جدیدترین اخبار
۷ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۲۴ فرهنگی و هنری کد خبر :93262

زمانی که بهانه نوشتن موجود نباشد،باید رفت

آن موهای یکدست سفید بلند که از هر دو سو تاب به اطراف دارد و آن آرامش صورت که گاهی محاسنی دربر می‌گیردش و گاهی هم مو، به پشت لب اکتفا می‌کند… اگر بخواهید این تصویر را در شمایلی از قصه‌نویسان امروز ادبیات داستانی ایران ترسیم کنید، به چه کسی می‌رسید؟ همین نشانه‌های کاریزماتیک، در نوشتن او نیز قابل ردیابی است؛ اصلا کسی با این مشخصات منحصربه‌فرد، جز سیدمهدی شجاعی چه کسی می‌تواند باشد؟

سید مهدی شجاعی، ۵۷ ساله می‌شود؛ نویسنده‌ای که با این همه تجربه و کسوت، هیچ معلوم نیست چرا این‌قدر جوان است. شاید اگر کارنامه کاری او و تاثیرات عمده‌ای را که بر جریان داستان‌نویسی پس از انقلاب بر جای نهاده بررسی کنید، هیچ نتوانید حدس بزنید که نویسنده‌ای چنین مهم، تنها ۵۷سال داشته باشد.

گو که او راهی صدساله را در همین سه دهه اخیر پیموده باشد. شجاعی را باید یکسره و تمام‌قد، محصول اصلاحات گفتمانی ادبیات داستانی در ایرانِ پس از انقلاب در نظر آوریم.

تقارن آغاز فعالیت‌های او با وقوع انقلاب اسلامی نشان می‌دهد که شجاعی راست‌کارترین چهره‌ای است که بشود با تمرکز بر او، بدنه ادبیات داستانی انقلاب اسلامی و آرمانشهرهایش را از همان ابتدا تا کنون توضیح داد.

به بهانه سالروز تولدش از او می‌خواهیم به سه پرسش ما پاسخ بگوید. از او می‌پرسیم حالا که نیمه دوم دهه پنجم از زندگی‌اش را نیز سپری کرده، کجای کار است؟ آیا از مسیری که انتخاب کرده راضی است یا نه؟ می‌گوید می‌خواهد صریح و بی‌تعارف باشد: «اگر بخواهم با صراحت و بی‌تعارف جواب بدهم باید بگویم که هیچ! حقیقت این است که سرجمع، عمر را تلف‌شده و فرصت‌ها را سوخته می‌بینم». البته که ما این پاسخش را به حساب شکسته‌نفسی می‌گذاریم و می‌خواهیم که از تاثیر احتمالی مذهب و عرفان بر آرامش زندگی‌اش بگوید؛ دو عنصری که در نوشته‌هایش بر آنها متمرکز است. شجاعی می‌گوید: «این دو محور، صرفا سوژه‌هایی برای نوشتن نیستند، بلکه نوشته‌هایم انعکاس دغدغه‌‌های ذهنی و قلبی‌ام هستند. به عبارتی مذهب و عرفان، مقوله‌ای برای نوشتن نیست؛ بهانه‌ای برای زیستن است و چراغی برای حرکت‌کردن و پیش‌رفتن و مقصد و مقصودی برای جهت‌یابی و تشخیص مسیر.»

حالا نزدیک چهار دهه از این‌که سیدمهدی شجاعی می‌نویسد و منتشر می‌کند، می‌گذرد. باید پرسید امروز نفس نوشتن برای او دچار چه تغییر و تحولاتی شده است. با طمأنینه و راسخ می‌گوید: «نه امروز و نه تمام این سال‌ها، زندگی بدون نوشتن برایم قابل تصور نیست و نبوده است. به‌گمان من زمانی که بهانه نوشتن موجود نباشد، باید رفت.»

آقای نویسنده در ۵۷ سالگی‌اش می‌گوید زیستن و نفس‌کشیدن بی‌نوشتن و قلم‌زدن را نمی‌تواند تصور کند: «امیدم برای چندصباح پیش‌رو این است که حتی‌الامکان از هر کاری جز نوشتن فاصله بگیرم و تمام همّ و غم و وقت و انرژی‌ام را مصروف نوشتن کنم». عمرش دراز باد.

وبگردی

روی خط خبر

  • چند روايت معتبر از زنان قلعه‌‌گنج
  • تدابیر لازم برای ماندن خودروسازان خارجی در ایران پیش‌بینی شده است
  • احتمال تخصیص دلار ۶۵۰۰ تومانی به واردکنندگان خودرو قوت گرفت
  • ماه رمضان تمام شد و خبری از رفع حصر نیست!
  • بازداشت وزیر سابق انرژی اسرائیل به اتهام جاسوسی برای ایران
  • تویوتا نیامده تحریم می کند؛ عرض ارادت دوباره تویوتا به آمریکا
  • حمله داعش به جاده بغداد – کرکوک
  • روسیه انبار سلاح‌های هسته‌ای در کالینینگراد را به روز رسانی کرد
  • اعتراض اسرائیل به برنامه سفر شاهزاده ویلیام به اراضی اشغالی و فلسطین
  • نماینده انگلیس در سازمان ملل: تضاد منافع در خاورمیانه به بی‌ثباتی انجامیده است
  • نیمی از ثروت جهان در دست میلیونرها
  • دی‌میستورا: نشست ژنو بسیار مهم است
  • هند برای ۳۰ قلم کالای آمریکایی تعرفه اعمال می‌کند
  • قیمت جهانی طلا افزایش یافت
  • توازن فولاد در ایران به هم خورده است
  • توقف ۱۵ روزه سامانه سهام عدالت در تیرماه
  • تماس تلفنی رئیس جمهور ایران و امیر قطر
  • ادامه همکاری‌های هسته‌ای ایران و سوئیس
  • صدور روادید الکترونیک در قیمت ویزا هیچگونه تاثیری ندارد
  • ترمز دارایی‌های موهوم موسسات اعتباری کشیده شد
  • کسر مالیات از کارتخوان‌های فروشگاهی صحت ندارد
  • اولویت های جدید تامین ارز مشخص شد
  • آغاز رزمایش کره جنوبی در دریای ژاپن
  • برخورد با عامل انتشار خبر کذب تجاوز در ایرانشهر
  • تذکر به روحانی درباره صدور پروانه ویژه شکار
  • پیش فروش نوزادان توسط مادران کارتن خواب!
  • کدام کودکان در بزرگسالی از رسانه‌های اجتماعی بیشتر استفاده می‌کنند؟
  • وضعیت حقوق بازنشستگی در شرق اروپا
  • روحانی: پذیرفتنی نیست که افرادی از دولت ارز ۴۲۰۰ تومانی بگیرند و با سودجویی در بازار با قیمت بالا و اجحاف به مردم بفروشند
  • همکاری “شاهرخ خان” و آمیتاب باچان در یک فیلم جنایی پس از ۱۰ سال