جدیدترین اخبار
۲۸ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۳۸ کد خبر :85036

میراث ماندگار «خانم معاون»

یک ضرب‌المثل فوتبالی هست که می‌گوید «به ترکیب تیم برنده دست نمی‌زنند». اما حسن روحانی این کار را کرد؛ شهیندخت مولاوردی را که در چهار سال گذشته از موفق‌ترین و مقبول‌ترین چهره‌های دولت بود، به سمتی دیگر یعنی «دستیار» خود منصوب کرد. زنی که چشم‌اندازش «تحقق تعادل و توازن جنسیتی در تمام جنبه‌های زندگی زنان» بود.

ایسنا، میثم خدمتی: با رسیدن دولت یازدهم به روزهای پایانی کار و زمزمه‌های تغییرات کابینه‌، بحث درباره‌ی چینش کابینه و عمل به وعده‌های انتخاباتی بالا گرفته بود. یکی از وعده‌هایی که بسیاری پیگیر آن بودند، افزایش سهم زنان در دولت دوازدهم بود. اما خبرها چیز دیگری حکایت می‌کرد. در این میان معاونتی که بیشترین توجه را به خود جلب کرده بود، پست «معاونت رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده» بود؛ پستی که در چهار سال گذشته در اختیار شهیندخت مولاوردی بود و علی‌رغم رضایت عمومی از عملکرد او، قرار بود به کس دیگری سپرده شود.

این تغییر صدای بسیاری از فعالان حوزه‌ی زنان و شهروندان را درآورد و بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی داشت و حتی عده‌ای برای نرفتن مولاوردی از این جایگاه کمپین راه‌ انداختند. اما نکته‌ای کمتر کسی در سیل این واکنش‌ها به آن اشاره کرد، چراییِ این اعتراض‌ها بود؛ مولاوردی چه کرد که در میان «دولتمردان» به یکی از محبوب‌ترین چهره‌ها بدل شد؟

نگاهی به سوابق و عملکرد چهارساله‌ی مولاوردی می‌تواند روشن سازد که چرا خبر این تغییر در کابینه این همه واکنش منفی در فضای عمومی جامعه را در پی داشته است.

تاریخچه‌ی معاونت

شروع به کار اولین نهاد مرتبط با مسائل زنان با عنوان «دفتر امور زنان» سال ۱۳۷۰ به پیشنهاد آیت‌الله هاشمی، رئیس دولت سازندگی بود؛ در دولت سید محمد خاتمی نام این نهاد به «مرکز امور مشارکت زنان» تغییر یافت و در دولت احمدی‌نژاد اسمش شد مرکز امور زنان و خانواده و از پنجم مرداد ۹۲، با حکم او رسماً به معاونت رئیس جمهوری ارتقای جایگاه پیدا کرد.

۱۶ مهرماه ۱۳۹۲ روحانی در حکمی مولاوردی را به عنوان معاون خود در امور زنان و خانواده منصوب کرد. روحانی در حکم مولا