قمار پرریسک ترامپ علیه تهران؛ واشنگتن بهدنبال محاصره دریایی بلندمدت ایران
بازتاب– براساس گزارش والاستریت ژورنال، رئیسجمهور آمریکا به مشاوران امنیت ملی خود دستور داده برای یک محاصره دریایی طولانیمدت علیه بنادر ایران آماده شوند؛ اقدامی که از نگاه ناظران، بخشی از راهبرد «فشار حداکثری ۲.۰» با تمرکز بر قطع منابع مالی تهران است.
به نوشته این روزنامه، ترامپ در نشست اخیر اتاق وضعیت کاخ سفید به این جمعبندی رسیده که دو گزینه از سرگیری حملات نظامی یا خروج از بحران، هر دو پرهزینهتر و پرریسکتر از حفظ فشار دریایی مستمر بر ایران هستند. در نتیجه، او ترجیح داده نیروی دریایی آمریکا به محدودسازی رفتوآمد کشتیها به بنادر ایران و فشردهتر کردن حلقه فشار بر صادرات نفت ادامه دهد.
منابع آمریکایی میگویند رئیسجمهور ایالات متحده به این نتیجه رسیده که تهران «با حسن نیت مذاکره نمیکند» و تنها در صورت مواجهه با فشار اقتصادی سنگین ممکن است به تعلیق بلندمدت غنیسازی اورانیوم تن دهد؛ تعلیقی که گفته میشود واشنگتن خواهان توقف غنیسازی برای دستکم ۲۰ سال و پذیرش محدودیتهای سختگیرانه پس از آن است.
این رویکرد همچنین به معنای رد ضمنی پیشنهاد اخیر ایران تلقی میشود؛ پیشنهادی که طبق گزارشها شامل بازگشایی تنگه هرمز در ازای به تعویق افتادن مذاکرات درباره برنامه غنیسازی هستهای بود. کاخ سفید این طرح را ناکافی دانسته، چرا که خواسته اصلی آمریکا یعنی کنار گذاشتن ذخایر اورانیوم غنیشده ایران را تأمین نمیکند.
ترامپ در روزهای اخیر با ادبیاتی تند، مدعی شده فشارهای دریایی آمریکا ایران را به «وضعیت فروپاشی» رسانده است. او در شبکه اجتماعی خود نوشت: «بهتر است خیلی زود عاقلانه تصمیم بگیرند.» همزمان، یک مقام ارشد آمریکایی نیز مدعی شده محاصره دریایی باعث انباشت نفت فروشنرفته ایران شده و اقتصاد کشور را بهشدت تحت فشار قرار داده است.
با این حال، این راهبرد برای واشنگتن نیز بدون هزینه نیست. ادامه تنش در خلیج فارس میتواند بازار جهانی انرژی را دچار شوک تازه کند، قیمت بنزین در آمریکا را افزایش دهد و فشار سیاسی بر کاخ سفید را در آستانه انتخابات میاندورهای بیشتر کند. به همین دلیل، برخی تحلیلگران آمریکایی این سیاست را «قمار ژئوپلیتیکی پرهزینه» توصیف میکنند؛ قماری که نتیجه آن نهتنها آینده پرونده هستهای ایران، بلکه ثبات بازار انرژی جهان را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
در این میان، نشست ترامپ با مدیران ارشد شرکتهای بزرگ نفت و گاز آمریکا، از جمله مدیرعامل شورون، نشان میدهد واشنگتن همزمان در حال سنجش پیامدهای انرژیمحور این تقابل است؛ از تولید داخلی آمریکا گرفته تا وضعیت ونزوئلا، بازار نفت، گاز طبیعی و امنیت کشتیرانی جهانی.
