درمان آلزایمر با ویتامین ب ۱۲

گروهی از پژوهشگران دانشگاه دلاویر سرنخ‌های جدیدی پیدا کردند که نشان می‌دهد رژیم غذایی می‌تواند بر پیشرفت بیماری آلزایمر تأثیر بگذارد.

در حال حاضر میلیون‌ها نفر در سراسر جهان دچار زوال عقل بوده که از این بین ۵۰ تا ۷۵ درصد مبتلا به آلزایمر هستند. انجمن آلزایمر بریتانیا تخمین می‌زند در صورت ادامه روند فعلی، شاهد گسترش بسیار زیاد این بیماری خواهیم بود.

متاسفانه هنوز هیچ درمان موثری برای آلزایمر وجود ندارد، اما گروهی از پژوهشگران دانشگاه دلاویر سرنخ‌های جدیدی پیدا کردند که نشان می‌دهد رژیم غذایی می‌تواند بر پیشرفت بیماری تأثیر بگذارد.

بر این اساس مشخص شد در مغز انسان‌های مبتلا به آلزایمر، تجمع بتا آمیلوئید در طول سال‌ها باعث ایجاد اثرات سمی در سلول‌ها شده که این مشکل متعاقبا منجر به کاهش انرژی، تکه تکه شدن میتوکندری‌ها و استرس اکسیداتیو می‌شود.

در این میان نوعی کرم به نام C. elegans وجود دارد که در گروه کرم‌های کوچک خاکی قرار داشته و اغلب به دلیل ساختار ساده سلولی برای مطالعه بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پژوهشگران دریافتند تجمع بتا آمیلوئید در ۳۶ ساعت پس از رسیدن به بزرگسالی در این کرم‌ها باعث فلجی می‌شود. به گزارش سیناپرس، آزمایش‌های بعدی نشان داد تغذیه این موجودات با ویتامین ب ۱۲ باعث کند شدن و حتی معکوس شدن این روند شده و کرم‌های دارای این ویتامین دارای سطوح انرژی بالاتر و استرس اکسیداتیو کمتری در سلول‌های خود بودند.

پژوهشگران همچنین دریافتند که این اثر فقط در حضور آنزیم خاصی به نام متیونین مشاهده می‌شود و البته این درمان تنها در صورت کمبود ویتامین ب ۱۲ در افراد موثر است و استفاده از مکمل‌ها برای حیوانات سالم هیچ تاثیری ندارد.

به گفته محققان، باید در نظر داشت که بسیاری از عوامل ایجاد کننده زوال عقل و آلزایمر مانند ژنتیک و سن، قابل کنترل نیستند، اما تغذیه کاملا در اختیار ماست و اگر مردم بتوانند رژیم غذایی خود را تغییر دهند، بر شروع بیماری تأثیر خواهد داشت.

مغز انسان دارای ساختاری باورنکردنی است و میلیارد‌ها اتصال در آن وجود دارد که به عنوان سیناپس شناخته می‌شوند. این پیچیدگی مطالعه بیماری‌هایی را که باعث زوال عقل می‌شوند، دشوار می‌کند؛ بنابراین استفاده از موجوداتی مانند کرم‌ها می‌تواند راهی عالی برای مطالعه بیماری‌ها برای دانشمندان باشد.

به گزارش صدا وسيما، البته در حالی که تحقیقات روی کرم‌ها می‌تواند از تلاش‌های گسترده تری برای شناسایی علل بیماری و درمان‌های جدید پشتیبانی کند، آزمایشات بالینی روی افراد تنها راهی است که می‌توان دریافت آیا روش‌های جدید بالقوه علائم افراد را بهبود می‌بخشد یا خیر؟