ارتباط ناشنوایی خفیف کودکان و تغییر پردازش صدا در مغز

طبق نتایج یک مطالعه جدید، ناشنوایی در اوایل کودکی موجب تغییر دائمی توانایی مغز در پردازش صدا می شود.

درحالیکه ناشنوایی در اوایل دوره کودکی موجب بروز تغییرات دائمی در نحوه پردازش صدا توسط مغز می شود، اما محققان عنوان می کنند حتی ناشنوایی خفیف یا کم شنوایی هم تاثیر مشابه خواهد داشت.

ساختار و عملکرد سیستم شنوایی که اصوات را در مغز پردازش می کند، در طول دوره کودکی در واکنش به قرارگیری در معرض صداها رشد می نماید.

محققان دانشگاه کمبریج در این مطالعه از تکنیک EEG (موج نگاری مغز) برای اندازه گیری واکنش های مغزی 46 کودک مبتلا به ناشنوایی خفیف تا متوسط در زمان شنیدن اصوات استفاده کردند.

کودکان به دو گروه سنی 8 تا 12 سال و 12 تا 16 سال تقسیم شدند. تیم تحقیق دریافت کودکان کوچک تر مبتلا به ناشنوایی واکنش های مغزی شان مشابه با کودکان دارای شنوایی عادی بود.

اما واکنش های مغزی کودکان بزرگ تر مبتلا به ناشنوایی کمتر از گروه سنی همسن و سال خودشان با شنوایی عادی بود.

محققان بعد از گذشت 6 سال و تست مجدد این کودکان دریافتند با افزایش سن، واکنش های مغزی کودکان مبتلا به ناشنوایی تغییر کرد. البته هیچ مدرکی دال بر تشدید ناشنوایی کودکان در طول این مدت مشاهده نشد بلکه سازماندهی مجدد عملکردی مغز روی داده بود.