متقاضیان مسکن ملی به فکر فروش امتیاز افتادند، دلیل تعلل و خلف وعده مسئولان

متقاضیان مسکن ملی به فکر فروش امتیاز افتادند، دلیل تعلل و خلف وعده مسئولان

با اینکه بیش از یک سال از زمان رسمی‌آغاز به کار پروژه مسکن ملی و فرایند ثبت نام متقاضیان این طرح می‌گذرد، هنوز مسئولان وزارت راه و شهرسازی اقدام مشخص و موثری برای خانه دار کردن صدها هزار متقاضی این طرح انجام نداده اند؛ رویه ای قابل تأمل که حالا بسیاری از متقاضیان این پروژه ملی را به فکر فروش امتیاز و یا انصراف انداخته است.

به گزارش «بازتاب»، تابستان سال 1398 بود که مسئولان وزارت راه و شهرسازی فرایند ثبت نام از متقاضیان مسکن ملی را به صورت نوبتی و استانی آغاز کردند و آبان ماه سال گذشته نیز فرایند ثبت نام از متقاضیان استان تهران برای این طرح آغاز شد.

همچنین در مقاطع دیگر نیز تحت عنوان مرحله دوم به صورت پیامکی و غیر حضوری سامانه ثبت نام برای جاماندگان باز شد تا کسانی که تا کنون از تسهیلات دولتی مسکن بهره نبرده اند و دیگر شرایط ثبت نام در این طرح ملی را دارند، در آن ثبت نام کنند.

اگرچه با توجه به شیوع ویروس کرونا در ایران انتظار می‌رفت که فرایند اجرا و نهایی کردن این پروژه به درازا بکشد، اما با این همه تصور متقاضیان بر آن بود که برنامه ریزی‌ها و اقدامات مسئولان به گونه ای باشد که خیلی زود صاحب خانه شوند؛ متقاضیانی که یکی از شروط اصلی ثبت نام آنها نداشتن مسکن بود.

با این همه خیلی زود مشخص شد که امید بستن به طرح مسکن ملی برای خانه دار شدن حداقل در کوتاه مدت یک امید واهی و اشتباه است، این را می‌توان از حال و روز متقاضیانی برداشت کرد که علی رغم عمل به همه دستورات مسئولان اعم از تکمیل مدارک، واریز وجه و… آن هم در زمان و مکان مقرر هنوز بلاتکلیف هستند و هیچ افق روشنی برای خانه دار شدن خود از مسیر این طرح نمی‌بینند.

این موضوع در حالی است که در تاریخ 1 آبان ماه سال جاری مسئولان وزارت راه و شهرسازی در حضور رئیس جمهور خبر از افتتاح پروژه‌‌‌های مسکن ملی دادند ولی از قرار معلوم تا رسیدن به مرحله واگذاری خانه‌ها و صاحب دار کردن متقاضیان، راه نرفته بسیاری باقی مانده است.

در همین باره یکی از متقاضیان مسکن ملی در استان تهران که شرایطی مشابه آنچه توصیف شد، دارد در این به «بازتاب»، گفت: بنده با آن دسته از متقاضیان مسکن ملی که مدارکشان ناقص است و یا هنوز وجه اولیه مورد نیاز را واریز نکرده اند، کاری ندارم ولی این منطقی و عاقلانه نیست که متولیان امر سرنوشت امثال بنده که دستور العمل‌‌‌های اعلامی‌را مو به مو و به موقع انجام داده ام، با سرنوشت اینگونه افراد گره بزنند.

وی افزود: علی رغم اینکه بنده و بسیاری از افراد مشابه من همه اقدامات مورد نیاز را انجام داده ایم، هنوز از سرنوشت مسکن هایی که قرار است به ما تحویل بدهند خبری نداریم و تنها چیزی که از متولیان اقدام ملی در جریان رصد اخبار می‌شنویم تمدیدهای ماهانه و هفتگی است که تنها معنایی که می‌تواند داشته باشد طول دادن پروژه تا پایان عمر دولت است؛ اتفاقی که بنده را مجاب کرده است که از استمرار این انتظار بی نتیجه صرف نظر کنم و از طرح انصراف بدهم.

این متقاضی مسکن ملی افزود: مسئولان پروژه بزرگ اقدام ملی به جای اینکه مدام از تمدید زمان ثبت نام خبر بدهند و تلاش کنند تا کسانی که مدارکشان ناقص است را برای تکمیل مدارک ترغیب کنند، بهتر بود با تکمیل واحد متقاضیانی که مدارکشان کامل است به ترغیب دیگر متقاضیان بپردازند، ولی از آنجا که اساساً بنایی برای تحویل خانه وجود ندارد چاره ای جز تمدید پیوسته فرایند ثبت نام طرح و فرار از زیر بار مسئولیت ندارند.

صحبت هایی که این متقاضی مسکن ملی به ما گفت را اگر در کنار آگهی هایی فراوان و مستمری که دیگر متقاضیان برای فروش امتیاز مسکن ملی در فضای مجازی منتشر می‌کنند، قرار دهیم متوجه خواهیم شد که موضوع نا امیدی متقاضیان از خانه دار شدن به وسیله این طرح بسیار جدی است.

متقاضیان مسکن ملی به فکر فروش امتیاز افتادند، دلیل تعلل و خلف وعده مسئولان

واقعیت این است که در روز و هفته‌‌‌های اخیر تعداد زیادی آگهی فروش امتیاز مسکن ملی در بازه قیمتی 50 میلیون تومان تا 100 میلیون تومان در سایت‌‌‌های نشر آگهی قرار گرفته است که خود موید نا امیدی متقاضیان از خانه دار شدن در آینده نزدیک از این محل است.

به دیگر سخن با اینکه طبق قول‌‌‌های صریح وزیر راه و شهرسازی قرار بود تا پایان مرداد ماه سال جاری اولین واحدهای مسکن ملی به متقاضیان طرح واگذار شود، ولی حالا که بیش از یک سال از آغاز فرایند اجرای طرح می‌گذرد نه تنها درصد زیادی از متقاضیان بی خانه مانده اند، بلکه بر این باور هستند که با فروش امتیاز مسکن خود و کسب سود حداقل عطای این طرح پر سر و صدا را بر لقایش ببخشند و خیال خود را راحت کنند.

با این تفاسیر باید منتظر ماند و دید در ادامه عمر دولت چه اتفاقی برای این پروژه عظیم خواهد افتاد. آیا دولت می‌تواند با عمل به تعهدات خود به خانه دار کردن خانه اولی‌ها کمک کند و یا خیر این مسئولیت بزرگ را به دولت بعدی محول خواهد کرد؟