توصیه هایی برای والدین و معلمان:

چگونه در دوران سوگ، حامی نوجوانان باشیم؟

    کد خبر :1188440
چگونه در دوران سوگ، حامی نوجوانان باشیم؟

از دست دادن دوست در نوجوانی، می‌تواند تجربه‌ای گیج‌کننده و دردناک باشد. در این دوران حساس، حمایت صحیح اطرافیان نقش تعیین‌کننده‌ای در روند بهبودی دارد.

در ادامه، راهکارهای مؤثر برای همراهی با نوجوان داغدار ارائه شده است.

درک واکنش‌های طبیعی نوجوان در سوگ

نوسانات خلقی شدید، خشم، اضطراب یا رفتارهای پرخطر

تغییر در عادات خواب و خوراک

اجتناب از صحبت درباره موضوع یا برعکس، وسواس فکری نسبت به مرگ

احساس تنهایی و ترس از خارج شدن از کنترل احساسات

ده راهکار کلیدی برای همراهی

۱. پیچیدگی غم نوجوان را درک کنید
ترکیب تغییرات هورمونی این دوره با احساس سوگ، می‌تواند رفتارهایی به ظاهر متناقض ایجاد کند. از قضاوت بپرهیزید.

۲. احترام به شیوه منحصربه‌فرد سوگواری
هر نوجوان به شکلی خاص عزاداری می‌کند. روش او را با دیگران مقایسه نکنید.

۳. فضایی برای دردِ دل با همسالان فراهم کنید
ارتباط با دوستانی که تجربه مشابه دارند، می‌تواند تسکین‌بخش باشد. این ارتباط را تا زمانی که سالم است، محدود نکنید.

۴. بدانید که سوگ خطی نیست
نوسان بین غم و لحظات شاد، طبیعی است. احساس آرامش موقت به معنای فراموشی نیست.

۵. گفت‌وگوی بدون قضاوت را تشویق کنید
با جملاتی مانند «اگر بخواهی حرف بزنی، من اینجا هستم»، فضای امنی برای صحبت کردن ایجاد کنید.

۶. احساسات دشوار را عادی جلوه دهید
با بیان احساسات خود (مثل «من هم دلم برایش تنگ شده»)، به او نشان دهید که اشک ریختن یا خشمگین بودن طبیعی است.

۷. یاد عزیز ازدست‌رفته را زنده نگه دارید
مرور خاطرات، نگاه کردن به عکس‌ها یا انجام یک کار نمادین به یاد او، می‌تواند به فرآیند درمان کمک کند.

۸. هوشیارانه با نقش شبکه‌های اجتماعی برخورد کنید
فضای مجازی هم می‌تواند حمایتگر باشد و هم آزاردهنده. در مورد حفظ مرز بین یادبود سالم و تمرکز دردناک بر فقدان، با او گفت‌وگو کنید.

۹. علائم هشداردهنده را جدی بگیرید
اگر نشانه‌هایی مانند کابوس‌های مکرر، انزوا شدید یا افت چشمگیر عملکرد تحصیلی بیش از چند هفته ادامه یافت، از مشاور تخصصی کمک بگیرید.

۱۰. در مواقع ضروری از متخصصان کمک بخواهید
اگر نوجوان صحبت از خودآزاری یا «رفتن پیش دوست ازدست‌رفته» کرد، بلافاصله از روانشناس یا مشاور سوگ کمک تخصصی دریافت کنید.

سه اصل طلایی

عشق بی‌قید و شرط نشان دهید.

حضور داشته باشید، حتی اگر سکوت کنید.

شنونده‌ای بدون قضاوت باشید.

به یاد داشته باشید: هدف شما حل کردن غم نوجوان نیست، بلکه همراهی کردن او در این مسیر دشوار است.

0
نظرات
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد نظرات حاوی الفاظ و ادبیات نامناسب، تهمت و افترا منتشر نخواهد شد

دیدگاهتان را بنویسید