پرش به محتوای اصلی

طرح صلح هرمز می‌تواند کانونی برای اجماع جناح‌ها و جریان‌های مختلف سیاسی باشد

کد خبر 629169
تنگه-هرمز

طرح صلح هرمز طرحی است که «ارزش‌های انقلاب» و «عمل‌گرایی» را – در قالب یک ابتکار دیپلماتیک – در یکجا گِرد می‌آورد و ازاین‌رو می‌تواند کانونی برای اجماع و همکاری جناح‌ها و جریان‌های مختلف سیاسی باشد.

 

گروه سیاسی بازتاب: طرح صلح هرمز (Hormuz Peace Endeavor) که رئيس‌جمهور و وزیر امور خارجه کشورمان در سازمان ملل و سپس در رسانه‌های بین‌المللی ارائه کرده‌‌اند، به‌جرئت می‌تواند یکی از مهم‌ترین ابتکارات دیپلماتیک ایران محسوب شود. حمایت کلیت نظام، رسانه‌ها و جامعهٔ مدنی از این طرح می‌تواند آیندهٔ روشن‌تری برای منطقه و نسل آینده آن رقم بزند.

 

رضا نصری به‌عنوان یک تحلیلگر مسائل آسیای مرکزی دراین‌باره معتقد است: طرح صلح هرمز بستر حقوقی محکمی دارد و اجزاء و عناصر تشکیل‌دهندهٔ آن تک‌تک و درمجموع با منافع ملی و راهبردی ایران کاملاً سازگار است.

 

او تأکید می‌کند: این طرح هم مبتنی بر اصل «بومی‌سازی امنیت»، «همکاری نظامی-امنیتی» و خروج نیروهای فرا منطقه‌ای است؛ هم یک عنصر «کنترل تسلیحات (Arms control) » دارد که نقش مهمی در تنش‌زدایی و هدایت منابع مالی به سمت «توسعه» و عمرانی (به‌جای فربه‌سازی شرکت‌های اسلحه‌سازی) ایفا خواهد کرد.

 

نصری بابیان اینکه طرح صلح هرمز، هم برنامه‌ای در راستای «مشترک سازی منافع اقتصادی»، «سرمایه‌گذاری مشترک» و همکاری‌های بلندمدت دارد که این خود در ایجاد صلح و ثبات پایدار میان دولت‌ها بسیار مؤثر خواهد بود، معتقد است: هم در جهت وفاق و نزدیکی ملت‌ها – یا تنش‌زدایی ریشه‌ای (Grassroots)، تبادلات فرهنگی و همکاری‌های علمی برنامه دارد؛ هم بستری برای حل‌وفصل مسائل فرامرزی (مانند مسائل محیط‌زیستی، تروریسم، مواد مخدر، امنیت سایبری، انرژی و غیره) فراهم می‌کند.

 

او تصریح می‌کند: این طرح ازیک‌طرف – ازآنجاکه متکی بر بومی‌‌سازی امنیت میان کشورهای اسلامی و اخراج نیروهای غربی است – با موازین ایدئولوژیک و ارزش‌های انقلاب – که در قانون اساسی متبلور شده – کاملاً سازگار است؛ و از طرف دیگر، حاوی نوعی «عمل‌گرایی» است که وجهه مُدرن و بالغ کشور را تداعی می‌کند.

 

 

این تحلیلگر مسائل خاورمیانه با اشاره به اینکه طرح صلح هرمز طرحی است که «ارزش‌های انقلاب» و «عمل‌گرایی» را – در قالب یک ابتکار دیپلماتیک – در یکجا گِرد می‌آورد و ازاین‌رو می‌تواند کانونی برای اجماع و همکاری جناح‌ها و جریان‌های مختلف سیاسی باشد، اضافه می‌کند: تک‌تک اجزاء و عناصر طرح این قابلیت را دارند که در محافل دانشگاهی، رسانه‌‌ای و تخصصی به سوژه‌ مقاله و رساله و مناظره تبدیل شوند و در یک فرایند «ملی» تکمیل و توسعه پیدا کنند.

 

رضا نصری بابیان اینکه جامعهٔ مدنی ایران نیز می‌تواند در فرایند تکمیل و توسعه و ارائهٔ آن نقشِ مستقیم ایفا کند تا این طرح درنهایت – به‌عنوان یک طرح ملی و تاریخی – از جانب «ایران» به دولت‌ها و ملت‌های منطقه عرضه و ارائه شود، معتقد است: در هفته‌های گذشته، «طرح صلح هرمز» علیرغم اهمیت و ویژگی‌هایی که دارد – به‌ویژه در فضای رسانه‌‌ای داخل کشور – مهجور مانده و لازم است همگی در جهت تقویت و حفظ آن تلاش کنیم.

 

انتهای پیام/#

بازتاب را در گوگل بیشتر ببینید

نظرات کاربران

نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید

0 دیدگاه ثبت دیدگاه

یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمی‌شود و دیدگاه‌های حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

نظر شما می‌تواند شروع یک گفت‌وگوی سازنده باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

از درج اطلاعات شخصی، شماره تماس و پیوندهای تبلیغاتی خودداری کنید.