جدیدترین اخبار
۲۴ بهمن ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۲۲ فرهنگی و هنری کد خبر :223776

“رشیدپور” بهانه بود، فریاد “حاتمی‌کیا” یک انتقام بود

فریاد حاتمی‌کیا انتقام ما بود از آن شب غربتی در اسفند ۷۰. او فریاد می‌زد و فریادش، فقط از حنجره خودش نبود که طنین‌انداز شده بود. فریاد آوینی هم بود بر سر شبه‌روشنفکران وطنی که می‌خواستند هنر ناب انقلاب را به بهانه حکومتی و ارگانی بودن، تحقیر کنند و هنر بی‌مخاطب خود را قیمتی جلوه دهند.

نه! رشیدپور بهانه بود… فریاد حاتمی‌کیا، انتقام ما بود از همه شب‌هایی که در جشن‌ها و محافل این سینمای محفلی غریب ماندیم و بغض کردیم. انتقام‌مان را گرفتیم از آن شب غربت حزب‌الله در اسفند سال ۷۰؛ همان شبی که شبه‌روشنفکران، آوینی را در دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر و در سمینار «بررسی سینمای پس از انقلاب»، به قول خودش بازجویی کردند. بعد‌ها خودش چه خوب قلم زد درباره غربتش در آن شب.

به گواه همانی که نوشته، هم فحاشی می‌کردند و هم هیاهو و داد و بیداد؛ و سید تنها مانده بود میان جماعتی که یکی‌شان گریه می‌کرد و دیگری فریاد می‌زد. ما نبودیم البته آن شب، ولی طعم غربتش را از لای سیاه و سفید کاغذ چشیدیم و بغض کردیم.

حالا بعد از بیست و اندی سال، فریاد حاتمی‌کیا انتقام ما بود از آن شب غربتی در اسفند ۷۰. او فریاد می‌زد و فریادش، فقط از حنجره خودش نبود که طنین‌انداز شده بود. فریاد آوینی هم بود بر سر شبه‌روشنفکران وطنی که می‌خواستند هنر ناب انقلاب را به بهانه حکومتی و ارگانی بودن، تحقیر کنند و هنر بی‌مخاطب خود را قیمتی جلوه دهند؛ و باز انتقام‌مان را گرفتیم از آن شب لعنتی در جشن خانه سینما. آن چهارشنبه‌شب تابستانی در ۲۲ مرداد ۹۳؛ وقتی «مریلا زارعی» روی سن هشتمین جشن انجمن منتقدان دعوت شد تا جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را از دست «مازیار میری» بابت شاهکار «شیار ۱۴۳» بگیرد، اما «میری» قبل از اهدای جایزه در کنایه‌ای آشکار گفت: «می‌دانستم جایزه به چه کسی می‌رسد. این وظیفه را به من محول کردند، چون ما قرار است با هم گفت‌وگو و همدیگر را تحمل کنیم»؛ و ما بغض‌مان گرفت که این‌ها دیگر چه جماعتی‌اند؟ یعنی بابت اینکه طرف نقش «مادر شهید» را بازی کرده، باید هنگام جایزه گرفتن هم متلک بخورد؟ این‌ها چه منتقدانی هستند که یک نفر را برگزیده می‌کنند و بعد روی سن، به‌زعم خودشان تصمیم می‌گیرند جایزه خودشان را لجن‌مال کنند؟ یعنی اگر زارعی نقش زنی را بازی کرده بود که شوهرش به او خیانت کرده یا می‌خواهد فرزندش را سقط کند، جایزه حق او است و حالا که مادر شهید را بازی کرده، باید روی سن عقده‌گشایی کنیم؟ مگر مادر شهید، چه ظلمی به سینمای ما کرده است؟

حالا بعد از بیست و اندی سال، فریاد حاتمی‌کیا انتقام ما بود از آن شب غربتی در مرداد ۹۳. از «مازیار میری»‌ها که سال‌هاست از نظام می‌دوشند و روی دامن همین نظام قی می‌کنند. از تمام تریبون‌هایی که در جایگاه دوستی و تقدیر، خنجر می‌زنند.

انتقام‌مان را گرفتیم از ۲۶ مرداد ۹۶؛ از آن شب جمعه‌ای که قرار بود «محمدحسین مهدویان» بابت کارگردانی «ماجرای نیمروز» دیپلم افتخار یازدهمین جشن منتقدان و نویسندگان را بگیرد و آن هم از دست چه کسی؟ «جعفر پناهی»؛ و او ناگهان، وقتی اسمش را می‌خوانند، نمی‌پذیرد که برای دادن جایزه «مهدویان» روی سن بیاید و بعد از اینکه کارگردان جوان از سن پایین آمد، بالا می‌رود و تلویحاً با دولتی خواندن «مهدویان»، از فیلم‌های دولتی انتقاد کرده و سعی می‌کند خود را مستقل و غریب نشان دهد و عده‌ای هم برای او کف می‌زنند؛ و ما بغض‌مان گرفت از اینکه «جعفر پناهی»، کارمند رسمی جشنواره ها‌ی دولتی اروپایی که مقرری دارد هر سال شیرین‌کاری‌هایش را به اسم فیلم برای این جشنواره‌ها ارسال کند و بابت آنها، صندلی خالی رزرو کند و البته همزمان تا همین یکی ـ. دو سال پیش از صداوسیما حقوق دریافت می‌کرد از دولتی بودن امثال «مهدویان» گله می‌کند. همانی که وقتی هیچکس به عنوان یک دانشجوی هنری بورسیه صداوسیما جدی‌اش نمی‌گرفت، «بادکنک سفید» ش. را با پول شبکه ۲ ساخت و دنیا را با آن چرخید و ژست طلبکاری گرفت که من فیلمساز مستقلم!

بغض‌مان گرفت و باورمان نشد که نشد که این سناریو و دعوت از ورشکسته‌ای مثل «پناهی» جز برای تحقیر کردن فیلم درخشانی مانند «ماجرای نیمروز» نیست که از بس سینماست، فقط در فرامتن و با توسل به چنین حقه‌های کثیفی می‌توان به جنگ آن رفت.

انتقام‌مان را گرفتیم از همه آن‌هایی که وابسته بودن به مملکت خود را فحش می‌دانند و نوچگی و عملگی خارجی‌ها را افتخار. از صداوسیمایی که «جعفر پناهی» تربیت کرده در آن دانشکده خراب‌شده‌اش در همه این سال‌ها. از همان شبکه دویی که سابقا پول فیلم جعفر پناهی را می‌داد و حالا این روز‌ها اجازه می‌دهد منتقدانی با مغز‌های کوچک بنگ زده، آنتن را همانقدر امن بدانند برای خودشان که انگار اینجا هم همان جشن محفلی خودشان است و می‌توانند همه امراض روحی‌شان را بر سر فیلم‌های درخشان انقلاب تخلیه کنند! واعجبا از رسانه ملی که بدون مزایده و خصوصی‌سازی به روشنفکران ارث رسید!

آقای حاتمی‌کیا! سرباز سرافراز نظام! ما با فریاد شما، حساب‌مان را از سی و چند سال پیش تا امروز با سینما و تلویزیون تسویه کردیم و انتقام‌مان را یکجا گرفتیم. سپاس!

Ad

روی خط خبر

  • انجام ۷۰ درصد طرح‌های اشتغالزایی در ۷ سال اخیر/خودکفایی ۶۱۲ هزار خانوار کمیته امداد
  • پیام رهبر معظم انقلاب به حجاج: سیاست امریکاجنگ‌افروزی و کشتار مسلمانان به‌دست یکدیگر است
  • فواد معصوم: برخی از تحریم‌های آمریکا علیه ایران از جمله ارز برای عراق الزام‌آور است
  • جنگ بازسازی سوریه شروع شده است؟
  • پیام وزیر ارشاد و مرضیه برومند به جشنواره تئاتر عروسکی
  • پیکر «سید‌ضیاء الدین دری» تشییع شد
  • از پاسگاه محیط‌بانی تا مهمانسرا
  • ایتالیا کمک ۵۰۰ میلیون یورویی سازنده پل جنووا را رد کرد
  • خواننده مشهور پاپ: تا شرایط تغییر نکند، نمی خوانم!
  • به عقب برنگردیم
  • خبری خوش برای هواداران شهرام ناظری/ برپایی کنسرت در تهران
  • شورای رقابت؛ ضربه‌گیر قیمتی خودروسازان؟
  • نان مازندرانی‌ها با خزر در روغن است؟
  • تشدید بیماری‌های تنفسی در خوزستان با ادامه انتشار دود هورالعظیم
  • فرهاد جم: جای مهرورزی میان خانواده‌ها خالی است
  • بهروز نعمتی: روحانی پس از دیدار با رهبری، در جلسه «سوال از رییس‌جمهور» حضور می‌یابد
  • احداث کارخانه تبدیل نخاله به مصالح ساختمانی تا نیمه دوم شهریور
  • خانواده‌های جدا افتاده دو کره امروز دیدار می‌کنند
  • «نذر آب»، مسکن غیر کارشناسی هلال احمر برای زخم آبی کشور
  • ترامپ: با راه حل یک کشوری، نام نخست‌وزیر آتی اسرائیل «محمد» می‌شود
  • کشور به اندازه کافی پزشک و مهندس و حسابدار دارد/ تسهیل ورود دانش آموزان به دوره‌های هنری و فنی
  • ناگفته های مهم جلسه محرمانه «جامعه مدرسین» با دولتمردان روحانی
  • امکان حل ۸۰ درصد مشکلات تهران با ۲۰ درصد منابع
  • بازجویی عجیب از وکیل پیشین « ترامپ»
  • اجماع ایران و عربستان در حمایت از ائتلاف سنی برای ریاست مجلس عراق
  • اجاره کارت سوخت معادل با یارانه دریافتی ماهانه
  • چرا لوازم خانگی در بازار نیست؟
  • مدیریت صحیح نقدینگی راه حلی برای کاهش هزینه پول
  • حکم پرونده دختر وزیر سابق هفته آینده صادر می‌شود
  • «هزارپا»، پرمخاطب‌ترین فیلم دهه نود شد