ولی نصر، تحلیلگر مسائل بینالملل، با تشریح راهبرد ایران در برابر آمریکا معتقد است تهران با استفاده از تاکتیک «قورباغه آبپز» تلاش میکند از طریق افزایش تدریجی هزینههای اقتصادی و سیاسی جنگ، واشنگتن را به عقبنشینی و پذیرش مذاکره وادار کند.
نتایج انتخابات میاندورهای آمریکا و افزایش مخالفتهای داخلی با ادامه جنگ علیه ایران، بار دیگر بحث درباره میزان موفقیت راهبرد تهران در برابر دولت دونالد ترامپ را مطرح کرده است.
بر اساس تحلیل ولی نصر، ایران بهجای وارد کردن شوک ناگهانی، به دنبال افزایش تدریجی فشارها و طولانی کردن هزینههای رویارویی است؛ رویکردی که میتواند بازارهای جهانی انرژی و معادلات سیاسی آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد.
بنبست ترامپ میان جنگ و مذاکره
به اعتقاد نصر، دولت ترامپ در شرایطی قرار گرفته که سه گزینه پیش روی خود دارد: تشدید درگیری نظامی، اعلام پیروزی و خروج از جنگ یا بازگشت به مسیر دیپلماسی. با این حال، هر یک از این گزینهها هزینههای خاص خود را دارد.
تشدید جنگ میتواند با واکنش گسترده ایران، بهویژه در منطقه خلیج فارس، همراه شود و پیامدهای اقتصادی سنگینی برای بازارهای جهانی داشته باشد. از سوی دیگر، توافق با ایران نیز مستلزم پذیرش بخشی از مطالبات تهران است.
در چنین شرایطی، واشنگتن فعلاً سیاست فشار و محاصره دریایی را دنبال میکند؛ راهبردی که به گفته این تحلیلگر، نه به یک نتیجه قاطع منجر شده و نه میتواند بدون هزینههای سنگین برای مدت طولانی ادامه پیدا کند.
انتخابات آمریکا؛ فشار تازه بر دولت ترامپ
نتایج انتخابات میاندورهای و افزایش مخالفتها با جنگ، فشار سیاسی بر دولت آمریکا را بیشتر کرده است. حتی در میان جمهوریخواهان نیز نگرانیهایی درباره تأثیر ادامه درگیریها بر آینده سیاسی این حزب و انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ شکل گرفته است.
از نگاه تهران، افزایش هزینههای جنگ میتواند بهتدریج محاسبات سیاسی واشنگتن و متحدان اروپایی آن را تغییر دهد و زمینه را برای ازسرگیری مذاکرات فراهم کند.
با این حال، ولی نصر تأکید دارد که ایران نمیتواند صرفاً بر اساس نتایج انتخابات آمریکا خود را پیروز بداند؛ چراکه تصمیمهای احتمالی ترامپ و احتمال بازگشت به درگیری نظامی همچنان از عوامل تعیینکننده هستند.
تنگه هرمز؛ محور راهبرد فرسایشی ایران
یکی از مهمترین بخشهای این راهبرد، حفظ نااطمینانی در بازار انرژی است. بر اساس این تحلیل، هدف تهران صرفاً افزایش ناگهانی قیمت نفت نیست، بلکه تداوم نوسانات و بالا نگه داشتن هزینههای حملونقل و تأمین انرژی در سطح جهانی است.
افزایش ریسک عبور کشتیها از تنگه هرمز میتواند علاوه بر نفت، بازار گاز طبیعی، سوخت هواپیما، گازوئیل و حتی کودهای شیمیایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
در این چارچوب، راهبرد «قورباغه آبپز» به معنای انباشته شدن فشارهای کوچک اما مستمر است؛ فشارهایی که ممکن است بهتنهایی تأثیر تعیینکنندهای نداشته باشند، اما در طول زمان هزینههای اقتصادی و سیاسی قابل توجهی به طرف مقابل تحمیل کنند.
آیا آمریکا در نهایت عقبنشینی میکند؟
بر اساس ارزیابی مطرحشده، تهران امیدوار است افزایش هزینههای اقتصادی و امنیتی جنگ، دولت ترامپ را به این نتیجه برساند که ادامه رویارویی دستاوردی متناسب با هزینههای آن ندارد.
ایران همچنین با پافشاری بر شروط خود برای ازسرگیری مذاکرات، تلاش میکند مانع گسترش درگیریها شود و توافقی مطابق با منافع خود به دست آورد.
با این حال، موفقیت این راهبرد قطعی نیست و رفتار غیرقابل پیشبینی ترامپ میتواند معادلات را تغییر دهد. در نهایت، تهران بیش از آنکه به دنبال پیروزی سریع نظامی باشد، روی فرسایش تدریجی توان و اراده سیاسی واشنگتن حساب باز کرده است.











نظرات کاربران
نخستین دیدگاه را درباره این خبر ثبت کنید
یادآوری: نشانی ایمیل منتشر نمیشود و دیدگاههای حاوی توهین، تهمت، افترا یا واژگان نامناسب تأیید نخواهند شد.
نظر شما میتواند شروع یک گفتوگوی سازنده باشد.