جدیدترین اخبار
30 مهر 1398 ساعت 08:57 سیاسی کد خبر :630540
نگاه تحلیلی به بازداشت روح‌الله زم

زم که عراق می‌گرفتی همه عمر دیدی که چگونه عراق زم گرفت

می‌گویند روح‌الله زم به عراق آمده بود و آنجا بازداشت شد (توسط اطلاعات عراق یا مستقیم از سوی ایران)؛ کسی که شبانه‌روز از نفوذ مطلق ایران در عراق دم می‌زد، با پای خود به عراق آمده است! محیرالعقول نیست؟

 

گروه سیاسی بازتاب: یکی از “انگاره‌هایی” که روح‌الله زم و کانالش با تمام توان می‌کوشید اشاعه دهد، این بود که ایران، یعنی قوای نظامی و امنیتی ایران، عراق را بلعیده است و هر اتفاقی آنجا می‌افتد زیر سر همین نیروهای ایرانی است.

 

همین‌الان پیشنهاد می‌کنم سری به کانال تعطیل‌شده او بزنید، واژه “عراق” را جستجو کنید و هر پستی در مورد عراق بود، بخوانید. در همه این پست‌ها تأکید می‌شود نیروهای امنیتی – نظامی ایران بر عراق مسلط‌اند. قرار نیست این ادعای او را اثبات یا رد کنم، فقط می‌خواهم این ادعای قاطعانه او را یادآوری کنم.

 

پس عراقی که زم می‌شناخت و دائم درباره‌اش خبر می‌ساخت و منتشر می‌کرد، در مشت ایران است؛ عراقی که گوشه گوشه‌اش یا مستقیم دست ایران است یا دست نیروهای “وابسته به ایران”. در “عراقِ زم”، تک‌تیرانداز‌های وابسته به ایران (ایرانی) تظاهرات کنندگان عراقی را می‌کشد، ایران همه‌کاره است و مخالفانش را در مشت داشت.

 

معتبرترین روایتی که تاکنون درباره نحوه بازداشت زم از رسانه‌های مختلف پخش‌شده، این است که او به عراق آمده بود و آنجا بازداشت شد (توسط اطلاعات عراق یا مستقیم از سوی ایران). کسی که شبانه‌روز از نفوذ مطلق ایران در عراق دم می‌زد، با پای خود به عراق آمده است! محیرالعقول نیست؟

 

از چنین تناقضی چند نتیجه می‌توان گرفت: یا خود او به چیزهایی که درباره نفوذ ایران در عراق می‌گفت، باور نداشت و این داستان‌ها را برای مخاطبانش می‌ساخت؛ یا بااینکه مطمئن بود ایران در عراق نفوذ امنیتی مطلق دارد به عراق آمد که در این صورت او مشکل عقلی دارد (مگر اینکه کلاً همه‌چیز جور دیگری باشد که ما نمی‌دانیم).

 

اما آنچه گفتم صرفاً مقدمه‌ای بود برای بیان نکته‌ای دیگر که ارزش بحث کردن دارد و مسئله‌ای “عمومی” است و به سرنوشت ما ربط پیدا می‌کند.

 

هرکس کافی بود فقط کمی وقت بگذارد و مطالب کانال آمدنیوز را پیگیری کند تا بفهمد مبنای این کانال خبررسانی و بیان حقیقت یا حتی تحلیل نیست.

 

برای مثال یکی از کارهایی که این کانال مرتب انجام می‌داد، “افشاگری” بود و اغلب هم این افشاگری‌ها بر اساس سند یا اسنادی بود که تصویرش درج می‌شد. شگفت‌انگیز اینکه همه اسناد به شیوه ناشیانه‌ای جعل‌شده بود؛ اما جدای از این، باکمی دقت می‌شد فهمید بخش عمده مطالب منتشرشده در کانال دروغ و ساختگی است و درنتیجه به‌راحتی می‌شد فهمید بانیان آن کانال دغدغه راستی و درستی ندارند.

 

این کانال در مقاطعی دو میلیون و این اواخر قریب یک میلیون عضو داشت. مسئله اصلی من دقیقاً دنبال کنندگان این کانال است. احتمالاً بخشی از این دنبال کنندگان فقط از سر کنجکاوی آن کانال را دنبال می‌کردند؛ اما کسانی که آمدنیوز را به‌طورجدی دنبال می‌کردند، از سه دسته خارج نبودند که هر سه نگران‌کننده است:

 

دسته اول کسانی بودند که متوجه نمی‌شدند آمدنیوز ریگ‌های درشتی به کفش دارد، تعمداً دروغ می‌گوید و اخبار مجعول می‌پراکند. این ویژگی‌های آمدنیوز به حدی آشکار و عیان بود که اگر کسی متوجه این ویژگی‌ها نمی‌شد، بیش‌ازحد مجاز خام و ساده‌اندیش است و این سطح از ناآگاهی قطعاً برای خود و جامعه‌اش زیان‌بار است. باکسانی که چنین زودباورند، سیزده‌بدر هم نباید رفت؛ چه رسد به اینکه قرار باشد در سرنوشتمان نقش داشته باشند!

 

دسته دوم کسانی بودند که می‌دانستند و می‌فهمیدند بسیاری از مطالب آمدنیوز ساختگی و دروغ است، اما اغماض می‌کردند و گمان می‌کردند مهم نیست اگر گاهی هم خبری دروغ باشد؛ یعنی حتی تکرار دروغ هم آن‌ها را نمی‌آزارد و منزجر نمی‌کرد.

 

دسته سوم هم کسانی بودند که می‌دانستند بسیاری از مطالب کانال دروغ و جعل است، اما آگاهانه از آن استقبال می‌کردند و آن‌ها را پخش می‌کردند و اصلاً این شیوه را نادرست نمی‌دانستند؛ یعنی فکر می‌کردند در جهت اهداف سیاسی می‌توان (باید) دروغ هم شنید و گفت.

 

هر سه دسته نشان شکست و اضمحلال “فرهنگ سیاسی” در ایران است. البته فرهنگ سیاسی در ایران همیشه در محاق بود و این عجیب نیست. هریک از این دسته‌ها بدتر از دیگری است. چه کسی که تا این حد ناآگاه است، چه کسی که دروغ منزجرش نمی‌کند و چه کسی که هدفش هر وسیله‌ای را توجیه می‌کند.

 

اگر فکر می‌کنیم با این فرهنگ سیاسیِ چرک می‌توان به نیکبختی رسید؛ مانند این است که در گنداب و لجن رخت و تنمان را بشوییم و انتظار پاکیزه شدن داشته باشیم.

 

اگر کسی می‌خواهد دردی دوا کند، فرهنگ سیاسی بیمارمان را قدری درمان کند؛ وگرنه، مرض برای جوان‌مرگ شدن چند نسل داریم!

 

 

مهدی تدینی – نویسنده و پژوهشگر اندیشه سیاسی

Ad

Ad
Ad

روی خط خبر

  • مجریان انتخابات مجلس در سراسر کشور چه گرایش سیاسی دارند؟
  • حضور استارت‌آپ‌های ایرانی در نمایشگاه بین‌المللی «آگریتکنیکا ـ ۲۰۱۹» در هانوفر آلمان
  • بررسی نرخ خرید تضمینی گندم به دستور رئیسی
  • پنتاگون: 600 نظامی آمریکایی در سوریه باقی می‌مانند
  • روسیه پایگاه نظامی جدیدی در شمال سوریه تاسیس کرد
  • دولت بیشتر به‌سمت خودروسازان غش کرده است تا مردم
  • تغییرات در اساسنامه صندوق بازنشستگی وزارت نفت با هدف تأمین هزینه‌های انتخاباتی است
  • حراج یک پرتره نادر از موتسارت در کریستیز پاریس
  • وزیر اطلاعات: احراز صلاحیت شورای نگهبان باید باشد
  • سرلشکر سلامی:‌ توانمندی‌های دفاعی مذاکره پذیر نیست
  • از آن جمعه تا این جمعه
  • جنون مونالیزا؛ لوور را به‌ دردسر انداخته است
  • بانک رفاه کارگران یا بانک رفاه کارمندان بانک؟
  • آغاز طرح هفته کتاب با ۵۰۰ کتابفروشی در سراسر کشور
  • راندمان مدیریت پسماند به دلیل استهلاک تاسیسات پایین است
  • قاضی‌زاده هاشمی: کاندیداهای مجلس حق استفاده از برنامه‌های صدا و سیما برای تبلیغ را ندارند
  • قهرمان پور، کارشناس بین‌الملل: مسئله پادمانی مطرح شده در گزارش اخیر آژانس در مورد ایران، قابل حل است
  • آیا ترور دو رهبر جهاد اسلامی فلسطین، با احتمال پایان نخست وزیری و برگزاری دادگاه فساد نتانیاهو ارتباط دارد؟
  • تشریح دلایل تغییر طراحی پروژه زیرگذرکوی نصر و نصب روز شمار
  • اتلاف وقت و پول مردم با دو سال آزمودن طرح جدید کافی است
  • مارک والبرگ با تام هالند بازی می‌کند/ زنده شدن گنج‌یاب یک بازی
  • بهشت زهرا سازمانی نمونه در مدیریت شهری تهران است
  • روحانی همان است که بوده؛ اینکه می گویند لحنش اخیرا تغییر کرده، درست نیست
  • واشنگتن تایمز: ترامپ دستور خروج از پیمان «آسمان‌های باز» را امضا کرده
  • پاتریک، فرماندار سابق ماساچوست: نامزد انتخابات ۲۰۲۰ می‌شوم
  • برقراری آتش‌بس بین جهاد اسلامی و اسرائیل
  • رئیس جمهور موقت بولیوی خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام شد
  • «رویای کوچه وحشت» در کتابفروشی‌ها
  • کمال تبریزی در ژاپن‌ تقدیر شد
  • افکار عمومی دنیا اجازه نمی‌دهد فلسطین از موضوع اول جهان اسلام خارج شود
  • Ad