اعتراض ایسفا به معاونت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی

انجمن فیلم کوتاه ایران (ایسفا) طی بیانیه ای به عملکرد معاونت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی اعتراض کرد.

روابط عمومی ایسفا، انجمن فیلم کوتاه ایران (ایسفا) در اعتراض به عملکرد معاونت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی در خصوص فیلم های کوتاه، بیانیه ای را صادر کرد.

در متن این بیانیه آمده است:

«انجمن فیلم کوتاه ایران به عنوان نهاد صنفی که حمایت از فیلم‌ کوتاه را وظیفه خود می‌داند اعلام می‌کند، توقیف و سانسور فیلم‌های کوتاه و جلوگیری از نمایش آن‌ها در سینماهای «هنر و تجربه» و جشنواره‌های فیلم از سوی اداره ارزشیابی و نظارتِ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مغایر با اصل آزادی بیان و به طور مشخص اصل ۲۳ قانون اساسی است. در ماده ۲۷ منشور حقوق شهروندی نیز آمده است:

– شهروندان حق دارند اندیشه، خلاقیت و احساسِ خود را از طُرقِ مختلف آفرینش فکری، ادبی و هنری با رعایت قوانین و حقوق دیگران بیان کنند.

بی‌گمان راه توسعه‌ هر جامعه‌ای با هر نوع ساختار اجتماعی و حکومتی، آزادی بیان است. فیلم کوتاه همواره به‌واسطه‌ قالب غیرتجاری خود توانسته است آسیب‌ها را با جسارت واکاوی کرده و زنگ‌های خطر را خیلی جلوتر به صدا در آورد. همین ویژگی‌های آزادمنشانه‌ فیلم‌کوتاه، این قالب هنری را از اسارت چهارچوب‌های سینمای تجاری و قواعد دست‌وپاگیر آزاد کرده و باعث شده است فیلم کوتاه ایران در عرصه‌های گوناگون داخلی و بین‌المللی درخششی کم نظیر داشته باشد. فیلم‌ کوتاه، اکران وسیع ندارد و این قالب سینمایی در جامعه‌ ما همواره مهجور بوده است. متاسفانه سازمان صدا و سیما نیز نمایش فیلم کوتاه را از دستور کار خود خارج کرده است و اهمیتی به این بیان هنری موجز و اثرگذار نمی‌دهد. همچنین هر ساله شاهدیم که تعدادی فیلم‌کوتاه از حضور در جشنواره‌های متعدد داخلی مانند جشنواره فیلم‌ کوتاه تهران یا اکران در سینماهای «هنر و تجربه»، منع، سانسور و توقیف می‌شوند و متاسفانه این ممیزی‌های کم‌سابقه روز به روز بیشتر شده تا آن‌جا که برای نمایش‌های کوچک نیز سخت‌گیری‌ها شدت یافته است. تیغ سانسور روی جسمِ جوان فیلم کوتاه، نوآوری، خلاقیت و جسارت را که لازمه کار هنری و فیلمسازی، به‌ویژه فیلم کوتاه است، از میان برده و این قالب سینمایی را به گرداب محافظه‌کاری می‌کشاند. محافظه‌کاری‌ و دخالت نهادهای مختلف در امور فرهنگی همواره مانع پیشرفت فرهنگ شده است. سانسور، جسم و روانِ در حال رشد فیلم‌کوتاه را جراحی و زخمی می‌کند و این زخم‌ها هرگز التیام پیدا نمی‌کنند. ما خواستار آن هستیم که هر چه زودتر چاقوی سانسور از روی کالبد فیلم کوتاه برداشته شده تا زمینه‌های شکوفایی و رشد هرچه بیشترِ این بیان هنری فراهم شود.