پس از دههها حمایت، محدودیت واردات، قیمتگذاری دولتی و تزریق منابع، صنعت خودروی ایران هنوز با همان بحرانهای تکراری دستوپنجه نرم میکند؛ زیان انباشته، بدهی سنگین به قطعهسازان، افت تولید و نارضایتی مصرفکننده. تحریم بیتردید هزینه این صنعت را بالا برده است، اما دادهها نشان میدهند مسئله عمیقتر از یک عامل بیرونی است.
سوالی که در اینجا مطرح میشود این است که آیا این رقم نجومی میتواند برای خرید یک کارخانه خودروسازی یا حتی راهاندازی یک مجموعه جدید و مدرن خودروسازی کافی باشد؟ پاسخ مثبت است. با توجه به استانداردهای بینالمللی، هزینه راهاندازی یک کارخانه خودروسازی پیشرفته و مجهز میتواند بین 40 تا 60 هزار میلیارد تومان باشد. این به این معناست که با بدهی معادل 82 هزار میلیارد تومان، نه تنها میتوان یک کارخانه جدید ساخت، بلکه امکان سرمایهگذاری در تکنولوژیهای نوین، توسعه خطوط تولید مدرن و حتی ایجاد زیرساختهای صادراتی نیز وجود دارد.