در حالی که بسیاری از بیمارستانهای کشور با کمبود نیروی پرستاری و اضافهکاری کارکنان روبهرو هستند، دبیرکل خانه پرستار مدعی شده بین ۶۰ تا ۷۰ هزار پرستار آموزشدیده در حال حاضر از حرفه خود فاصله گرفته و خانهنشین شدهاند؛ تناقضی که یکی از جدیترین مشکلات نیروی انسانی نظام سلامت را آشکار میکند.
بازتاب_ محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار،در گفتگو با مهر، این آمار را در شرایطی مطرح کرده که برآوردهای صنفی از کمبود دستکم ۱۰۰ هزار نیروی پرستاری در مراکز درمانی حکایت دارد.
اگر این دو عدد در کنار هم قرار گیرند، مسئله دیگر صرفاً «کمبود فارغالتحصیل» نیست. پرسش مهمتر این است که چرا بخشی از نیروهای آموزشدیده حاضر نیستند در بیمارستانها کار کنند یا پس از مدتی حرفه را ترک میکنند.
فعالان صنفی طی سالهای گذشته عواملی مانند فشار کاری، اضافهکاری، تفاوت درآمد با حجم مسئولیت، قراردادهای موقت و فرصتهای شغلی جایگزین را از دلایل کاهش جذابیت این حرفه عنوان کردهاند. بررسی دقیق هر یک از این عوامل نیازمند دادههای رسمی وزارت بهداشت است، اما تعداد بالای نیروهای خارج از بازار نشان میدهد سیاست افزایش ظرفیت دانشگاهها به تنهایی مسئله را حل نخواهد کرد.
آموزش یک پرستار چند سال زمان و هزینه عمومی نیاز دارد. اگر نیروی آموزشدیده پس از ورود به بازار کار به دلیل شرایط شغلی از حرفه خارج شود، نظام سلامت عملاً بخشی از سرمایه انسانی خود را از دست میدهد.
کمبود نیرو نیز پیامد دوم ایجاد میکند. پرستاران باقیمانده با شیفتهای سنگینتر روبهرو میشوند و فشار بیشتر میتواند خروج نیروهای جدید را تشدید کند؛ چرخهای که بدون اصلاح شرایط کار ادامه پیدا میکند.
عدد ۶۰ تا ۷۰ هزار، اگر در بررسیهای رسمی تأیید شود، یک پیام روشن دارد: بخشی از پاسخ کمبود نیروی پرستاری ممکن است نه در دانشگاهها، بلکه در بازگرداندن نیروهایی باشد که همین حالا آموزش دیدهاند.
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.