده دقیقه بدون تلفن همراه با هم گفت‌وگو کنیم؟».

هفت گام گاتمن برای حل تعارض

وی با اشاره به اینکه تعارض نشانه پویایی رابطه است، گفت: برای حل تعارضات زناشویی می‌توان هفت گام گاتمن را به‌کار گرفت که شامل به‌کارگیری جملات من‌محور، شروع نرم گفت‌وگو بدون انتقاد، بازگو کردن حرف‌های طرف مقابل و نشان‌دادن درک خود، ارزش قائل‌شدن برای احساسات طرف مقابل، ایجاد وقفه و تنظیم هیجان در اوج تنش، بازتعریف مشکل به‌صورت مشترک و مذاکره مبتنی بر منافع و نیازهای عمیق‌تر است.

عشق به‌تنهایی کافی نیست

این روان‌شناس یادآور شد: عشق به‌تنهایی برای رابطه کافی نیست، بلکه مهارتی مانند مذاکره برد–برد لازم است تا تقابل «من در برابر تو» به پیوند «ما» تبدیل شود. همچنین باید توجه داشت که جملاتی مانند «تو بی‌مسئولیتی» بیان احساس نیست، بلکه ترور شخصیتی است؛ کلمات واقعی احساس شامل غمگینی، نگرانی، تنهایی و شرم هستند که باید به‌شکل شفاف بیان شوند.

عربی در پایان گفت: حل پایدار تعارضات زناشویی در گرو رعایت زمان و بستر مناسب، مهار مکث در تنش‌ها، گفت‌وگوی من‌محور و مذاکره مبتنی بر منافع مشترک است.

 

بازتاب را در گوگل بیشتر ببینید

نظرات کاربران

نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید

0 دیدگاه ثبت دیدگاه

یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمی‌شود و دیدگاه‌های حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

نظر شما می‌تواند شروع یک گفت‌وگوی سازنده باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

از درج اطلاعات شخصی، شماره تماس و پیوندهای تبلیغاتی خودداری کنید.