گروه اقتصادی بازتاب: هنرمندان اگر معافیت مالیاتی نداشتند باید سالیانه 5 هزار میلیارد تومان مالیات پرداخت میکردند که این عدد معادل یارانه بنزین 12.5 میلیون ایرانی است. این در حالی است که دیروز شاهد دستور فوری نوبخت برای معافیت مالیاتی 100 درصدی هنرمندان در لایحه بودجه 99 بودیم.
در حالی رئیس سازمان برنامهوبودجه کشور معتقد است «نهتنها نباید این معافیت مالیاتی برای هنرمندان لغو شود که حتی ما باید به هنرمندان «یارانه» هم پرداخت کنیم! نباید از این بخش حساس و ارزشمند فرهنگ و هنر، مالیات بگیریم» که بسیاری از این سلبریتیهای هنرمند درآمدی با میانگین ۳ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان دارند. در مقابل کارمند با حقوق بالای ۲ میلیون و هفتصد و پنجاههزار تومان باید مالیات بپردازد.
«نادر فتوره چی» در صفحه توییتر خود فهرست اشخاص دارای معافیت مالیاتی یا فراری از دادن مالیات را منتشر کرده و نوشته است:
– ۶۰۰۰ خیریه با گردش مالی ۴۰ هزار میلیارد
– سلبریتیهایی با میانگین درآمد ۳ میلیارد و ۴۰۰ میلیون
– مالکان ۲.۶ میلیون خانه خالی
– ۳۰۰ هزار میلیاردر با درآمد ۱ تا ۲۰ میلیارد
– دارندگان کارتهای بازرگانی یکبارمصرف: ۲۷ هزار میلیارد
– ۴۰۰۰ پزشک و وکیل با درآمد میلیاردی
خارج از تعصبات بیهوده نسبت به سلبریتیهایی که محبوب بسیاری از افراد هستند، این هنرمندانی که آقای نوبخت از ارزشمندی آنها در حوزه فرهنگ و هنر سخن میگوید، چقدر در تعالی فرهنگ جامعه مؤثر بودهاند. آنها که در فیلمها، نمایشها و آثار تصویری که تهیه و تولید کردهاند مدام سبک زندگی لاکچری، غربی و میلیاردرهای بالای شهر را ترویج کرده و همواره باعث ناامیدی و افسردگی مردمان کمدرآمد کشور شدهاند. واقعاً آنها چه گلی به سر این جامعه زدهاند که باید دستمزدهای میلیاردیشان معاف از مالیات باشد؟ اینها حساساند یا آن کارمند بدبختی که با حقوق زیرخط فقرش، هرماه مالیاتش را پرداخت میکند؟
دولتی که مدعی است صادرات نفت به کف رسیده و تحریم به سقف رسیده، دولتی که حاضر است برای تأمین بودجهاش ساعت دوازده شب بنزین را سه برابر گران کند و به خانوادههای کمدرآمد و مستضعف فشار اقتصادی، اجتماعی و روانی مضاعفی وارد کند، چرا وقتی به این قشر پردرآمد، خاص و همیشه مدعی و ناراضی از وضعیت میرسد دستش میلرزد، دایه مهربانتر از مادر شده و لطیفتر از لطیف میشود؟
گویا مستقیمترین و بی حاشیهترین پاسخ به مشكلات فوری اقتصاد ایران نه مذاكره با آمریكا، نه تغییر مجلس، نه تغییر رئیسجمهور و نه حتی تغییر شیوه تصمیمگیری است؛ باید رئیس سازمان برنامهوبودجه تغییر كند.
انتهای پیام/#
نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.