کارگران، مجاهدان راه خدا

۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۳۰  /   /  کد خبر: 9632
کارگران، مجاهدان راه خدا

امام رضا(ع) در روایتی فرمودند: «کسی که دنبال روزی می‌رود تا آبروی خود و خانواده‌اش را حفظ کند، اجر و پاداشش از رزمنده‌ای که در راه خدا جنگ می‌کند بیشتر است.

ایران اسلامی این‌ روزها در غم جان‌باختن تعدادی از کارگران سرافراز ناشی از حادثه تاثر برانگیز انفجار در معدن ذغال سنگ آزادشهر به سوک نشسته است. با امید به آن که خداوند متعال روح این کارگران و مجاهدان راه خدا را قرین رحمت کند و آنها را با انبیا و اولیا و اهل‎بیت(ع) محشور سازد و آنها را به تعبیر روایت در رده‎ای عظیم‎تر از شهدای راهش قرار دهد به اجمال به برخی از روایات مستند درباره اهمیت تلاش برای کسب حلال و آثار رزق و روزی در زندگی پرداخته‌ایم.

اهمیت کار و کسب رزق حلال و دوری از کسب حرام از مهم‎ترین مسائل دین مبین اسلام بوده است و علاوه بر آیات مختلفی که خداوند متعال در این باره نازل کرد، روایات متعددی در باب کسب و کار از سوی اهل‎بیت(ع) صادر شد؛ این روایات به قدری زیاد بود که فقهای اسلام کتاب‎هایی را با عنوان «مکاسب» نگاشتند و از سوی دیگر محدثین شیعه بخش‎های متعددی از کتاب خود را به عناوینی مانند «باب کسب حلال و حرام» اختصاص دادند و ذیل آن روایات فراوانی از اهل‎بیت(ع) را در اهمیت آن آوردند.

رشد و فنای جامعه بستگی به نوع کسب درآمد دارد
طریقه کسب و درآمد و ثمرات و عواقب آن (از راه حلال و حرام) مهم‎ترین موضوع این دست روایات است و حاصل این روایات این است که میانرشد و ارتقا و زوال و فنای افراد و جامعه با نحوه کسب و درآمد رابطه بسیار مستقیمی وجود دارد؛ یعنی هر اندازه افراد جامعه مقید به کسب و در آمد حلال باشند خداوند برکات آسمان‎ها و زمین را برای آنها قرار می‎دهد و این مسأله باز به میزان ایمان و تقوای جامعه بستگی دارد. یعنی جامعه‎ای که از جهت ایمانی و تقوایی رشد کند هیچ گاه به مسائل منفی از جمله کسب حرام گرایش پیدا نمی‎کند بنابراین زمینه بارش رحمت و برکت الهی را فراهم می‌کند.

ایمان و تقوا کلید برکت الهی
خداوند در این باره در آیه۹۶ سوره اعراف می‌فرماید «و اگر مردم شهرها ایمان آورده و به تقوا گراییده بودند، قطعاً برکاتى از آسمان و زمین برایشان مى‏ گشودیم، ولى تکذیب کردند؛ پس به [کیفر] دستاوردشان [گریبان‏] آنان را گرفتیم؛ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ

لذا خداوند و به دنبال آن اهل‎بیت(ع) به نوع کسب درآمد بسیار تأکید کردند تا جایی که رسول گرامی اسلام(ص) در روایتی فرمودند «کسب حلال، بر هر مرد و زن مسلمان واجب است؛ طَلَبُ الحَلالِ فَرِیضَةٌ عَلَی کُلِّ مُسلِمٍ و مُسلِمَةٍ» (جامع الاخبار، ص ۳۸۹) بر اساس این روایت، پیامبر(ص) کسب حلال را هم برای مردان و هم زنان جزو فرایض قرار داده است؛ یعنی مادری که سعی در تربیت فرزندش دارد و به رشد معنوی او بها می‎دهد، باید مراقب رزق اهل خانواده باشد که شبهه‎ناک و یا حرام نباشد و پدر هم به عنوان سرپرست خانواده باید همواره از راه حلال کسب در آمد کند.

حاصل اینکه تا رزق افراد یک جامعه سالم نباشد امیدی برای قبولی سایر اعمال نیست و آن جامعه محکوم به فناست مگر اینکه رحمت خداوند مانع عذاب شود. زیرا اثر وضعی درآمد حرام به قدری زیاد است که چشم و قلب را کور می‌کند و مانع فهم حق از باطل می‎شود تا جایی که امام بزرگواری مانند امام حسین(ع) را به قتلگاه می‎کشاند. حضرت روز عاشورا هنگامی که با بی‎اعتنایی لشکر دشمن نسبت به نصیحتشان روبر می‎شوند، می‌فرمایند: «فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونُکُمْ مِنَ الْحَرَامِ وَ طُبِعَ عَلَى قُلُوبِکُمْ؛ شکم‎هایتان از حرام پر شده و بر قلب‎هایتان مهر زده شده است.»

بنابراین پایه عبادت خدا و پایه عبادت ابلیس وابسته به نوع رزق افراد است.

پیامبر گرامی اسلام(ص) در روایتی فرمودند: عبادت ۱۰ بخش است که ۹ بخش آن در کار و تلاش برای به دست آوردن روزی حلال است.» «مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۱۲)

این روایت نیز تأیید و تأکیدی بر درآمد حلال و وابسته بودن عبادات به نوع کسب و درآمد است. از همین رو همان طور که گفته شد، خداوند متعال افرادی که سعی و تلاش در کسب درآمد حلال دارند را مورد توجه قرار داده است و پاداش‎هایی را برای آنها در نظر گرفته است.

در این زمینه حضرت در روایتی دیگر فرمود: «به درستی که خداوند متعال دوست دارد بنده‌اش را مشاهده کند، در حالی که با سختی در طلب روزی حلال است» (میزان الحکمة ۱۵ جلدی، جلد ۵، ص۲۰۵۸) و در موارد متعددی اهل‎بیت(ع) تشویق به کسب درآمد حلال کردند؛

و در موارد متعددی اهل‎بیت(ع) تشویق به کسب درآمد حلال کردند؛ امام رضا(ع) در روایتی فرمودند: «کسی که دنبال روزی می‌رود تا آبروی خود و خانواده‌اش را حفظ کند، اجر و پاداشش از رزمنده‌ای که در راه خدا جنگ می‌کند بیشتر است؛ الَّذی یطْلُبُ مِنْ فَضْلٍ یکُفُّ بِهِ عِیالَهُ اَعْظُمُ اَجْراً مِنَ الْمُجاهِدِ فی سَبیلِ اللهِ» (وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۶۷)

یعنی خداوند اینطور مقرر فرموده است که اجر کسی که در راه کسب روزی حلال برای خانواده اش تلاش می‎کند از مجاهد در راه خدا عظیم‎تر باشد. بنابراین می‎توان گفت به قرینه این روایت کسی که در این مسیر کشته شود پاداشش از شهید در راه خدا بیشتر است.

بدون دیدگاه

آخرین اخبار

پربیننده ترین ها