سیاره زمین دارای چهار قمر است

تیمی از دانشمندان دانشگاه تگزاس، دانشگاه ایالتی والدوستا، موسسه فناوری جورجیا و رصدخانه ملی نجوم رادیویی محاسبه کرده‌اند که در شرایط فعلی چند قمر می‌توانند به دور زمین بچرخند.

بازتاب- این مطالعه در مجله Earth and Planetary Astrophysics منتشر شده است. برای انجام، دانشمندان از همان رویکردی استفاده کردند که قبلاً به آنها اجازه می‌داد توزیع سیارات را در سیستم دوتایی آلفا قنطورس محاسبه کنند. حداکثر تعداد ممکن ماهواره‌های زمینی به اندازه و جرم آنها بستگی دارد. نتایج نشان داد که سیاره ما با قمرهایی به اندازه سرس 1 ± 7، قمرهایی به اندازه پلوتو 1 ± 4 و قمرهایی به اندازه 1 ± 3 قمر مداری پایدار خواهد داشت. حداکثر محدودیت‌های کشف شده توسط دانشمندان ممکن است با مطالعات بیشتر که پارامترهای بیشتری را در نظر می‌گیرند، کاهش یابد.

اگرچه بیش از 200 قمر در منظومه شمسی ما وجود دارد، تنها سه سیاره زمینی (صخره ای) در مدار زمین قرار دارند که ماه به دور زمین و فوبوس و دیموس در اطراف مریخ هستند. باقی در اطراف غول‌های گازی چون مشتری، زحل، اورانوس و نپتون قرار گرفتند. همانطور که در مطالعه ذکر شد، چنین تفاوت بزرگی را می‌توان با مکانیسم‌های مختلف برای شکل‌گیری و تکامل مدارها توضیح داد.

ماهواره‌های کوچکی که به دور بدن بسیار بزرگ‌تری می‌چرخند می‌توانند منجر به گرمایش به اصطلاح جزر و مدی شوند که هم آتشفشانی در آیو و هم بر حرکت‌های اقیانوس‌های داخلی در اروپا تأثیر می‌گذارد. چنین پدیده‌ای در زمین چند ماه نیز امکان پذیر است، اما گستره آن بدون مدل‌سازی دقیق نامشخص است.

این مطالعه به طور بالقوه به جستجوی قمرهای فراخورشیدی که به دور سیارات فراخورشیدی می‌چرخند کمک خواهد کرد. در حالی که تعداد سیاره‌های فراخورشیدی تایید شده هزاران است، تعداد قمرهای فراخورشیدی تایید شده در حال حاضر کمتر از یک درصد از این تعداد می‌باشد.