جدیدترین اخبار
۲۷ مرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۵۷ فرهنگی و هنری کد خبر :348911

ماجرای سوءاستفاده احمدی‌نژاد از انتظامی

اردیبشهت ماه سال ۹۲ بود که در زمان ثبت‌نام نامزد‌های یازدهمین دوره انتخابات زیاست‌جمهوری به ناگاه عکسی از عزت الله انتظامی آقای بازیگر سینمای ایران بر روی خروجی رسانه‌های مجاز قرار گرفت که وی را در کنار اسفندیار رحیم مشایی هنگام ثبت‌نام در انتخابات نشان می‌داد. این عکس باعث شد این بازیگر پیشکسوت مورد انتقاد قرار گیرد که چرا وارد عرصه سیاست شده و از این نامزد احتمالی حمایت کرده است.

مرحوم انتظامی یک هفته بعد با نگارش نامه‌ای درباره اتفاق آن روز توضیح داده.

«پروردگارا کمک کن بتوانم حرف دلم را بزنم… برای مردم سرزمینم… من عزت‌الله انتظامی هستم شنبه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ ساعت ۳ بعدازظهر بود که از دفتر ریاست جمهوری به من اطلاع دادند ” آماده باشید ماشین می‌آید دنبالتان” خوشحال شدم. ماه‌ها برای ثبت بنیاد دویده بودم. چند روز قبل از مراسمِ اعطای نشانِ درجه یک هنری در بهمن ماه ۱۳۹۱ (که به علت بیماری نتوانستم در مراسم شرکت کنم) ما چند هنرمند منتخب را به دفتر ریاست جمهوری دعوت کردند تا از مزایای مادی و معنوی این نشان با خبرمان کنند.

آنجا درخواست بنیاد فرهنگی و هنری را مطرح کردم. چند روز بعد آقای رییس جمهور نامه فوری زدند به وزرای مربوطه فرهنگ و ارشاد و کار… مدتی گذشت… نتیجه‌ای حاصل نشد. ناچار فکر کردم دست به دامن آقای مهندس مشایی شوم. هفته قبل به ایشان پیغام داده بودم که واجب العرضم و برای مذاکرات باید خدمت برسم. فورا لباس پوشیدم. چیزی نگذشته بود که خبر دادند ماشین آمده. با سرعت رفتم پایین. شخصی که در مسیر مرتب با بی سیم صحبت می‌کرد به کسی که آن طرف خط بود گفت: “بله ایشان آمدند. ” حرکت کردیم.

راننده چراغِ گردانِ قرمز رنگ را بالای ماشین قرار داد، با سرعت خیابان‌ها را طی می‌کرد و شخص بی سیم به دست هم مرتب خبر می‌داد که ما کجا هستیم و کی می‌رسیم. من جلوی ماشین پهلوی راننده نشسته بودم. مردم با حیرت نگاهم می‌کردند که مرا با این ماشین و با این سرعت کجا می‌برند! نزدیک کاخ ریاست جمهوری با بی‌سیم شماره، رنگِ ماشین و اسم سرنشینان را گفتند تا برای ورود هماهنگ شود. دستور دادند از درب خیابان، ولی عصر داخل شویم. به جلوی ساختمان رسیدیم. محوطه پر از مرد‌های پیر و جوان و پلیس بود.

مرا پیاده و بلافاصله سوار ماشین دیگری کردند. مدارک و اسناد موزه قیطریه و بنیاد را با خودم برده بودم، حتی برای آقای بی سیم به دست هم مطالب خودم را تعریف کردم. خیلی با محبت گفت: “چیزی نیست. انشاالله همین امروز تمام می‌شود. ” ناگهان آقای مشایی سمت ماشین ما آمد. شیشه ماشین را پایین کشیدم و گفتم مختصر عرضی دارم که به کمک شما احتیاج است. گفت: با ما بیایید همین امروز انجام می‌دهم. آقای مشایی سوار ماشینِ بزرگِ سفید رنگی شد و ما بلافاصله پشت سر او حرکت کردیم. بالاخره بنیاد داشت ثبت می‌شد… دوندگی هایم به نتیجه می‌رسید و نگرانی هایم رفع میشد… “بنیاد فرهنگی و هنری عزت الله انتظامی”… ناگهان دیدم میدان فاطمی هستم… گلدسته‌های مسجد نور… ماشین با سرعت جلوی یک درب آهنین ایستاد.

تازه فهمیدم اینجا وزارت کشور است! همه جا پر از پلیس بود. ماشین آقای مشایی جلوتر رفت. به محوطه که رسیدیم من را از راهرو‌های طولانی بردند… به جایی رسیدیم که مملو از جمعیت بود. آقای رییس جمهور و مشایی و عده‌ای دیگر، همه آنجا بودند. مرد جوانی آمد و مرا همراه خودش باز به راهرو‌های تو در تو دیگری برد. واقعا خسته شده بودم… مجبور بودم با عصا پا به پای او راه بروم.

به سالن بزرگی رسیدیم. آنجا یک صندلی سه نفره فلزی آبی رنگ دیدم خودم را به آن رساندم و روی صندلیِ وسط نشستم. مردِ جوانِ همراهم گفت: باید برویم جلوتر. گفتم نمی‌توانم از اینجا تکان بخورم. به هرحال او رفت و مرا تنها گذاشت. نمی‌دانستم آنجا چه خبر است فقط پر از سر و صدا و آدم‌های جور واجور بود… کمی گذشت… درب سالن ناگهان باز شد و جمعیت حمله کرد داخل. صندلی‌ای که من روی آن نشسته بودم یک وری شد و به زمین افتادم. فقط سعی می‌کردم به زحمت پا‌های جراحی شده ام را حفظ کنم که لگد نخورند و زیر دست و پا له نشوم. با داد و فریاد من بالاخره دو سه نفر به دادم رسیدند.

صندلی را درست کردند و من را روی آن نشاندند. جمعیت به داخل سالن هجوم برد. حیران مانده بودم چه کار کنم؟ ناگهان دیدم آقای مشایی و آقای رییس جمهور و چند نفر دیگر که همراه آن‌ها بودند از روبرو به طرف من می‌آیند. آقای مشایی طرف چپ من و آقای رییس جمهور طرف راست من نشستند. ناگهان اطرافمان پر شد از دوربین‌های عکاسی. آقای مشایی گفت: “چی شده؟ یه خرده شاد باشین! ” من حرفی نداشتم که بزنم. عکاس‌ها تند و تند عکس می‌گرفتند. عکسشان را که گرفتند محل را ترک کردند و من باز همان جا بهت زده وسط آن صندلی سه نفره تنها ماندم.

مرد جوان که آمد مرا ببرد خانه گفتم چه شد؟ گفت: “امروز که دیگه نمیشه بعدا انشاالله اوراق و براتون میاریم”… مردم سرزمینم! من برای شما همیشه همان عزتم، همانی که از سیزده سالگی در تماشاخانه‌های لاله زار با تشویق‌های شما بزرگ شده ام… همانی که همراه شما با درد‌های ایران بسیار گریسته ام و با شادی هایش لبخند‌ها زده ام… برای شما من همیشه همان عزتم… بچه‌ای از سنگلج… بنیاد فرهنگی و هنری یادگاری است از من برای جوانان و مردم سرزمینم… آرزومندم این میراث ماندگار را همراه شما بنا کنم… عزت‌اله انتظامی جمعه، ۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ – تهران»

Ad

Ad
Ad
Ad

روی خط خبر

  • درخواست از ترامپ برای بازگشایی زندان گوانتانامو
  • ابراز رضایت پوتین از روابط با ترکیه
  • دیوان دادگستری اروپا: انگلیس مهاجران به سوی اروپا را بازگرداند
  • انفجار نزدیک کنسولگری آمریکا در ژنو
  • تورم تولید بخش خدمات ۹.۲ درصد افزایش یافت
  • طرح نظارت و پایش قیمت‌ها در تهران آغاز شد
  • رشد محدود شاخص بورس در آخرین روز هفته
  • نقش تهیه‌کننده سریال شهرزاد در پرونده بانک سرمایه چیست؟
  • ترامپ خطاب به دموکرات‌ها: تسلیم نمی‌شوم
  • اطلاعیه دفتر رئیس جمهور در واکنش به اعتراض دو تن از مراجع: روحانی گفت «لااکرا فی الدین»؛ او ضرورت شرعی حجاب را انکار نکرد
  • هشدار اتحادیه اروپا به فروشندگان گذرنامه اروپایی
  • امروز قیمت ارز مسافرتی چقدر بود؟
  • قیمت طلا، سکه و ارز در بازار امروز
  • نرخ رسمی یورو و پوند افزایش یافت
  • قیمت خودرو در بازار امروز ۳ بهمن ۹۷
  • آنکارا: هدف ما در سوریه مبارزه با تمام گروه‌های تروریستی است
  • وزیر خارجه عراق به روسیه سفر می‌کند/ دیدار با لاوروف
  • اعتراض کمیسیون فرهنگی مجلس به بازداشت خبرنگار پرس‌تی‌وی در آمریکا
  • سفیر جدید ترکیه در تهران رونوشت استوارنامه خود را تسلیم ظریف کرد
  • قیمت سبد نفتی اوپک به ۶۱.۴۹ دلار رسید
  • هزینه ۳۴۵ میلیارد ریالی برای رینگ آب‌رسانی تهران
  • سازمان هواپیمایی آلمان هیچ مورد امنیتی از ماهان پیدا نکرده است
  • قیمت نفت خام یک درصد جهش کرد
  • واکنش اکبر عبدی به شایعه وخامت حالش
  • متن مناظره دوم تاج زاده و زاکانی در مورد حوداث ۸۸
  • مطهری: مخالفان FATF به مردم بگویید چه مشکلاتی در انتظارشان است
  • یتیم نیازمند بدون حامی نداریم
  • وزیر راه شرایط فروش بلیت چارتری را اعلام کرد
  • برنده ۲ جایزه «پولیتزر» درگذشت
  • معاملات بورسی با طعم عرضه اولیه
  • Ad