جدیدترین اخبار
۳ تیر ۱۳۹۶ ساعت ۰۸:۵۹ سیاسی کد خبر :42715

خودسوزی به چه قیمتی؟

همیشه کسانی هستند که در هر موقعیت و شرایطی می‌خواهند شیرینی یک لذت را به کام دیگران تلخ کنند؛ از محافل خانوادگی گرفته تا گعده‌های دوستانه و هم‌اندیشی‌های سیاسی و … و نزدیک‌ترین آن هم راهپیمایی بزرگ روز جهانی قدس بود.

به گزارش ایسنا، پس از انتخابات ریاست جمهور سال ۹۶ شاید اختلاف نظرهای سیاسی بین عده‌ای که هنوز باور نداشتند رقابت‌های انتخاباتی به پایان رسیده است، داشت جامعه ایران را به سوی یک دوقطبی دیو و دلبری سوق می‌داد که قطعا به صلاح هیچ جریانی نبود. در چنین شرایطی یک حرکت بچگانه و یک واقعه تروریستی و شهادت تعدادی از هم‌وطنان کشورمان باعث شد تا چتر جمعی عاطفه ایرانی بار دیگر بر سر کشورمان باز شود و همه فارغ از تعصب جناحی‌شان به محکومیت این واقعه و ضرورت همبستگی، ایستادگی و نهراسیدن از آنچه اتفاق افتاده تاکید کنند.

هنوز رگ غیرت زنان و مردان ایرانی را از فارس و ترک، کرد و لر، بختیاری و عرب، ترکمن و بلوچ و … از داغ این جنایت برجسته بود که این بار خبری دیگر اما از نوع اخبار امیدبخش چشم‌های ایرانیان را روشن کرد؛ حمله موشکی به مقر تروریست‌های داعشی از سوی نظامیان کشورمان که موج گسترده‌تری از وحدت را به کشورمان رساند و در ساحل آرامش آن می‌توان به آینده‌ای مطمئن برای ایران در برابر هر دست‌درازی خودخواهانه‌ای افتخار کرد.

دیروز هم در شرایطی که بدخواهان انتظار داشتند به دلیل ترس از هرگونه اقدام تروریستی، مردم روزه‌دار از شرکت در صفوف فشرده راهپیمایی روز قدس پرهیز کنند و در خانه‌های خود پناه گیرند، جهان شاهد بود که چگونه در کنار مسئولان کشوری و لشکری خود در دادخواهی مردم مظلوم و زجر دیده فلسطین به خیابان‌ها آمدند و با شعار مرگ بر اسرائیل بار دیگر با امام و انقلاب خود بیعت کردند.

در این بین اما واقعا هیچ‌کس نمی‌تواند پاسخ قانع‌کننده‌ای برای حرکت وحدت‌شکنانه و شیطنت‌آمیز عده‌ای محدود – که به نظر می‌رسد اقدامی سازماندهی شده را دنبال می‌کردند – داشته باشد؛ حرکتی که از جانب هیچ‌کدام از راهپیمایان دنبال نشد و مورد حمایت قرار نگرفت.

هیچ‌گاه این افراد را دشمنان داخلی نمی‌‌دانیم. آنها همان خودسوزان ناآگاهی هستند که دیروز در یک موقعیت عالی نظام، با یک حرکت نابخردانه به سفارت عربستان حمله کردند و مصیبتی به بار آوردند که دامن عزتمندانه نظام اسلامی را نشانه گرفت و این بار هم هنوز وحدت ایجادشده در بین مردم‌ را در پی وقایع اخیر باور نکرده‌اند و شاید هیجان کاذب سیاسی‌بازی‌شان انقدر بالاست که نمی‌خواهند من و تویی از جامعه رخت برکند.

شاید این خودسوزان ناآگاه اگر وحدت و همبستگی ملی پس از دلاورمردی سپاهیان کشورمان را در برابر خصم بیرونی درک می‌کردند، هیچ‌گاه راضی به بازی در نقش خصم خانگی نمی‌شدند. بازیگردانان آنچه امروز در قالب توهین به مسئولان در راهپیمایی روز قدس اتفاق افتاد باید بدانند که در برابر ستون‌های محکم اتحاد مردم دوام نخواهند آورد.

مطالب مرتبط

روی خط خبر

  • دهمین جشنواره وب و موبایل ایران آغاز به کار کرد
  • سقوط مرگبار بانوی میانسال به چاهک آسانسور
  • سقوط سنگ‌ریزه در جاده چالوس / وزش باد و کاهش دید در محور زاهدان
  • آقای بازیگر از “شهرزاد” تا “کار کثیف”
  • هومن حاجی عبدالهی از “پایتخت ۵” تا “آهوی پیشونی سفید ۲″/عکس
  • «شب‌های فوتبالی» را با نود قیاس نمی‌کنیم
  • بازیگر زن معروف ترکیه‌ای در اصفهان
  • بزرگترین قاتل زنان ایرانی شناسایی شد
  • جاده هراز ۴ بانده می‌شود
  • تغییرات در زمینه اجرای حکم اعدام قاچاقچیان
  • افسارگسیختگی پوشاک ضدعفاف در کشور
  • بازنشستگی کسانی که ۱۰ سال سابقه دارند چگونه است؟
  • تفاهم وزارت بهداشت ایران با عراق، جهت ارایه خدمت به زائران اربعین
  • کاهش سرفاصله قطارهای خط ۳ و ۴/ مترو نیروی مازاد ندارد
  • امن ترین پایتخت جهان/ رتبه تهران
  • سریال «عقیق»، غافلگیری به سبک سعید و با رمز آرا
  • نمایش ۱۱ فیلم برگزیده سینمای ایران در استرالیا
  • فریدون جیرانی این هفته مهمان خودش می‌شود
  • فتوای بی سابقه آیت الله سیستانی درباره وجوهات شرعی
  • توضیحات صالحی درباره احتمال پخش فیلم‌های خارجی در سینما
  • بازداشت اعضای باند ۱۸ نفره اراذل و اوباش در پاساژ علاءالدین
  • مرد مشهدی پسر ۹ ساله اش را از پل عابر به خیابان پرت کرد/ حرف‌های مادر مقتول
  • اعترافات مردی که پدر و نامادری‌اش را کشت و به آتش کشید
  • غیبت مشکوک یعقوب کریمی در تمرین استقلال
  • زلاتکو دالیچ خبر حضور در تهران را تکذیب کرد
  • مدافع استقلال در راه سیاه جامگان
  • خبر خوش به شیاطین سرخ؛ بازگشت زلاتان به تمرینات
  • دو حریف تدارکاتی تیم ملی مشخص شدند
  • کلاهبرداری میلیاردی با تصادفات ساختگی
  • بی‌حرمتی صاحب نظریه «یوگی و دوستان» به ظریف و مردم / این مدعی جویای نام تا کجا پیش خواهد رفت؟