دو حرکت ساده که می‌تواند جان انسان را در لحظه خفگی نجات دهد

خفگی ممکن است در عرض چند ثانیه و هنگام خوردن یک غذای معمولی رخ دهد. هرچند این اتفاق تا حد زیادی قابل پیشگیری است، اما ناآگاهی بسیاری از افراد درباره نحوه کمک به کسی که راه تنفسی اش مسدود شده، می‌تواند آن را به حادثه‌ای مرگبار تبدیل کند. این در حالی است که آشنایی با دو مهارت ساده و نجات بخش یعنی «ضربه به پشت» و «فشار شکمی» می‌تواند جان فرد در حال خفگی را نجات دهد.

به گزارش انتخاب، سازمان خیریه بریتانیایی «آمبولانس سنت جان» که در زمینه آموزش کمک‌های اولیه فعالیت می‌کند، اعلام کرده است هر سال حدود ۳۰۰ نفر در بریتانیا بر اثر خفگی جان خود را از دست می‌دهند.

لسلی سینووی، ۵۴ ساله و اهل سنت لئوناردز آن سی در ایست ساسکس، یکی از افرادی است که تجربه نزدیک به مرگ را از سر گذرانده است. او می‌گوید وقتی استخوان ماهی در گلویش گیر کرد، تصور می‌کرد لحظه مرگش فرا رسیده است؛ اما بهترین دوستش متوجه ماجرا شد و با چند ضربه محکم به پشت او، جانش را نجات داد.

ضربه به پشت چگونه انجام می‌شود؟

از فرد بخواهید به سمت جلو خم شود و بالاتنه او را با یک دست نگه دارید. سپس با قسمت پایینی کف دست دیگر، پنج ضربه محکم و سریع میان دو کتف او وارد کنید. پس از هر ضربه، دهان فرد را بررسی کنید تا ببینید آیا جسم خارجی خارج شده است یا خیر.

فشار شکمی چگونه انجام می‌شود؟

پشت فرد بایستید و دست‌هایتان را دور کمر او حلقه کنید. یک دست را مشت کرده و میان ناف و انتهای قفسه سینه قرار دهید. با دست دیگر مشت را بگیرید و حداکثر پنج بار با حرکتی سریع و محکم به سمت داخل و بالا فشار وارد کنید. پس از هر بار فشار، دهان فرد را بررسی کنید.

کالم گلن، مهندس دریایی ۳۱ ساله اهل والتامستو، نیز تجربه مشابهی را روایت می‌کند. او هنگام صرف شام در رستوران متوجه زنی شد که در حال خفگی بود. گلن که در محل کارش آموزش کمک‌های اولیه دیده بود، ابتدا پنج ضربه به پشت او زد و چون نتیجه‌ای نگرفت، از فشار شکمی استفاده کرد و در نهایت تکه‌ای استیک از گلوی زن خارج شد.

او با اشاره به صحنه‌ای از فیلم کمدی «خانم داوت فایر» می‌گوید: «یکی از مهم‌ترین چیزهایی که در آموزش یاد گرفتم این بود که مردم اغلب فراموش می‌کنند باید اول با ضربه به پشت شروع کنند، اما من به لطف همان فیلم آن را می‌دانستم.»

گلن تأکید می‌کند: «همه باید آموزش کمک‌های اولیه ببینند. امیدوارم هیچ وقت مجبور نشوم دوباره از این مهارت‌ها استفاده کنم، اما هیچ‌وقت نمی‌دانید چه زمانی جان یک نفر به دانستن همین چند حرکت ساده بستگی دارد.»