300 ساعت نبوغ مهندسی، فقط برای طراحی دستگیره در ابرخودروی بوگاتی
بازتاب – در دنیای خودروسازی، برخی نامها مترادف با افراط و کمالطلبی مطلق هستند. بوگاتی یکی از آن نامهاست. اما شاید باورش سخت باشد که قلب این وسواس، گاهی در جایی نهفته است که کمتر کسی به آن توجه میکند: دستگیره در. بر اساس گزارشهای منتشر شده، تیم مهندسی بوگاتی گاه تا ۳۰۰ ساعت را صرف طراحی، آزمایش و بینقص کردن تنها یک دستگیره در میکنند. اما چرا؟
بخش اول: فراتر از یک دستگیره؛ یک شاهکار مهندسی چندوجهی
این دستگیرهها در مدلهایی مانند «شیرون» و «بولید»، تنها برای باز کردن در نیستند. آنها به عنوان بخشی جداییناپذیر از سیستم آیرودینامیک خودرو عمل میکنند. شکل منحنی و خاص آنها در تونلهای بادی پیشرفته (مشابه تونلهای مورد استفاده در صنایع هوافضا) به دقت بررسی میشود تا کمترین مقاومت هوا را در سرعتهای فراتر از ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت ایجاد کند. پس اینجا، اولین لمس شما با خودرو، در واقع لمس یک قطعه هوافضایی است.
بخش دوم: علم لمس و احساس؛ وقتی مهندسی با روانشناسی انسان ملاقات میکند
بوگاتی فهمیده است که تجربه مالکیت یک خودروی چندمیلیون دلاری از همان اولین تماس فیزیکی آغاز میشود. بنابراین:
-
علم مواد: دستگیرهها از آلومینیوم آهنگریشده، تیتانیوم یا فیبر کربن ساخته میشوند. انتخاب این مواد نه تنها به خاطر استحکام، بلکه به دلیل حس دمای آنهاست. آنها طوری طراحی شدهاند که در هوای سرد، حس ناخوشایندی به دست ندهند و در هوای گرم نیز بیش از حد داغ نشوند.
-
ارگونومی منحصربهفرد: مهندسان بوگاتی با مطالعه فشار و زاویه طبیعی گرفتن دست انسان، نقشه فشار دست طراحی کردهاند. وزن و مقاومت دستگیره هنگام کشیدن، میلیمتر به میلیمتر و گرم به گرم تنظیم میشود تا حس رضایتبخشی از یک عمل مکانیکی دقیق را القا کند.
-
سمفونی صدا: حتی صدای کلیک دستگیره تصادفی نیست. مانند یک ساز موسیقی، این صدا «تنظیم» میشود تا صدایی رضایتبخش، محکم و لوکس داشته باشد. این، نخستین نت از سمفونی صوتی است که در کابین بوگاتی خواهید شنید.
بخش سوم: فناوری پنهان در زیر سطح
درون این قطعه به ظاهر ساده، دنیایی از فناوری نهفته است:
-
حسگرهای RFID برای بازکردن بدون کلید.
-
مکانیزمهای بستهشدن نرم و اتوماتیک.
-
الکترونیکی که بتواند در دمای منفی ۴۰ درجه قطب شمال و مثبت ۵۰ درجه بیابان، بدون نقص کار کند.
بخش چهارم: فرهنگ «کمالطلبی افراطی»؛ هویت سازنده بوگاتی
این وسواس برای دستگیره، تنها یک مثال است. این رویکرد، فرهنگ هستهای بوگاتی است: هیچ جزئیاتی آنقدر کوچک نیست که نادیده گرفته شود. این فلسفه به مشتریان نیز منتقل میشود. خریداران میتوانند دستگیره در خود را از نظر جنس، رنگ، حکاکی شخصی و حتی نورپردازی سفارشیسازی کنند. وقتی بهای یک شاهکار مهندسی چند میلیون دلار است، احساس شخصی و منحصربهفرد بودن باید در تمام جزئیات جاری باشد.
داستان این ۳۰۰ ساعت، داستان یک دستگیره نیست؛ داستان یک اعتقاد راسخ است. اعتقاد به این که لوکس واقعی، تنها در ظاهر و سرعت خلاصه نمیشود، بلکه در تجربه حسی و ذهنی عمیقی است که از اولین تعامل تا آخرین سفر با خودرو جریان دارد. بوگاتی به ما یادآوری میکند که در قله مهندسی، مرزی بین عملکرد، هنر و احساس وجود ندارد و گاهی، همه این داستان از یک نقطه آغاز میشود: همان نقطهای که دست شما برای ورود به یک دنیای متفاوت، آن را لمس میکند.
