مهر سال ۱۴۰۳ گزارش درگیری میان دو همسایه به پلیس اعلام شد. با مرگ یکی از همسایهها و دستگیری متهم، وی به قتل اعتراف کرد و با تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در ابتدای این جلسه پدر و فرزندان مقتول درخواست قصاص کردند.
سپس متهم به جایگاه رفت و گفت: «چند ماه قبل مقتول بچه گربهای را به مجتمع آورده بود و مدام در باغچه خانه برایش غذا میریخت و به طور کلی حیاط مجتمعمان بسیار کثیف شده بود. من چند باری به آنها تذکر دادم اما توجهی نکردند تا اینکه گربه را از خانه بیرون بردم و در محلی دیگر رها کردم. وقتی به خانه برگشتم، مقتول زنگ خانهمان را زد و پیگیر گربهاش شد. به او گفتم گربه را به جای دیگری بردم که او با لحن تندی گفت باید آن را برگردانم. همین موضوع باعث درگیری شد و او با برادر و پدرش با چوب و چاقو به من حمله کردند که به شدت مجروح شدم؛ البته من هم شکایتی از آنها ثبت کردهام.»
قاضی از متهم پرسید: شما هم مسلح بودی؟
متهم جواب داد: «من هم چوب و چاقو داشتم وقتی آنها به سر و صورتم ضربه زدند، چشمانم سیاهی رفت و چوب از دستم افتاد و ناخودآگاه چاقو را پرتاب کردم که نمیدانم چگونه به او خورد. باور کنید قصدم دفاع از خودم بود.»
بعد از آن، پسر مقتول به قضات گفت: «گربهای که متهم از آن حرف میزند از بچهگی پیش ما بود و کاملاً تمیز و اهلی بود.»
به گزارش روزنامه ایران، در پایان این جلسه قضات ادامه رسیدگی به این پرونده را به تحقیق از شاهدان موکول کردند.
قتل عمدی نبوده ودفاع از خود بوده است وباید آزاد شود.
هر کسی که گربه وسگ به شاپارتمان وپارک می آورد باید توسط مردم کشته شود.