پشت پرده انفجارهای انتحاری بغداد؛ سیاست مدارانی که عراق را به سمت آشوب می کشانند

انفجار های انتحاری بغداد

دو انفجار انتحاری در بغداد، منجر به کشته شدن 28 نفر شده است. پیشتر مصطفی الکاظمی، نخست وزیر نسبت به احتمال فروپاشی ساختار سیاسی و اجتماعی عراق هشدار داده بود. آیا اقدامات تروریستی موضوعی جدید برای رقابت گروههای سیاسی عراق خواهد بود؟

«بازتاب»؛ آرش صفار– روز پنجشنبه دو انفجار انتحاری در مرکز بغداد منجر به کشته شدن 28 نفر شد؛ شمار زخمیها به بیش از 70 نفر میرسد که حال برخی از آنها وخیم گزارش شده است و انتظار افزایش شمار کشته شدگان دور از انتظار نیست. این اولین عملیات انتحاری در یک سال و نیم گذشته در بغداد است.

بنا بر اعلام مقامهای عراق، در این دو انفجار که در یک بازار پارچه فروشی در میدان «الطیران» در مرکز بغداد رخ داده است، عامل انتحاری اول وانمود کرده است که مریض است و پس از اینکه مردم دور او جمع شدهاند، جلیقه خود را منفجر کرده است؛ سپس عامل انتحاری دوم در حالی که مردم برای کمک به زخمیها جمع شده بودند، عملیات خود را انجام داده است.

تا کنون هیچ گروهی مسئولیت این عملیات را برعهده نگرفته است؛ برخی رسانهها با توجه به شکل عملیات و سوابق موجود، این عملیات را به داعش نسبت میدهند.

پشت پرده انفجارهای انتحاری بغداد؛ سیاست مدارانی که عراق را به سمت آشوب می کشانند

از سوی یگر، یکی از اعضای دفتر سیاسی عصائب اهل حق، با تأکید بر اینکه رد پای «آل سعود» و «آل نهیان» در این انفجارها پیدا است، گفته دولتی که نمیتواند امنیت و نان مردم را تأمین کند، خیری در آن نیست.

پیشتر «مصطفی الکاظمی»، نخست وزیر عراق نسبت به احتمال فروپاشی نظام سیاسی و اجتماعی عراق هشدار داده بود.

الکاظمی -که چند روز پیش با تأسیس حزبی با نام «التیار المرحله» رسما فعالیت های خود برای انتخابات پارلمانی را آغاز کرد- در این باره گفته بود که عراق یا باید به سمت اصلاحات برود یا فروپاشی را بپذیرد؛ موضعی که از سوی تحلیلگران به عنوان نوعی فرار به جلو با نیات انتخاباتی تفسیر شد.

حالا به نظر میرسد، اوضاع نابسامان داخلی و منطقه ای فرصت دوباره ای را برای اقدامات تروریستی در عراق فراهم کرده است.

این احتمال وجود دارد که هم جریان وابسته به الکاظمی و هم رقبای سیاسی او از این عملیات تروریستی و اقدامات مشابه آن –در صورت تکرار- برای تحت فشار قرار دادن دیگری بهره گیرند.

در این شرایط، دولت الکاظمی چنین اقداماتی را ناشی از آنچه عدم تمرکز قدرت در حوزه های امنیتی-نظامی و اقدامات گروه های خودسر میخواند، معرفی میکند؛ مخالفان او هم اقدامات این چنینی را نشانه ناکارآمدی دولت الکاظمی معرفی خواهند کرد.

آنچه مشخص است این است که شرایط داخلی عراق همچنان زمین مناسبی برای گروه های تروریست است و به نظر نمی رسد در کوتاه مدت و در صورت تداوم سیاست ورزی بر محورهای کنونی، امکان ریشه کن کردن آن وجود داشته باشد.