راز پرواز هماهنگ هزاران سار در آسمان؛ نمایش شگفت‌انگیز طبیعت/ فیلم

    کد خبر :1161039
راز پرواز دسته جمعی سارها

بازتابتصور کنید هزاران پرنده سیاه‌پر، در هماهنگی کامل، همچون ابری زنده در آسمان می‌رقصند؛ پیچ و تاب می‌خورند، فرود می‌آیند و اوج می‌گیرند و در کسری از ثانیه، شکل‌های حیرت‌انگیزی در آسمان می‌آفرینند. به این پدیده خارق‌العاده «نمایش پرواز دسته‌جمعی سارها» می‌گویند. نمایشی که گویی توسط موجودی یکپارچه و غول‌پیکر اجرا می‌شود، نه هزاران پرندهٔ کوچک و مستقل.

سارها پرندگانی با جثهٔ کوچک تا متوسط هستند که با پرهای سیاه و براقشان که در نور، رنگ‌های بنفش و سبز به خود می‌گیرند، قابل شناسایی هستند. اما زیبایی حقیقی آنها زمانی آشکار می‌شود که در جمعیتی عظیم، این نمایش نفس‌گیر را به اجرا می‌گذارند.

راز پرواز دسته جمعی سارها

راز پرواز دسته جمعی سارها

چرا این نمایش شکل می‌گیرد؟ محافظت، گرمایش یا تبادل اطلاعات؟

دانشمندان چندین نظریه برای توضیح این رفتار شگفت‌انگیز ارائه کرده‌اند:

  1. استراتژی دفاعی هوشمند: محتمل‌ترین نظریه این است که این حرکت دسته‌جمعی، یک تاکتیک دفاعی در برابر شکارچیان مانند شاهین‌ها و بحری‌هاست. حرکت سریع و هماهنگ این ابر عظیم، تمرکز شکارچی را به هم می‌ریزد و تشخیص و هدف قرار دادن یک پرندهٔ خاص را تقریباً غیرممکن می‌کند. این کار مانند این است که ماهی‌های کوچک با حرکت دسته‌جمعی، شکارچی خود را گیج می‌کنند.

  2. جمع شدن برای گرم کردن: نظریه دیگر بر نیاز به گرمایش تمرکز دارد. این نمایش پروازی در غروب و معمولاً در نزدیکی محل استراحت شبانهٔ آنها (که به آن «محل خواب دسته‌جمعی» می‌گویند) انجام می‌شود. این حرکت می‌تواند روشی برای جلب توجه دیگر سارها و دعوت آنها به پیوستن به گروه باشد. هرچه تعداد پرندگان در محل خواب بیشتر باشد، حفظ گرمای بدن در شب‌های سرد آسان‌تر خواهد بود.

  3. مرکز تبادل اطلاعات: فرضیه جالب دیگر این است که این اجتماعات بزرگ، محلی برای اشتراک‌گذاری اطلاعات دربارهٔ منابع غذایی هستند. پرندگان موفق در یافتن غذا، این اطلاعات را به طور غیرمستقیم به دیگران انتقال می‌دهند و شانس بقای کل گروه را افزایش می‌دهند.

 فیزیک شگفت‌انگیز پشت این هماهنگی

اما این پرندگان چگونه به چنین هماهنگی شگفت‌انگیزی دست می‌یابند؟ راز این هماهنگی در قوانین ساده‌ای نهفته است که هر پرنده از آن پیروی می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد هر سار تنها به هفت پرندهٔ اطراف خود توجه می‌کند و حرکات آنها را در کسری از ثانیه تقلید می‌کند. این تقلید زنجیره‌وار از همسایه‌های نزدیک، به سرعت در کل جمعیت پخش می‌شود و در نهایت، این تصور را ایجاد می‌کند که کل دسته دارای ذهنی واحد است. دانشمندان این پدیده را «همبستگی بدون مقیاس» می‌نامند و برای درک آن به سراغ فیزیک و قوانین جاذبه رفته‌اند.

با این حال، علیرغم تمام پیشرفت‌های علمی، این پدیده هنوز هم به طور کامل درک نشده و رمز و راز خود را برای دانشمندان حفظ کرده است.

کجا و چه زمانی می‌توان این منظره را دید؟

اگرچه کشورهای اروپایی به ویژه بریتانیا میزبان بزرگ‌ترین این نمایش‌های طبیعی هستند، اما این پدیده تماشایی در ایران و بسیاری از مناطق جهان نیز قابل مشاهده است. نکته جالب توجه اینجاست که جمعیت این پرندگان در قاره آمریکای شمالی پس از رهاسازی عمدی آنها توسط طرفداران یک نمایشنامه‌نویس مشهور در سده نوزدهم، به شکل چشمگیری افزایش یافته است.

این نمایش باشکوه پروازی معمولاً در زمان غروب آفتاب و در ماه‌های سرد سال انجام می‌شود. نام این پدیده از صدای نرم و هم‌زمان بال‌زدن هزاران پرنده در حال پرواز گرفته شده که شبیه صدای هم‌همه یک جمعیت بزرگ است.

منبع treehugger

0
نظرات
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد نظرات حاوی الفاظ و ادبیات نامناسب، تهمت و افترا منتشر نخواهد شد

دیدگاهتان را بنویسید