سه ساعت پیش از خواب غذا نخورید؛ راهکاری ساده برای تقویت سلامت قلب

بازتاب– پژوهشگران Northwestern University در مطالعه‌ای تازه نشان داده‌اند که یک تغییر ساده در عادت‌های شبانه متوقف کردن غذا خوردن سه ساعت پیش از خواب می‌تواند به بهبود شاخص‌های مهم سلامت قلب و متابولیسم منجر شود؛ آن هم بدون آنکه نیازی به کاهش کالری دریافتی باشد.

این تحقیق که نتایج آن ۱۲ فوریه(۲۴ بهمن ۱۴۰۴) در نشریه وابسته به American Heart Association منتشر شد، بر نقش «زمان‌بندی غذا خوردن» در هماهنگی با ریتم شبانه‌روزی بدن تأکید دارد. به گفته پژوهشگران، ساعت زیستی بدن نقشی اساسی در تنظیم عملکرد قلب، فشار خون، ضربان قلب و سوخت‌وساز قند ایفا می‌کند؛ بنابراین هماهنگ کردن زمان غذا خوردن با چرخه خواب و بیداری می‌تواند آثار قابل توجهی بر سلامت داشته باشد.

طراحی پژوهش

این مطالعه ۷.۵ هفته‌ای روی ۳۹ فرد ۳۶ تا ۷۵ ساله دارای اضافه‌وزن یا چاقی انجام شد که در معرض خطر بیماری‌های قلبی–متابولیک قرار داشتند. شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند:
گروه نخست مدت ناشتایی شبانه خود را به ۱۳ تا ۱۶ ساعت افزایش داد و دست‌کم سه ساعت پیش از خواب از خوردن غذا خودداری کرد. گروه دوم الگوی معمول خود را با ۱۱ تا ۱۳ ساعت ناشتایی حفظ کرد. هر دو گروه موظف بودند سه ساعت پیش از خواب نور محیط را کاهش دهند.

نکته قابل توجه آن است که هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان ملزم به کاهش کالری مصرفی نبودند و تمرکز مطالعه صرفاً بر تغییر زمان غذا خوردن بود.

نتایج چه بود؟

افرادی که زمان صرف غذا را جلوتر آوردند و ناشتایی شبانه طولانی‌تری داشتند، بهبودهای معناداری را تجربه کردند. فشار خون شبانه آنان به طور متوسط ۳.۵ درصد کاهش یافت و ضربان قلب شبانه نیز ۵ درصد کمتر شد. همچنین الگوی طبیعی روز–شب در فشار خون و ضربان قلب تقویت شد؛ الگویی که با سلامت بهتر قلبی–عروقی ارتباط دارد.

از سوی دیگر، کنترل قند خون در طول روز نیز بهبود یافت. واکنش پانکراس به دریافت گلوکز کارآمدتر شد و ترشح انسولین با ثبات بیشتری انجام گرفت؛ عاملی که می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع دو را کاهش دهد.

اهمیت موضوع

بر اساس داده‌های پیشین، درصد کمی از بزرگسالان آمریکایی از سلامت مطلوب قلبی–متابولیک برخوردارند. اختلال در این حوزه می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌هایی چون دیابت نوع دو، کبد چرب غیرالکلی و بیماری‌های قلبی–عروقی باشد.

در سال‌های اخیر، «محدودسازی زمان غذا خوردن» یا همان روزه‌داری متناوب مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، بسیاری از مطالعات پیشین بر مدت زمان ناشتایی تمرکز داشته‌اند، نه هماهنگی آن با چرخه خواب. پژوهش جدید نشان می‌دهد هم‌زمانی ناشتایی با ریتم طبیعی بدن می‌تواند عامل کلیدی در بهره‌مندی از مزایای این روش باشد.

میزان پایبندی شرکت‌کنندگان به این برنامه نزدیک به ۹۰ درصد گزارش شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد این راهکار می‌تواند روشی ساده، کم‌هزینه و قابل اجرا برای بهبود سلامت قلب، به‌ویژه در افراد میانسال و سالمند، باشد.

این پژوهش پیامی روشن دارد: گاهی تغییر «زمان» مهم‌تر از تغییر «مقدار» است. جلو انداختن وعده شام و خودداری از خوردن غذا در ساعات پایانی شب، در کنار کاهش نور پیش از خواب، می‌تواند گامی کوچک اما مؤثر در مسیر حفاظت از سلامت قلب باشد؛ راهکاری ساده که اجرای آن برای بسیاری از افراد امکان‌پذیر است.

منبع sciencedaily