تیم‌ها بیشتر شدند، زمان کمتر؛ فوتبال ایران ظرفیت این فشردگی را دارد؟

لیگ برتر فوتبال ایران در فصل جدید با ۱۸ تیم و ۳۰۶ مسابقه برگزار می‌شود. سازمان لیگ برای جبران فشردگی تقویم، سه هفته نخست را با فاصله چهار روز میان بازی‌ها برنامه‌ریزی کرده است؛ درحالی‌که محل برگزاری برخی دیدارها هنگام اعلام برنامه هنوز مشخص نبود. افزایش تعداد تیم‌ها می‌تواند فرصت بیشتری برای شهرها و بازیکنان ایجاد کند، اما ظرفیت ورزشگاه، سفر، پزشکی و کیفیت زمین‌ها را نیز تحت فشار قرار می‌دهد.

بازتاب– تعداد تیم‌های لیگ برتر به ۱۸ رسیده و مسابقات فصل جدید از مرداد آغاز شده. مقام‌های سازمان لیگ گفته‌اند ۳۰۶ بازی در طول فصل برگزار خواهد شد و سه هفته نخست با ریتم تقریباً چهارروزه پیش می‌رود.

در برنامه اعلام‌شده، ورزشگاه میزبان چند دیدار با عبارت «متعاقباً اعلام می‌شود» مشخص شده بود. این موضوع نشان می‌دهد تقویم مسابقه پیش از حل کامل مسئله زیرساخت منتشر شده است.

لیگ ۱۸ تیمی می‌تواند حضور شهرها و باشگاه‌های بیشتری را ممکن سازد و فرصت بازی را برای بازیکنان افزایش دهد. اما افزایش تعداد تیم‌ها زمانی به رشد فوتبال کمک می‌کند که باشگاه‌های تازه از بودجه پایدار، زمین تمرین، ورزشگاه استاندارد و ساختار حرفه‌ای برخوردار باشند. در غیر این صورت، لیگ بزرگ‌تر به معنای مسابقات بیشتر با کیفیت کمتر و هزینه بالاتر خواهد بود.

فوتبالیست حرفه‌ای می‌تواند در تقویم فشرده بازی کند، اما ریکاوری، خواب، تغذیه و سفر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. باشگاه‌های ثروتمندتر می‌توانند ترکیب را چرخش دهند، تیم پزشکی بزرگ‌تری داشته باشند و با پرواز سفر کنند. تیم کم‌بودجه ممکن است همان بازیکنان را با اتوبوس در مسیرهای طولانی جابه‌جا کند. در نتیجه، فشردگی ظاهراً برای همه یکسان است اما هزینه آن برابر توزیع نمی‌شود.

باشگاه، هوادار، پلیس و شرکت پخش برای برگزاری مسابقه به برنامه روشن نیاز دارند. وقتی ورزشگاه دیر اعلام می‌شود، فروش بلیت، حمل‌ونقل، امنیت، اقامت تیم مهمان و کیفیت پخش دچار مشکل می‌شود.

میزبانی در ورزشگاه جایگزین نیز ممکن است درآمد و حمایت هواداران تیم را کاهش دهد. لیگ حرفه‌ای باید پیش از شروع فصل حداقل استانداردهای زمین، نور، رختکن، ایمنی و دسترسی تماشاگر را بررسی کند؛ نه اینکه این مسائل در هفته مسابقه حل شوند.

بازی بیشتر لزوماً به فوتبال بهتر منجر نمی‌شود. تقویم فشرده می‌تواند زمان تمرین تاکتیکی را کاهش دهد و تیم‌ها را به بازی محافظه‌کارانه‌تر سوق دهد.

اگر زمین‌ها نیز کیفیت مناسبی نداشته باشند، خطر آسیب و افت نمایش فنی افزایش می‌یابد. در سوی دیگر، تعداد بیشتر مسابقات می‌تواند درآمد حق پخش، تبلیغات و بلیت را بالا ببرد؛ مشروط بر آنکه این درآمد واقعاً به باشگاه‌ها برسد.

لیگ ۱۸ تیمی می‌تواند دامنه فوتبال ایران را گسترش دهد، اما تعداد بیشتر تیم‌ها به‌خودی‌خود نشانه حرفه‌ای‌ترشدن نیست.

فصل جدید، فوتبال ایران را با یک آزمون ساده اما سخت روبه‌رو می‌کند؛ آیا لیگ واقعاً بزرگ‌تر شده، یا فقط طولانی‌تر؟ پاسخ را نه جدول ۳۰۶ مسابقه، بلکه کیفیت زمین‌ها، سلامت بازیکنان، نظم برنامه و توان باشگاه‌ها خواهد داد.